jump to navigation

shite (shuffle) 23 Οκτώβριος, 2009

Posted by alex in shuffle, troo story.
Tags: , , , ,
7 Σχόλια

Feelings are overrated.

Ανεξάρτητα απ’αυτό, κατηγοριοποιούνται νομίζω σε δύο ομάδες. Όχι ανα είδος αλλά ανα ένταση. Δηλαδή στην πρώτη μπορεί να βάλει κανείς την ευχάριστη αίσθηση του να πίνεις πχ ουισκάκια σε μια υπόγα με δυο ωραίους τύπους καπνίζοντας και ακούγοντας tiger lilies, ή του να μένεις μεχρι το κλείσιμο σε ένα μπαρ, να κλειδώνεστε μέσα και να τα πίνετε με τον μπάρμαν καπνίζοντας ενώ απαγορεύεται, και άλλα τέτοια που δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα το να καπνίζεις και να πίνεις ουισκάκια κάπου. Αλλά και αρνητικά αισθήματα όπως κάποιος πίθηκας που θα σου τη δώσει σε κάποια ουρά, οι ταξιτζήδες, η τύπισσα/τύπος που σε κοίταξε σα σκατά κλπ. Στη δεύτερη μπαίνουν κάτι πιο δυνατές καταστάσεις όπου και καλά αγαπάς παράφορα, μισείς μέχρι τα δόντια, βγάζεις καπνούς απ’ τα νεύρα σου, και όλα αυτά που ας πούμε καταναλώνουν περισσότερη επεξεργαστική δύναμη.

Yesh.

Είναι κάτι τύποι που σκέφτονται σα να είναι φτιαγμένοι μόνο για το δεύτερο ρε πούστη. Σωστή ισορροπία werks wonders. In fact αν μπορείς να τη βγάζεις μόνο με την πρώτη ομάδα, ακόμα καλύτερα.

______________

Καθόμασταν χθες κατα τις 11 το βράδυ με τον noy και περιμέναμε λοφορείο. (Λέγεται έτσι γιατί είναι το λεωφορείο που μας ανεβάζει στο λόφο που μένουμε.)  Τα συνιθισμένα μας looks είναι φαβορίτες μέχρι τις μασχάλες και για τους δύο, κάτι πρώην πάνκικο για τον noy και κάτι σχετικά «συμπτωματικό» για μένα με μια τάση να φοράω βερμούδες με φουτεροειδή. Δηλαδή ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΝ ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ.

Χθες λοιπόν, ενώ περιμένουμε το λοφορείο και συζητάμε για την κάργια της προηγούμενης εβδομάδας και για το πόσο ευγενικοί είμαστε γενικά με τον κόσμο (που όντως είμαστε), παρκάρει ένας τύπος μπροστά μας με ένα C4, στην ηλικία μας, τζιν, χαμηλά παπουτσέτα, κάποιο ψιλοσοβαρό μπλουζάκι και ένα χαλαρό σακάκι απο πάνω, δηλαδή ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ, ρίχνει μια ροχάλα the size of Texas 80cm από τα πόδια μας και απομακρύνεται γυρνώντας έξι (μετρημένες) φορές για να ξανακοιτάξει αν κλείδωσε σωστά (και ίσως για να δει γιατί εκείνοι οι δύο ασόβαροι τον κοιτάνε σα μαλάκες). Κι εμείς μένουμε να αναρωτιόμαστε σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας περιμένοντας να μπούμε στο λοφορείο όπου θα μας στραβοκοιτάνε ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ.

______________

Κάποια στιγμή θέλω να φτιάξω μια λίστα με τους 10 που θα είναι οι πρώτοι στον τοίχο when i take over αλλά δεν έχω καταλήξει ακόμα. Πιθανές συμμετοχές είναι οι ηλεκτρολόγοι κνίτες (χορταστικό δεν ακούγεται;), αυτοί που με στραβοκοιτάνε στο λοφορείο (εμπαθές, το ξέρω),η πλειοψηφία των εργαζόμενων στις γραμματείες του Α.Π.Θ., όλοι οι τσάκαλοι που δουλεύουν στην είσοδο στο φοιτητικό camping του Α.Π.Θ. στο Ποσείδι που είναι pretty much οι πιο βισματωμένοι από τους προηγούμενους, αυτοί που φτιάχνουν παραπάνω από έναν espresso με την ίδια δόση, όλοι οι μεταλλάδες εκτός από τους φίλους μου γιατί η μουσική τους είναι σκατά, αυτοί που παίρνουν τηλέφωνο και με ρωτάνε ποιός είμαι, αυτοί που πίνουν ούζο με χυμούς μέσα (εκτός αν το κάνετε και είστε πολύ φίλοι μου), όσοι παίζουν human paladins, όσοι δε σβήνουν τα τσιγάρα τους και τα αφήνουν στα τασάκια, αυτοί που δεν κλοτσάνε το καζανάκι στη σχολή μου (προσοχή εδώ εννοώ τόσο αυτούς που δε το πατάνε καθόλου όσο και αυτούς που το πατάνε με το χέρι), αυτοί που σκέφτηκαν στο windows help ότι για να λύσεις το όποιο πρόβλημα συνδεσιμότητας του υπολογιστή σου στο internet πρέπει να μπεις στο internet αυτοί που bah..

Anyway τα φαβορί πάντως είναι οι ταξιτζήδες, και αυτοί που παίζουν dota και για να γελάσουν γράφουν «x0ax0ax0ax0a». Πάνω σ’αυτούς τους τελευταίους θα βρέξω.

______________

Τέλος, δεν είναι αστείο που μ’αυτή τη γραμματοσειρά το «ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ» μοιάζει πολύ με το «ΠΑΠΑΔΕΣ»;