jump to navigation

Ο Κάιζερ, the Twins, TO aima και ο Azeroth. Analfasi. 9 Απρίλιος, 2010

Posted by noy in teh luzl, troo story, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
8 Σχόλια

DRAFT. Αυτό το post γράφτηκε τμηματικά από το Δεκέμβριο του 2009 μέχρι και σήμερα. Θεωρούσα ότι κάτι του έλειπε και δεν το postαρα. For better or for worse, life provided me with an opportunity to give it an extra something. Θα έλεγα τι είναι αυτό αλλά spoiler στο ίδιο μου το post δεν κάνω. Άρα ναι. Αν θέλετε να μάθετε θα πρέπει να το διαβάσετε όλο. Bitches. Αν δε θέλετε… *δημοτικό powah* ΧΕ-ΣΤΗ-ΚΑ! Καθρεφτάκι δεν έχω όμως.

———-

This is a tale of swords, fireballs, bravery and leavers. Oh and friendship.


Άνοιξη 2005: Good ol’ days

Δε θυμάμαι πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Θυμάμαι να παίζουμε Warcraft III, στο παλιό μου σπίτι με τον alex. Θυμάμαι επίσης ότι ο geo και ο john, με θεωρούσαν ηλίθιο στην αρχή, γιατί είχα ένα bad hair day για δύο χρόνια, και με απέφευγαν. -Όποιος μου προσάψει οποιονδήποτε στυλιστικό χαρακτηρισμό τον έχω εξαϋλώσει εκέι που βρίσκεται, και του έχω κάψει το βίντεο χωρίς να το καταλάβει. Μου χαλάτε τον ειρμό με τα υποθετικά σας σχόλια. Μαλάκες. Anyhoo, back to the story.- Ώσπου μια μέρα με σύρανε στο «Ναό» οι Twins, για DotA. Ανάθεμα αν καταλάβαινα τι γινόταν. Αλλά είχε πλάκα, και το «κωλόζωο» έβγαινε πιο συχνά απ’ τα στόματά μας απ’ ότι άρθρα.

Anyway, it started to grow on us. It was our thang. Dotες στο Jizzspot, και μετά για μεταμεσονύκτιες κρέπες ή καλτσόνε στο Trobognee (Άλλαξα τα ονόματα για τα lulz κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.). Παρατούσαμε δουλειές, γυναίκες, παιδιά, σκυλιά, fapping, ANY-FUCKING-THING! για να πάμε για DotA once The Call was made. Because that’s how it SHOULD be. Φανταστείτε το Lion-o να κάνει όλη τη χορογραφία του «ΘΑΝΤΕΡ, ΘΑΝΤΕΡ ΘΑΝΤΕΡΚΑΤΣ! ΩΩΩΩΩΩΩ!» και οι άλλοι να στέκονται και να παίζουνε τη μπούτσα τους. Όχι Panthro. Βάλ’ τη πάλι μέσα and a-go-go! Έτσι και γινόταν. And it was good.


Νοέμβρης 2006: The Beginning is the End is the Beginning

Ώσπου, one fateful day ο ένας εκ των twins αγόρασε το World of Warcraft. Ήταν ένα σημάδι, το οποίο ο alex, ο john κι εγώ αγνοήσαμε προσωρινά. Μέχρι που και ο john αγόρασε το WoW. Αλλά είχαμε ακόμα πίστη. Εξάλλου το είχαμε πει μεταξύ μας βλέποντας τύπους να παίζουν WoW στο Jizzspot: «ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ! ΕΝΑΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ΤΙ ΒΑΡΕΤΟ! ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΟΥΝΕ LEATHER ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ! ΑΛΛΑ ΤΙ ΠΟΛΛΑ ΚΟΥΜΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ, Ε; ΑΛΛΑ, ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ; ΕΝΑΝ; ΚΑΜΜΕΝΟΙ!» Ώσπου an even more fateful night, έλαβα αυτό από τον john σε απάντηση πρότασης για DotA στο Jizzspot:

Θα κάτσω μέσα δικέ μου. Είναι το τέλος μιας εποχής. Όχι πια DotA. Μόνο WoW.

To this very day, this sms is scarred on my heart. Το μυαλό μου δε μπόρεσε να το αντέξει. Η καρδιά μου σταμάτησε στιγμιαία αλλά ευτυχώς συνέχισε right after that. Άστραψε ο ουρανός. Έγινε σεισμός. Πέθαναν τέσσερα κοάλα και οχτώ πιγκουίνοι λοφιοφόροι. -Και μετά τα έφαγα μαλάκες vegetarians.- This was too much to grasp. Διάβασα το sms ξανά και ξανά και ξανά και με αυτό το βάρος στην καρδιά έδωσα, έριξα ένα κατούρημα και έπεσα για ύπνο, μην ξέροντας τι επεφύλασσε το μέλλον για μένα και το party μου.


Δεκέμβρης 2006: The Domino Effect

Λίγο αργότερα οι συγκυρίες έφεραν τα πράγματα έτσι, και βρέθηκα να παίζω κι εγώ WoW. Έσπασα. I’m only human. Και επειδή ο alex μας το έπαιζε σκληρό καρύδι, του το πήρα δώρο για τα γενεθλιά του. -Αν πει ποτέ οτί αυτό δεν ήταν το καλύτερο δώρο που το έκαναν EVAR, είναι μεγάλος μαλάκας και να πάει να γαμηθεί κι αυτός και ο πράσινος σαμάνος του μαζί. Where was I? Μαλάκες, τα υποθετικά σας σχόλια μου γαμάνε τον ειρμό. Α, ναι.- Κι έτσι ο geo έμεινε μόνος του, να παρατηρεί τα αχνιστά μας κεφάλια, και να κάνει απεγνωσμένες αλλά άκαρπες προσπάθειες να πάμε για DotA. Only to receive this as an answer, όταν νιώθαμε να απαντήσουμε:

Τι DotA ρε; Παίξε WoW να γίνεις άντρας. Η DotA είναι αρχαιολογία.


Δεκέμβρης 2009: Rehab

Τρισήμισι χρόνια, 2 expansion, χιλιάδες dungeons και μερικές εκατοντάδες items μετά φτάνουμε στο σήμερα. Ex-wowers όλοι. Εκτός απ’ το geo. Σοβαροί και ευυπόληπτοι άνθρωποι πλέον, both online και offline. Κοιτάμε πίσω και τι βλέπουμε; Καμαρώνουμε κύριοι. Και κυρίες, νταξ’. Καμαρώνουμε που όχι απλά βγήκαμε αλώβητοι από όλη αυτή την ιστορία που λέγεται World of Warcraft, αλλά και κερδισμένοι. Θα έλεγα γιατί, αλλά όσοι δεν ξέρετε από online gaming παραείστε προκατειλλημένοι για να καταλάβετε, και όσοι ξέρετε, ξέρετε. Τέσπα, πολύ συναίσθημα και ανάλυση έπεσε. Onward with the story.

Αρχίδια. Δεν έχει άλλο. Ξαναπαίζουμε Dotες. That’s that.

Άντε τα λέγαμε τώρα γιατί με περιμένουνε στο Jizzspot. The Call has been made.

———-

Flashforward to a night in March 2010: Untitled

Αγαπητό μου νυχτολόγιο,

Σήμερα επαναπατρίστηκε ο geo για τις Άγιες Τούτες Μέρες και τηρώντας την παράδοση πήγαμε για DotA. Απ’ τη στιγμή που κάθισα στην προεδρική καρέκλα μέχρι τη στιγμή που φύγαμε (γύρω στις 4:00 το πρωί) ένιωθα σαν ένα απ’ τα καημένα ζώα στο ανέκδοτο με το λαγό που έχει πάρει αναβολικά. Και να σκεφτείς οτί ΤΑ ΔΙΝΑΜΕ ΤΡΕΛΑ! Δεν ένιωσα τίποτα. Τί-πο-τα. In fact, βαρέθηκα και ένιωσα σα να είχα πετάξει 4 ώρες στα σκουπίδια.

Με μεγάλο πόνο στην καρδιά και quoting τον john έχω να δηλώσω το εξής:

Είναι το τέλος μιας εποχής, δικέ μου. Όχι πια DotA. Μόνο LoL.

Advertisements

ισορροπίες 3 Φεβρουαρίου, 2010

Posted by alex in intertubes, troo story.
Tags:
9 Σχόλια

Θα θυσίαζα μια βδομάδα sex για κάθε ένα από αυτά τα βράδια που παίζουμε dota όλοι μαζί.

– Πολύ σοβαρός φίλος μας, Θεσσαλονίκη, Χριστούγεννα 2008.

Κι όταν θα είμαστε 50 έχω την εντύπωση ότι θα καθόμαστε σ’αυτά εδώ τα πισιά και θα παίζουμε dota.

-Εγώ, Θεσσαλονίκη, Χριστούγεννα 2009.

Vi Sitter här i Venten och Spelar Lite Dota.

DJ Basshunter, Σουηδία, 2006, από το album «LOL (^^,)»

_________________

Παρά τη γκρίνια που ρίχνω εδώ, πρέπει να πω ότι όταν υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθούμε στον ίδιο χώρο παραπάνω από δύο άτομα για να παίξουμε dota, πρέπει να το κάνουμε.Υπάρχουν πολύ λίγες δραστηριότητες που δικαιούται κανείς να επιλέξει αντί γι αυτό.

  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχουν δεινόσαυροι.
  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχουν burgers.
  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχει vla.
  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχει star wars.
  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχει γραπτή και υπογεγραμμένη απόδειξη από το θεό ότι θα γνωρίσεις τη γυναίκα της ζωής σου.
  • Όταν στο άλλο πράγμα υπάρχει sex με τουλάχιστον δύο κορίτσια από την Ασία.
  • Όταν στο άλλο πράγμα παίζει ο Billy Nighy.

Αλλιώς πας για γαμημένες ντότες. Τελεία και παύλα.

times they are a-changin’ 15 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in emoemoemo, intertubes, teh crais, teh rants.
Tags: , , , , ,
2 Σχόλια

Post με πολλή ορολογία για μη σχετικούς. Μπορώ να βάλω 800 links για να καταλάβετε τι λέω, που δεν υπάρχει περίπτωση να τα διαβάσετε όλα, ή αλλιώς μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο :]

Κάποτε θυμάμαι παίζαμε dota και το παν ήταν ο host. Αν μπορούσες να hostάρεις ήσουν the man και όλοι οι άλλοι ήταν τα πουτανάκια σου. O host ήταν το Α και το Ω. Ο host ήταν επίσης αυτός του οποίου τη μάνα έβριζες αν lagαρες. Έμπαινες στο eleos και έλεγες «kana gg??» γιατί όλα τα games τότε ξεκινούσαν από «gg». Μπαίνεις τώρα και δε χρειάζεται πια host. Έχει bots που φτιάχνουν games. Δε χρειάζεται καν να είσαι στο eleos, αρκεί να κοιτάς τι νούμερο game θα φτιάξει το bot μετά. Κάποτε έσκαγε naix στο ar ή κένταυρος και ήξερες ότι το game είχε τελειώσει. Τώρα θέλεις μεταπτυχιακό στην αγγλική φιλολογία μόνο και μόνο για να διαβάσεις τι κάνουν τα spells του ήρωά σου. Παλιά όποιος τον έπινε λίγο λίβαρε χωρίς ενοχές. Σήμερα τα bots έχουν banlist.

Κάποτε επίσης παίζαμε WoW. Το epic ήταν κάτι που το φορούσες και είχες μικρούς οργασμούς. Τότε με τις μπλεδιές σου ήσουν κομπλέ. Μετά υπήρχε attunement. Έπρεπε να στρώσεις λίγο κώλο για να κάνεις raid. Τα heroics ήθελαν cc και το tank δεν έσπαγε μούρες, μόνο άντεχε να τρώει ξύλο. Το gear δεν κρεμόταν από τα δέντρα και τα item sets ήταν κάτι που σεβόσουν. Από πέρσι όλοι φοράνε epics και στις γιαγιάδες τους. Κάποτε δεν έβλεπες end game content αν δεν ήσουν αρκετά καλός παίχτης για να το δεις. Τώρα το βλέπεις γιατί είναι για τα πανηγύρια, και με 10 άτομα αντί για 25 για να είναι ακόμα περισσότερο για τα πανηγύρια, και άμα θέλεις να είναι πιο δύσκολο ενεργοποιείς το hard mode. Yeah, that cuts it. Κάποτε το mana eficiency υπήρχε σαν όρος, καθώς και το healing aggro. Μετά το τελευταίο patch με τα cross realm groups μπορείς να μαζεύεις 15 emblems την ώρα. Αυτό σημαίνει καμιά 60+ σε μια μέρα. Επίσης ο alt σου λεβελιάζει με 20% παραπάνω xp και itemάρες με τα heirloom. Δε χρειάζεται πια να ψάξεις πιο addon θα χρησιμοποιείς για questing και για coords γιατί το παιχνίδι τα έχει ενσωματώσει. Έχει πάρα πολύ νόημα να σου λέει το npc ότι θέλει να βρεις το χαμένο τέτοιο και μετά να ανοίγεις το map και να σου λέει που είναι. Παλιότερα χρειαζόταν να μετακινηθείς, ή να γλύψεις κάνα mage για portal, αλλά όχι, γιατί να πρέπει να περιμένεις για μετακινήσεις σε ένα τεράστιο περιβάλλον που λέγεται «world» of warcraft; Τώρα έχει portals για τα πάντα. Κρίμα που έχουμε 75 mounts ο καθένας από το lvl 20.

Welfare καιροί δικέ μου.