jump to navigation

In the abdomen of dreams 25 Μαρτίου, 2012

Posted by noy in emoemoemo, offline, teh luzl.
Tags: ,
add a comment

Κοιμάσαι. Και βλέπεις ΤΟ.ΠΙΟ.ΓΑΜΑΤΟ.ΟΝΕΙΡΟ.ΕVER. Για κάποιο λόγο ξυπνάς απ’το said όνειρο. Σου παίρνει μερικά δευτερόλεπτα, αλλά συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι εκεί που ήσουν.

HOLY FUCKING SHIT SON OF A MOTHERFUCKING BITCH BATMAN. Κλείνεις τα μάτια σου και σχεδόν ψέλνεις από μέσα σου «κοιμήσου πάλι, κοιμήσου πάλι, ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΛΙ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΛΟΣ!». Αλλά δεν κοιμάσαι. Let alone return to the dream.

Είναι σαν να σε έχει κόψει στη μέση μια νταλίκα. Είσαι ξαπλωμένος στη μέση του δρόμου, με όλο σου το abdominal περιεχόμενο all over the place, smiling like the ignorant fuck you are at that moment, γιατί προφανώς και δεν συνειδητοποιέις αμέσως ότι κάτι λείπει.

Μέχρι που το συνειδητοποιείς. Ouch. Και αρχίζεις να πιάνεις και να σπρώχνεις με μανία προς τα μέσα τα πάντα, διαβεβαιώνοντας ταυτόχρονα τον εαυτό σου ότι «ουφ ευτυχώς δεν πάθαμε και τίποτα!». But to no avail.

Aw it ain't workin'. Fuq it bro.

What’s that? Προφανώς και δεν ξέρω αν όντως είναι έτσι. Λέτε να είχα επιζήσει από νταλίκα και να έγραφα την ιστορία σαν αναφορά – σφήνα  σε άλλο post; Είπαμε.

Advertisements

Radio #2 17 Μαρτίου, 2012

Posted by noy in drafts, offline, teh luzl.
Tags: , ,
6 Σχόλια

Αυτό το post όπως φανερώνουν και τα tags ήταν draft για πολύ καιρό. Τα ΄χουμε ξαναπεί αυτά. DATS HOW I ROLL BITCHES. Οπότε η εν λόγω διαφήμιση ενδέχεται να μην παίζεται πια. Δείτε πόσο με νοιάζει αυτό.

Χτες πηγαίνοντας στη δουλειά το πρωί άκουγα ραδιόφωνο, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο. Παίζει, παίζει, παίζει μέχρι που κάποια στιγμή μπαίνει μια διαφήμιση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Λέει, λέει, τι σκατά λέει και στο τέλος κλασικά «Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου..» που ποιά είναι ρε φίλε. Όχι ποια μπορεί να είναι; Behold:

 http://www.ttbank.gr

Και επειδή τώρα είναι σε κείμενο δε σας φαίνεται περίεργη. Για διαβάστε τη λίγο φωναχτά. Όχι. Όχι με ελληνική προφορά. Όχι δεν είναι ταυ-ταυ μπανκ τελεία τζι αρ.

Lemme help you with that. *cough cough*:

TI-TI ΜΠΑΝΚ ΤΕΛΕΙΑ ΤΖΙ ΑΡ

ΤΙ-ΤΙ μπανκ. Ή πιο λιανά TITTY-BANK. Seriously? Δε βρέθηκε ένας μαλάκας; Ένας! Μέσα σε ολόκληρη τράπεζα και τη διαφημιστική της για να πει:

«ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ. ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ SITE ΝΑ ΕΙΝΑΙ TTBANK. ΤΟ TI-TI ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΞΗΓΙΣΙΜΟ. TITTIES ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΥΖΙΑ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ.»

Νταξ’. Δεν είναι τα βυζιά. Είναι τα βυζάκια. Και αυτός ο βλλλάκας που τη διάβαζε στο ραδιόφωνο, δεν έκανε μια παύση τουλάχιστον ανάμεσα στα ΤΙ μπας και το σώσει. Έτσι μονοκοπανιά. Τίτι!

Ρε τους τύπους. Σα tumblr με hipster γκομενίτσες σε semi-close up με τα κοκκάλινα γυαλιά τους και τα βυζάκια τους exposed ακούγεται.

Sounds gud. Πάω να δω άμα υπάρχει.

–  –  –  –  –

Edit: Όχι δεν υπάρχει. Ακόμα.

Edit 2: Ιδού το banner από τη νέα καμπάνια του εν λόγω site. Yup. That’s right. I totally didn’t just make that in photochop.

TTBANK. DEPOSIT YOUR FORTUNE HERE. If you know what we mean.

Multitasking is 5 Νοέμβριος, 2011

Posted by noy in offline, teh luzl.
Tags: ,
11 Σχόλια

clipping your nails WHILE taking a shit.

Έτσι, κερδίζεις χρόνο κάνοντας τη διαδικαστική «δουλειά» του κοψίματος των νυχιών, χωρίς να χάνεις καθόλου από την απόλαυση που προσφέρει η αφόδευση. WIN-WIN situation.

Βέβαια χάνεις από το διάβασμα των απορρυπαντικών, αλλά εδώ και 15 χρόνια παίρνουμε τα ίδια οπότε τα ξέρω ήδη απ’ έξω. Όχι, δε διαβάζεις μόνο εσύ τα απορρυπαντικά στο χέσιμο.

Clarification: Των χεριών έτσι; Του μποδιώνε δε γίνεται. Ίιιιιισως αν είσαι σε τούρκικη. Ίσως. Χμμμ.

CHALLENGE ACCEPTED! Now to find μια σχετικά καθαρή τούρκικη.

All things come to an end 11 Οκτώβριος, 2010

Posted by noy in offline, teh luzl, troo story.
11 Σχόλια

Αυτό το post γράφτηκε αρχικά μόλις δώσαμε διπλωματική, αλλά δε μου είχε φανεί μπαμπάτσικο οπότε και δεν το postαρα. Συνέχισα να το γράφω με το που δώσαμε ερευνητικό (δηλαδή στις 27 Σεπτέμβρη) και μέχρι τώρα πάλευα να γράψω παραπάνω ιστορίες. Όχι ότι δεν έχουμε. Έχουμε. Αλλά βαριέμαι. Οπότε και το postάρω as is, προτού το γεγονός του ότι τελειώσαμε τη σκολή γίνει αρχαιολογικό fact. Και αν ξεβαρεθούμε προσθέτουμε κι άλλες. Αλλά ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι δε θα το κάνουμε. ;p

Sooooo.. Παραδώσαμε διπλωματική. Πως νιώθω; Relieved.

Σα να έριξα το ΚΑΛΥΤΕΡΟ.ΧΕΣΙΜΟ.EVER.

 

Courtesy of midgetmanofsteel.com

 

Ξες. In all seriousness, προς στιγμήν ένιωσα ότι δεν έχω τίποτα σημαντικό να αναβάλλω πλέον. Αλλά μετά θυμήθηκα ότι έχουμε και ερευνητικό. Ναι. Οι μαλάκες οι αχρηστέκτονες έχουμε δύο πτυχιακές εργασίες. Μια σχεδιασμού και μία θεωρητική. Ναι. Είμαστε μεγάλοι παναχρηστήμονες.

Λέω να κάνω κι εγώ έναν τύπου απολογισμό της όλης φάσης. Τις ευχαριστίες νομίζω τις κάλυψε πολύ καλά ο σύντροφος alex. Πιστεύω ότι μια περιγραφή από περιστατικά που διαδραματίστηκαν αυτό το διάστημα και κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας είναι ό,τι πρέπει. AMIRITE OR AMIRITE?


Περιστατικό #1: «Βάαααλεεεεεε»
πρωταγωνιστούν οι: alex, noy

Ο καθένας στο κουμπιούτερ του (κουμπιά δεν έχει;) κάνει σκέδια, πινακίδες, 3d η κάτι of the sort. Δεν έχει σημασία ποιός λέει τι.

-Πεινάς;

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Ναι ρε φίλε πεινάω τρελά.

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Άντε να φάμε σύντομα όμως, γιατί δε ντη μπαλεύω.

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

Τι ‘α φάμε;

*ακολουθέι burst επικοινωνιακής επιτυχίας*

-Ό,τι θες.
-Σουβλάκια.
-Φάγαμε χτες. Πίτσα;
-Φάγαμε προχτές.
-Ε, δεν έχει τίποτ’ άλλο ρε ψηλλλέ.
-Γκούντις.
-Άντε καλά. Τι θες;

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Ε, ΑΝΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΘΑ ΦΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΩΡΑ; (φωνάζει εκνευρισμένος αυτός που έπρεπε να είχε απαντήσει στην ερώτηση «τι θες;»)


Περιστατικό #2: «Σκληρός»
πρωταγωνιστούν οι: Δικάβαλος, noy

Είμαστε για χαλαρωτικά ποτάκια μετά από ώρες δουλειάς στη σκολή. Ο Δικάβαλος ,σα σωστός σκλάβος διπλωματικής (άλλων, εμείς δεν κάνουμε τέτοια), είναι θεο-γαμημένα-νήστικος και έχει ξεπατώσει όλα τα ψιψιψόνια. Εκεί λοιπόν που μασουλάει ξηροκάρπια συμβαίνει το εξής:

*ΖΖΖΓΓΓΓΚΡΡΡΡΑΟΥ* (sound fx μέσα από το στόμα του συντρόφου Δικάβαλου)

noy: – Δικέ μου, νομίζω ότι τρως το δόντι σου.

Ο Δικάβαλος διατηρώντας μια έκφραση επικής στωϊκότητας και χωρίς να σταματαει το μασούλημα, δείχνοντας το στόμα του λέει:

– Αιγίνης.

*ΚΡΑΤΣ ΚΡΑΤΣ ΚΡΑΤΣ*

———-

«ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ» UPDATE.

Sooooo, δώσαμε ΚΑΙ ερευνητικό.

Πως νιώθω; Empty inside. Seems like there’s no purpose in life anymore. Τώρα όντως δεν έχω τίποτα σημαντικό να αναβάλλω. ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΩ ΕΤΣΙ!; Ακολουθούν αντίστοιχα περιστατικά που διαδραματίστηκαν κατά την περίοδο περάτωσης της ερευνητικής μας εργασίας, και φυσικά επίσης κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Ω, ΜΑ ΤΙ ΕΥΓΛΩΤΤΙΑ!

Περιστατικό #3: «THN LIZZIE ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!»
πρωταγωνιστούν οι: alex, noy

Είμαστε στο σπίτι του alex και γράφουμε το ερευνητικό. Πιο συγκεκριμένα, ο alex κάνει expand κομμάτια του σκελετού σε κείμενο κι εγώ στήνω την παρουσίαση. Κάποια στιγμή κοιτάει την οθόνη μου. Τη στιγμή εκείνη γράφω για το πρώτο αυτοκίνητο της Ford «Tin Lizzie», αλλά έχω γράψει απλά το εξής: «1908: Το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής από τη Ford (Lizzie)». Η σκηνή που ακολουθεί, είναι κάτι ανάμεσα σε αυτό (FFW στο κομμάτι με τα tattoo) και αυτό.

alex: Tin Lizzie.

noy: Ε ναι νταξ’.

alex: Ε, γραψ’ το.

noy: Σιγά ρε μαλάκα. Φαίνεται.

alex: Τι φαίνεται ρε μαλάκα; Γραψ’ το.

noy: Γιατί να το γράψω ρε παπάρα; Είναι περιττό.

alex: Τι περιττό ρε ηλίθιε;

*αρχίζουν να ανεβαίνουν οι τόνοι*

noy: Σκάσε ρε παπάρι. Γιατί να βάλω «την»;

(see what we did thur?)

alex: TIN Lizzie. Tin. Πως λέμε THIN Lizzie? Αλλά TIN. (άκου τι βρήκε να πει ο άλλος για να καταλάβω και καλά)

noy: Ναι γιατί να βάλω ΤΗΝ; Φαίνεται απ’ το Lizzie ότι είναι «θηλυκό».

alex: TIN ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ. ΟΧΙ ΤΗΝ. ΤΙΝ! ΤΙΙΙΝ!

noy: ΝΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΗΝ;

alex: ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ. ΤΙΝ. ΤΙΝ. ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!

noy: ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΡΕ! ΕΛΕΟΣ. ΣΚΑΣΕ!

alex: ΤΙΝ ΡΕ! ΤΙΝ! ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!

Και τότε διαπράττει τη μεγαλύτερη βλασφημία που μπορεί να κάνει κάποιος όταν κάθεσαι στον υπολογιστή σου. Έβαλε τα χέρια ΤΟΥ μεσ’ τη μούρη ΜΟΥ και άρχισε να γράφει. Στο πληκτρολόγιό ΜΟΥ. ΕΝΩ κάθομαι. OH THE BLASPHEMY! Ανοίγει το entry στη wikipedia, για το εν λόγω αμάξι. Οπότε και βλέπω ότι λέγεται «Tin Lizzie».

noy: Αααααα.

alex: Βλλλάκας.

We both burst in roaring laughter. Some moments are just THAT epic.

Περιστατικό #4: «Η φόρμα»
πρωταγωνιστούν: alex, noy

Αργότερα την ίδια μέρα. Πόσο καιρό νομίζετε ότι κάναμε ερευνητικό; Anyway. Ο alex μου έχει δώσει μια φόρμα του να φοράω επειδή το αρχικό plan δεν ήταν να μέινω σπίτι του, οπότε δεν είχα πάρει τις γκριζιές μου (το entry για τα items) μαζί.

Κάποια στιγμή πηγαίνω τουαλέτα και γυρίζω στο σαλόνι όπου και δουλεύουμε. Εκεί που μιλάμε στο όρθιο με τον alex και καπνίζουμε, κάνει μια παύση ενώ ταυτόχρονα κοιτάει στο σημείο που βρίσκονται τα family jewels μου (όπως λεεί και ο Bear Grylls).

*παύση alex και stare στα family jewels*

alex: Ρε μαλάκα. Μου κατούρησες τη φόρμα.

noy: Όχι ρε. Τι λες.

alex: Τότε τι είναι αυτός ο λεκές;

noy: Ποιός; Τι λεκ..

*σκύβω να κοιτάξω ενώ ταυτόχρονα τραβάω προς τα πάνω το επίμαχο σημείο. Της φόρμας ρε. Της φόρμας. Για το θεό δηλαδή.*

noy: Α. Μάλλον νερά θα είναι μωρέ.

alex: Και τότε γιατί είναι ακριβώς εκεί; Έλα παραδέξου το. Σου ‘φυγε η φρουτοζουμερή σταγόνα.

noy: Τι σταγόνα ρε; Κάτι εμπλοκή θα έπαιξε.

alex: Τον ηλίθιο. Μου κατούρησε τη φόρμα.

noy: Πωωωω το μπούστη. Τι θες να κάνω ρε; Να την πάρω να την πλύνω;

alex: Όχι. Θέλω όταν σου δίνω μια φόρμα να βάλεις, στοιχειωδώς να μη μου την κατουράς.

THE END. FINITO. ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΚΑΛΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΙΛΟΓΟ. ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ. ΕΤΣΙ ΚΙΟΛΑΣ. ΜΕ CAPS.

Heat – A survival guide 26 Αύγουστος, 2010

Posted by noy in λίστες, offline, teh luzl.
Tags: , ,
18 Σχόλια

Μετά την ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ επιτυχία που είχε το προηγούμενο survival guide για hangovers επιστρέφω ακόμα πιο καίρια και δυναμικά με καινούριες συμβουλές! Ladies behave. Gentlemen hold it in your pants.

Title says it all. Τι να κάνετε και τι να μην κάνετε σε περίπτωση ζέστας. Μπορεί το μεγαλύτερο κομμάτι του καλοκαιριού να πέρασε, αλλά ο Αύγουστος δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Αφενός. Αφετέρου είναι τέτοια η ‘πιστημονική αξία του post (as always), που είναι χρήσιμο για μια ζωή and a reference to future generations. Κοινωνικό έργο κύριοι, όχι μαλακίες!

Βρεγμένη πετσέτα πάνω απ’ τον ανεμιστήρα.
Αρχίδια. Α-ΡΧΙ-ΔΙΑ! Και ξέρω spelling. Αλλά έτσι τονίζεις τα Α-ΡΧΙ-ΔΙΑ! Και καλά λέει, παίρνεις μια πετσέτα λέει, και αφού τη βρέξεις λέει, τη βάζεις λέει πάνω απ’ τον ανεμιστήρα. Θεωρητικά αυτό που κάνει είναι να δροσίζει τον αέρα που στη συνέχει ο ανεμιστήρας φυσάει πάνω σου. Δεν έχω καμιά φοβερή εξυπνάδα να γράψω. Απλά δε δουλεύει.

Ένα μπωλ παγάκια μπροστά απ’ τον ανεμιστήρα.
Αυτό ακούγεται plausible. Δεν το έχω δοκιμάσει γιατί δεν έχω τέτοιο supply από παγάκια. Αν έχετε εσείς, δοκιμάστε το και στείλτε τα αποτελέσματα του πειράματός σας στο mail που είναι γραμμένο στο πλάι. Όταν θα μπούμε να σβήσουμε τα viagra του μήνα θα το διαβάσουμε αν δεν το πάρει η μπάλα. Αν έχετε κάνα mail του τύπου: «mounopseira13@yahoo.com», «gkauliaris86@hotmail.com» κλπ κλπ πάτε γυρέυοντας και δε φέρουμε καμία ευθύνη.

Ανεμιστήρας μπροστά απ’ το ανοιχτό ψυγείο.
Όταν η θερμοκρασία βαράει κόκκινα και σκάει μέχρι και ο τζίτζικας…

Btw έχω φτάσει στο εξής συμπερασμά. Η λαϊκή ρήση «σκάει ο τζίτζικας» μάλλον ερμηνεύεται ως εξής: Κάνει τόση ζέστη που μέχρι και ο τζίτζικας που δουλειά του είναι να τζιτζικάει μες τη ντάλα, σκάει. Βγάζει δηλαδή το σκασμό.

Ορίστε και το 'πιστημονικό ντοκουμέντο.

Where was I? Yish. Όταν σκάει λοιπόν ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ παρανοείς. Και όπως είσαι μόνο με το βρακί (if at all) και ιδρωκοπάς σα το βιαστή, περνάει απ’ το μυαλό σου. ΔΙΑΒΟΛΕ! ΦΤΑΝΕΙ Ν’ ΑΝΟΙΞΩ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΟΝ ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ! FUCK YEA! Αν δεν αντισταθείτε στον πειρασμό, στείλτε μας ένα αντίτυπο του λογαριασμού της ΔΕΗ όταν σας έρθει. We always appreciate a good laugh.

Ζεστά ροφήματα και καυτερά φαγητά.
Αυτή είναι πάγια τακτική που ακουλουθείται στα μέρη του κόσμου που κάνει ζέστη. Πραγματική ζέστη. Liek ζέστη ικανή (σχεδόν) να σκοτώσει τον Bear Grylls. Anyhoo. Αυτό σε δροσίζει. Ναι. Ιδροκοπάς σα βιαστής σε ισοθερμικά εσώρουχα στη Σαχάρα πρώτα και μετά το εξαϋλωτικά ζεστό αεράκι σε δροσίζει. Ahh relief. Oh wait.

Ζεστό ντους
Στην ίδια λογική με το παραπάνω. Κάτι σαν ομοιοπαθητική δηλαδή. Θεωρητικά με το ζεστό νερό ανεβάζεις τη θερμοκρασία του σώματός σου, ώστε να αυξηθεί η διαφορά θερμοκρασίας με το περιβάλλον. Πάμε μαζί. Α-ΡΧΙ-ΔΙΑ! Θα σας πω εγώ τι γίνεται, γιατί το έχω δοκιμάσει. Ζεσταίνεσαι την ώρα του μπάνιου. Ζεσταίνεσαι και ιδρώνεις σα κωλοχωρίστρα μόλις βγεις απ’ το μπάνιο το οποίο είναι γεμάτο ΖΕΣΤΟΥΣ ΖΕΣΤΟΥΣ υδρατμούς. Και βγαίνεις όπως μπήκες. Ιδρωμένος. Επίσης το μπάνιο θα παραμείνει γεμάτο με υδρατμούς για ώρα. Good luck taking a shit in there later on.

Βρεγμένη πετσέτα, να βρίσκεται
Απλά πράματα. Βρέχεις μια πετσέτα και την έχεις να βρίσκεται τριγύρω. Μόλις ζεσταθείς λίγο, την περνάς μια απ’ το ιδρωμένο σου κορμί (Ουάου τι αισθησιακή περιγραφή!). Αυτό δουλεύει. Ειδικά αν πρωτού περάσεις την πετσέτα από πάνω σου την φέρεις μία γύρα -άλα λάσο-waving πάνω σε ταύρο- να δροσίσει. However, consider this. Ανεμίζεις την πετσέτα. Την περνάς μία απ’ τη μούρη σου. Την ξανα-ανεμίζεις. Την περνάς μία από πλάτη, στήθος, κοιλιά. Την ματαξανα-ανεμίζεις. Την περνάς μία από μπούτια. Πιάνει και λίγο παπαράκι / κωλοχωρίστρα. Rinse and repeat. See where I’m going with this?

Επίσης τη μοναδική φορά που actually το έκανα αυτό (την προηγούμενη βδομάδα δηλαδή) κατέληξα με ένα κρυολόγημα άλφα-άλφα. Μύξες. Βήχας. Φλέματα. Μη γίνω πιο γκροτέσκος. Την πιάνετε τη φάση.

Σίγουρα;

Ok. Προχωράω.

Το καλύτερο για το τέλος, όπως πάντα.
Οδηγίες:

  • Γεμίζετε τη μπανιέρα σας με δροσερό νερό.
  • Παίρνετε ένα δίσκο φαγητού, ή μια τάβλα, μία τελοσπάντων επιφάνεια με μήκος αρκετό ώστε να γεφυρώνει το πλάτος της μπανιέρας.
  • Βάζετε τη λαπτοπιά σας πάνω και
  • Βουτάτε στη μπανιέρα.

Tips. Συνοδεύεται πολύ ωραία με τσιγάρο και ένα κοκτέιλ για την αίσθηση εξωτικότητας.

Κάπως έτσι. Χωρίς απαραίτητα να είστε σαν corporate douchebag.

Ή έτσι αν προτιμάτε την προσέγγιση των εταιρειών που λανσάρουν diversity*.

Δε φέρω καμία ευθύνη αν πάθετε ηλεκτροπληξία και ψηθείτε σα well done new york steak.

Αντί επιλόγου
Αν είστε απ’ αυτούς που έχουν air condition, να πα να γαμηθείτε. Θέλω κι εγώ. :[

Ps1. *diversity

Ps2. Feel free to add your insight. Αν θυμηθώ κάτι ακόμα ίσως το κάνω update. Αν δε βαριέμαι that is.

Direct Marketing 25 Αύγουστος, 2010

Posted by noy in offline, souls of artists & hands of master craftsmen, teh luzl.
Tags: ,
7 Σχόλια

Από τοπικό «φωτογραφείο».

Γιατί πάντα αναρωτιώμουν αν θα βγει κάποιος επιτέλους να προσφέρει αυτή την υπηρεσία.

It was fun and all 15 Αύγουστος, 2010

Posted by noy in musiek, offline, sound and vision.
Tags: , , , ,
15 Σχόλια

Now bring on the INTERNETS!

In all seriousness, πήγα μερικές μέρες διακοπές κι εγώ και το καταδιασκέδασα. Who’d have known! ;D

Τι κι αν η παρέα μου κρύβουν 2 γιγάντιους και ένα μικρό κάγκουρα μέσα τους; (αττική σύνταξη ρε αμόρφωτοι)

Τι κι αν έπρεπε να περιμένω μία ώρα για να πιω τον καφέ μου το πρωί ακριβώς επειδή ο μπάρμαν είναι φίλος μου; (<3)

Τι κι αν έκανα ένα έγκαυμα ΝΑ (με το συμπάθιο) γιατί δεν είμαστε manly enough ώστε να μη βάζουμε αντιηλιακά και άλλες τέτοιες αδερφίστικες μαλακίες, αλλά manly enough ώστε να μην αλοίφουμε ο ένας τον άλλο, οπότε και στην πλάτη εκεί που δεν έφτανα έχω ένα ωραιότατο κωλαράκι μαϊμούς, στο σχήμα της Αφρικανικής ηπείρου;

Τι κι αν ξυπνούσα κάθε μέρα στις 10 το πρωί γιατί φυσικά και μέσα σε ένα κατάφυτο camping, σε μία από τις πιο σκιερές «θέσεις» ΤΩΝ ΠΙΟ ΣΚΙΕΡΩΝ CAMPING ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ο ήλιος τρύπωνε μέσα από τις φυλλωσιές ΑΚΡΙΒΩΣ στο μαξιλάρι μου; Και ναι ρε. Παίρνω μαξιλάρι στο camping.

Τι κι αν μας πούλησε ο alex και δεν ήρθε μαζί; Αυτός έχασε. Τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! ;p

Και τώρα πίσω. Στη ζέστη και την κωλοϋγρασία. Να παλεύω να βάλω ενυδατική στη δική μου κοντινή Αφρική.

Ah well. Τουλάχιστον έμαθα ότι μπορώ να λυγίσω τα χέρια μου in angles I never even imagined.

———-

Κι αν ούτε εσείς έχετε A/C, δροσιστείτε όπως εγώ. Με ανεμιστήρες και Ska.

I find extra comfort in this song. Γιατί όπως λέγαμε με τον john πρόσφατα, pressure’s gonna drop on us all. Soon.

‘Till then, καλές υπόλοιπες διακοπές σε όσους κάνουν!

Bastards. ;p

without you it would just be us 30 Ιουνίου, 2010

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια), offline, souls of artists & hands of master craftsmen, teh arts.
Tags: ,
17 Σχόλια

Well, όλα τα ωραία τελειώνουν, σωστά; Από τη μια μου αρέσει η φάση μιας αξιοπρεπούς διπλωματικής σε 4 εβδομάδες, από την άλλη δε χαρήκαμε τη δουλειά όσο θα το ήθελα. Αυτά τα ωραία που πας στη βιβλιοθήκη με τις ώρες και ψάχνεις κάτι που σου αρέσει, ή το σχέδιο που ωριμάζει και τελικά το κάθε τι «κουμπώνει» με ένα τρόπο που δε γίνεται να πετύχεις σε 10 μέρες. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια βέβαια, είχαμε το χρόνο και επιλέξαμε να μη το κάνουμε. Και η τελευταία στιγμή έχει τη γοητεία της.

Θα θέλαμε πολύ να ευχαριστήσουμε τους κάτωθι:

Τον Δικάβαλο. Τον βάλαμε για project manager αλλά τελικά δε τον χρειαστήκαμε. Είχε ωστόσο έξυπνες ιδέες εκεί που εμείς δεν είχαμε, μας βρήκε την τάβλα μας, μας έδειξε το δρόμο προς τον σοβιετισμό, και ομολογουμένως ένα φιλικό πατ μερικές φορές είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι. Επίσης έφτιαξε για τη φάση το θεϊκό στένσιλ που θα δείτε παρακάτω.

Τον Ρασταφλό. Δύο φορές η βόλτα με τη βέσπα του ήταν σωτήρια. Αν δεν έτρωγα και τις τζίβες του κάθε φορά που επιτάχυνε θα ήταν καλύτερα, αλλά υποθέτω ότι δε μπορείς να τα θέλεις όλα.

Τον john. Έκανε δεντράκια, τα κάρφωσε και τα άλλαξε 100 φορές. Έβαλε και ένα χεράκι (και του το έβαψα) στα στένσιλ. Επίσης μας έπρηξε τα @@ να μιλάει με τους άλλους στην παρουσίαση.

Την Kaede. Έκανε δεντράκια και με ανέχτηκε.

Τον jojo και την Ίφι. Βοήθησαν πολύ να δούμε τι ακριβώς κάναμε ενώ τους το εξηγούσαμε. Επίσης ο jojos μας έφτιαξε έναν μικρούλη γερανό.

Τη Λένα. Κουβάλησε την τάβλα μας μαζί με τον Δικάβαλο και την καθάρισε.

Την Αλκμήνη. Κουβαλήθηκε από την Αθήνα για να μας κόψει 3 κουτάκια 4.6x2x0.6cm από blue foam (που ομολογουμένως τα έκοψε πολύ καλά). Όλη την υπόλοιπη ώρα μας πίεζε να δούμε ένα βίντεο με κάτι γαμώμουτρους χίπστερς να μιλάνε για τέχνη. Νταξ, είχαμε κάνει και μια καλή κουβέντα μαζί της όταν πρωτοξεκινούσαμε, και νομίζω ότι είπε ένα δυο πράματα περί indesign στον noy. Τζάμπα το ταξίδι έτσι;

Τον Βαγγέλη που μας δάνεισε το ματζαφλάρι του.

Την Άλκηστη που κατέβηκε από το σπίτι της για να μου δώσει το ματζαφλάρι του Βαγγέλη.

Τον Θωμά που βοήθησε να κλέψουμε το σπέσιαλ blue foam.

Το εργοτάξιο από το οποίο το κλέψαμε.

Τον Κούτσα γιατί γούσταρε.

Τον Ορέστη.

Αυτούς που προσφέρθηκαν να βοηθήσουν αλλά τελικά δε χρειάστηκαν.

Τους μη αρχιτέκτονες που περίμεναν υπομονετικά μιάμιση ώρα για να μας πουν συγχαρητήρια.

Αυτούς που κουβαλήθηκαν από την Αθήνα για να δουν τη διπλωματική.

Αυτούς που δεν πιστεύανε ότι δίνουμε διπλωματική γιατί μας λέγανε ωραία αστεία.

Αυτούς που βοήθησαν και τους ξεχνάω.

Τους skaribas.

Το ροκεντρόλ.

Αντίστοιχα και με την ευκαιρία θα ήθελα να στείλω τους εξής να γαμηθούν:

Αυτούς που δε τους αρέσει το ότι αργήσαμε να τελειώσουμε και που δεν ήταν οι ίδιοι που μας πλήρωναν για να σπουδάζουμε.

Τα γίδια που βοηθήσαμε στις διπλωματικές τους με πράγματα που δεν ήξεραν να κάνουν μόνοι τους. Αν δε μπορείς μη το βάζεις.

Τις διάφορες θεατρικές που προβάρουν στο πολυτεχνείο. Να πάτε να παίζετε τα ταμ ταμ σας στο δάσος κωλοχίπιδες. Επίσης το ποδήλατο είναι για έξω από τα γαμημένα κτίρια. Μέσα κάνει dismount.

Όλους αυτούς που όταν έκαναν διπλωματική συμπεριφέρονταν άσχημα στους άλλους γιατί «ήταν υπό πίεση». Σταδιάλα. Κι εμείς ήμασταν υπό πίεση αλλά δε γίναμε μαλάκες.

Αυτούς που στράβωσαν που δε τους βοηθήσαμε όταν ήταν η σειρά τους. Καλά τους κάναμε, κι αν μπορούσαμε, θα το ξανακάναμε.

Αυτούς που χώνουν μια στρατιά κόσμο να δουλεύει ενώ προλαβαίνουν να κάνουν τη δουλειά τους μόνοι τους.

Και φυσικά ποτέ δεν πρέπει να χάνεις την ευκαιρία να γαμηδιάζεις αυτούς που παίρνουν πολύ στα σοβαρά τον εαυτό τους. Ειδικά αν είναι αρχιτέκτονες.

Θα κατέβαζα και κάνα καντήλι στους διάφορους που τους βοήθησα κατά καιρούς στις μαλακίες τους και τώρα ήταν εξαφανισμένοι, αλλά ως γνωστόν οι διπλωματικές είναι σαν τις κηδείες. Αν βοηθήσεις εσύ στην δική μου εγώ δε γίνεται να βοηθήσω στην δική σου. Και φυσικά τέτοια εξυπνάδα θα μπορούσε να την έχει πει μόνο ο noy.

Τέλος αν κάποιος καταφέρει να βρεί τι είναι το κάθε μπαρμπαδέλι κλίμακας που χρησιμοποιήσαμε (α, να κάτι ακόμα στο οποίο βοήθησε ο Δικάβαλος) κερδίζει τα συγχαρητήρια μας και του/της μαθαίνω πως να κάνει triforce για να πουλάει μούρη στο 4chan (το έμαθα κι εγώ προχθές).

Πάρτε και το γαμηστερό στένσιλ για να τελειώσουμε αυτό που αρχίσαμε :]

photo by Bakis.

Κατά τα άλλα η επιχείρηση συνεχίζει.

Αστικός χώρος, ο σύντροφος Μπρέζνιεφ, και ο Jozin το Τέρας του Βάλτου. (shuffle) 17 Ιουνίου, 2010

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια), offline, shuffle, souls of artists & hands of master craftsmen, sound and vision.
Tags: , , , , , ,
11 Σχόλια

Κλείνουμε διπλωματική. Το blog θα περιμένει.

Ωραία το ξεκαθάρισα αυτό. Τώρα μπορώ να πω ότι μάλλον θα παίξει το γνωστό παράδοξο που τρελαινόμαστε να ποστάρουμε όταν έχουμε πολλή δουλειά. Α, εννοείται ότι ο john δεν κάνει τίποτα απ’αυτά. Επίσης έχω καιρό να γράψω ποστ οπότε τα παρακάτω είναι γραμμένα κάπως βιαστικά, κάπως ανάκατα, κάπως ανυπόμονα με κάπως πρόωρο τέλος και υποκίτρινα. Οκ, σταματάω την προσπάθεια να γίνω αστείος και μπαίνω στο κυρίως θέμα.

Αστικός σχεδιασμός είναι (μετά από 10 διαφορετικούς ορισμούς που έγραψα*) αυτό ακριβώς που ακούγεται. Επίσης είναι η κλίμακα στην οποία δουλεύεται το θέμα μας. Αστικός σχεδιασμός με πολεοδομικό toolbox όπως μας αρέσει να λέμε, με μια τέτοια επεξεργασία που τελικά χρειάστηκε να σχεδιάσουμε και μερικούς νεροχύτες. Όλα αυτά σε μια πόλη στη βόρεια Γαλλία που όπως λέει ο noy πρέπει να είναι κάτι σαν τα δικά μας Τρίκαλα (no offence). In fact νομίζω ότι όλη η βόρεια Γαλλία είναι κάπως σαν τα δικά μας Τρίκαλα (no offence και πάλι).

Ο σχεδιασμός του αστικού χώρου έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες που πρέπει να προσέξει κανείς. Δε μπορείς να ξέρεις εκ των προτέρων πότε μια πρόταση είναι επιτυχημένη, αλλά μπορείς σίγουρα να ξεχωρίσεις πότε μια δε θα πάει μακριά. Χαρακτηριστική περίπτωση λάνθασμένου σχεδιασμού ας πούμε ήταν η σοβιετική γειτονιά.

See?

Μια από τις πρώτες φορές που τέθηκε το ζήτημα του αστικού σχεδιασμού στην ελληνική μαζική κουλτούρα, και μάλλον και μια από τις τελευταίες, ήταν στην παλιά «Λούφα και παραλλαγή» όπου ο Βαλαβανίδης σε μια συζήτηση αν θυμάμαι καλά σχετικά με το αν η δική μας χούντα είναι πιο δημοκρατική από τη σοβιετική Ρωσία, έλεγε πάνω κάτω το εξής «Μπορείς εσύ να σταθείς στην κόκκινη πλατεία και να φωνάξεις «Ο σύντροφος Μπρέζνιεφ είναι μαλάκας«;» Και πράγματι, αυτή είναι μια τρομερή μέθοδος ελέγχου της ποιότητας του δημόσιου χώρου. Αν σε μια πλατεία φωνάξεις «ο σύντροφος Μπρέζνιεφ είναι μαλάκας» και σε μαζέψουν (αν έχετε βρεθεί ποτέ στο ΤΕΙ καβάλας νομίζω ότι καταλαβαίνετε τι εννοώ) σημαίνει ότι αυτή η πλατεία συμβαδίζει με ένα κοινωνικοπολεοδομικό καθεστώς στο οποίο αποδεδειγμένα δε θέλεις να βρίσκεσαι. Παρά μόνο αν σου αρέσει πολύ το τουρσί, τα ίδια αυτοκίνητα, τα εμβατήρια, το miami vice (γιατί αυτό θα παίζει στην τηλεόραση) και αυτά τα σοβιετικά καρντάσια:

Και εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση. Αυτό το video δείχνει την δεύτερη πιο εφιαλτική μορφή διασκέδασης που μπορώ να σκεφτώ. Θα επέλεγα να μια ψυχαγωγούν αυτοί οι σοβιετικοί μόνο αν είχα να επιλέξω αντί γι αυτούς το εξής: Κάθε φορά που ακούω μουσική είτε είναι σε live είτε σε κινητό που χτυπάει, είτε σε ασανσέρ, σε ταξί, σε μουσικό του δρόμου, σε ραδιόφωνο, ipod σε μπαρ, αντί γι αυτό που παίζει, να ακούω το Smoke on the water. Και μάλιστα σε full ενορχήστρωση. Ακόμα και σε κάλαντα με τριγωνάκι να λένε, εγώ θα ακούω smoke on the water με κιθάρες και τύμπανα. Αυτό είναι προφανώς κάτι που έχει συλλάβει ο διεστραμένος εγκέφαλος του noy.

Σε περίπτωση που δεν ξέρετε τσέχικα, θα ξεκαθαρίσω πολύ γενικά τι λένε οι στίχοι. Σύμφωνα με το τραγούδι, ο σύντροφος που τραγουδάει οδηγούσε λέει το skoda 100 του σε μια επαρχία της Τσεχίας (Τσεχοσλοβακίας τότε) όπου υπήρχε ένα τέρας του βάλτου, ο Jozin. Ο Jozin όπως κάθε αντίστοιχο τέρας που σέβεται τον εαυτό του, αφενός τρομοκρατούσε την περιοχή, και αφετέρου κουβαλούσε μια αμοιβή για το κεφάλι του από τις τοπικές αρχές. Συγκεκριμένα ο δήμαρχος της τοπικής κοινότητας έδινε στον σύντροφο που τραγουδάει για πιάσει τον Jozin το χέρι της κόρης  του και τη μισή αγροτική κολεκτίβα. Δεν κάνω πλάκα, του έδινε τη μισή γαμημένη κολεκτίβα. Ο σύντροφος λοιπόν κάνει κάτι κουμάντα που δεν κατάλαβα ακριβώς με μια σκόνη και ένα αεροπλάνο, πιάνει τον Jozin και αποφασίζει να τον δώσει στον ζωολογικό κήπο για λεφτά. Μάλιστα στο τέλος λέει και yo ho ho. Καταλαβαίνετε τι μπορεί να κάνει σε έναν άνθρωπο το κοινωνικοπολεοδομικό καθεστώς που λέγαμε, έτσι;

Α ναι, αστικός σχεδιασμός. Ναι που λέτε, αυτό είναι που κάνουμε για διπλωματική, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτό τον μήνα το blog θα είναι λίγο πεθαμένο, ή εξαιρετικά πολύ ζωντανό.

Πάρτε μερικές αρχιτεκτονικές φωτογραφίες για το κλείσιμο. Τα βερίκοκα είναι το κοντινότερο πρες παπιέ που βρήκα, και ένας τρομερός τρόπος για να δείχνεις την κλίμακα της φωτογραφίας με νεκρή φύση. See what i do thur? Α, και τα σοβιετικά καρντάσια μου τα λίνκαρε η kaede. Ευχαριστώ kaede.

*

  1. Το πιο οπτικά αντιληπτό κομμάτι της πολεοδομίας.
  2. Τα σχέδια που φαίνονται καλά σε κλίμακες 1:500 έως 1:1000.
  3. Το να σχεδιάζεις πλατείες γειτονιές και παρτέρια, μαζί με μια συνολικότερη πρόβλεψη για το πως θα είναι η κατοικία σ’αυτά απ’αυτά.
  4. Κάτι που δεν υπάρχει στην Ελλάδα.
  5. Κάτι για το οποίο σε λένε gay πολεοδόμο.
  6. Κάτι που αν δεν έχεις εμπειρία στο πως να το κάνεις καταλήγεις να του συμπεριφέρεσαι σαν να είναι ένα πολύ μεγάλο κτίριο.
  7. Η κλίμακα στην οποία αν βάλεις παγκάκια θα φαίνονται σαν μουτζούρες και αν τα παραλείψεις θα σου την πουν.
  8. Η κλίμακα στην οποία μπορείς να ανεβάσεις το μέσο ύψος του ανθρώπου από το 1.75 στο 1.95 για να φαίνονται καλύτερα τα σχέδια χωρίς να το καταλάβει ποτέ κανείς.
  9. Η κλίμακα στην οποία δε χρειάζεται να βάλεις κάγκελα στις σκάλες αλλά πάντα θα χάσεις χρόνο για να το κάνεις.
  10. Η καλύτερη κλίμακα του κόσμου!!

όνειρο 18 Απρίλιος, 2010

Posted by alex in freaktion, offline, Uncategorized.
Tags:
7 Σχόλια

The facts:

fact 1: Η ^_^ είναι ένα υπέροχο μικρό κοριτσάκι. Τις ρίχνω ηλικιακά το νομικό μέγιστο που μπορώ να της ρίχνω, και δε θα την είχα προσέξει ποτέ αν δεν έμοιαζε με την ^__^ που είναι ένα πιο υπέροχο μικρό κοριτσάκι. Η ^_^ διατηρεί σχέση με τον +_+ που είναι λίγο βλάκας, αλλά αν δεν έχει αυτή πρόβλημα δεν έχουμε ούτε κι εμείς. Γενικά είναι μια χαρά τυπάκι, και πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχει τίποτα απολύτως να κάνει με τις αηδίες που συμβαίνουν κατά καιρούς στο κεφάλι μου.

fact 2: Οι authors αυτού του blog είμαστε πολύ φίλοι in real life (no shit Sherlock!) και συνήθως φωνάζουμε ο ένας τον άλλο με υποκοριστικά των ονομάτων μας. Δηλαδή ο john συνήθως είναι «ο Γιαννάκης». Σε στιγμές ακραίου bromance φωνάζουμε ο ένας τον άλλον με αυτό που υποθέτω ότι θα λεγόταν υπο-υποκοριστικά κάνοντας το υποκοριστικό ουδέτερο. Σ’αυτή την περίπτωση ο john είναι «το γιαννάκι». Εμένα αντιθέτως απλά με φωνάζουν «χοντρέ».

fact 3: Μαζί με το προαναφερθέν υπο-υποκοριστικό έρχονται και κάποια benefits. Όταν είμαστε περισσότεροι από τρεις σε ένα αυτοκίνητο θα κάτσω πάντα μπροστά. Αυτό είναι κάτι που εκνευρίζει τον john. Ο john όταν έχει να κερδίσει κάτι, ανεξάρτητα από το αν έχει άδικο, θα το επιδιώξει. Αυτό σημαίνει συνήθως αριστοτεχνικό manipulation ώστε να μην καταλάβεις ότι έχεις δίκιο. Αν το καταλάβεις θα συνεχίσει για λίγο για να δει σε τι βαθμό το κατάλαβες,  και αν δε μπορεί να κάνει κάτι άλλο θα πει «ΜΑΛΑΚΑΣ ΡΕ ΦΙΛΕ» μιλώντας πάρα πολύ γρήγορα. Μετά θα πάει να κάτσει στο πίσω κάθισμα.

fact 4: I’m a sick, sick person και στο μυαλό μου συμβαίνουν φοβερά αίσχη κατά καιρούς, ειδικά όταν κοιμάμαι. Τα αίσχη συνήθως τοποθετούνται σε χωράκλες γιατί εκτός από sick, sick person είμαι και αρχιτέκτονας.

__________

The fiction:

Πίνω ποτάρες με την ^_^ και περνάμε ζάχαρη, και καταλήγουμε στο σπίτι της. Βρίσκεται στο νότιο Μανχάταν και έχει ψηλά παράθυρα και ταβάνια. Επίσης έχει αίθρια σκεπασμένα με βιτρό. Αυτά τα τελευταία δε νομίζω ότι ανταποκρίνονται στην τυπολογία του νότιου Μανχάταν, αλλά είναι όνειρο οπότε αν ήθελα θα μπορούσε να έχει και δεινόσαυρους που να πετάνε λέιζερ από τα μάτια τους. Η φάση ως εδώ είναι πολύ ρεαλιστική. Είμαστε πάρα πολύ κεφάτοι, δείχνουμε τρομερό ενδιαφέρον για το τι λέμε και γελάμε πολύ. Αυτό ενώ περπατάμε σε ένα γαμάτο χολ που έχει να εφάπτεται στο αίθριο πηγαίνοντας προς το δωμάτιο της. Το δωμάτιο της είναι μεγάλο, άσπρο με ξύλινο δάπεδο, και έχει μια γυάλινη πόρτα με άσπρο ξύλινο κούφωμα, και εκεί γ@μιόμαστε. Δεν έχω κάνει ποτέ σεξ με την ^_^, in fact δεν έχω κάνει απολύτως τίποτα εκτός από το να χαιρετηθώ ευγενικά, οπότε το μυαλό μου πήρε την ελευθερία να υποθέσει ότι το σεξ  με την ^_^ θα έμοιαζε πάρα πολύ με το σεξ με την ^__^(See what my mind did thur?) οπότε μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Στη συνέχεια κάναμε αυτό το χολιγουντιανό κατάλοιπο που ο καθένας πρέπει να γυρίσει στη μεριά του ανάσκελα και αναπνέοντας έντονα, και εγώ έκανα και την άλλη κίνηση, καθαρά ανθρώπινη και καθόλου χολιγουντιανή αυτή τη φορά, να πάω για κατούρημα. Εκεί στράβωσε η φάση. Ενώ είμαι στο μπάνιο ακούω την ^_^ να ξαναγ@μίεται. Αυτό ήταν τόσο έκπληξη στον ύπνο μου όσο υποθέτω ότι θα ήταν και στην πραγματικότητα, και σκέφτηκα «τι κάνει ρε μαλάκα». Guess what. Γυρνάω στο δωμάτιο και βλέπω τον john αραχτό ανάσκελα να αναπνέει έντονα με υφάκι και το sixpack του, και την ^_^ να γελάει αμήχανα. Ακολουθεί ο εξής διάλογος:

«ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!»

«Αλεξάκη δικέ μου, ΤΩΡΑ ΓΑΜΑΕΙ ΤΟ ΓΙΑΝΝΑΚΙ!»

«ΤΙ ΓΑΜΑΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ΦΥΓΕ ΝΑ’ΟΥΜ ΠΟΥ ΘΑ ΓΑΜΗΣΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ! ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΙΣ ΤΕΛΕΙΩΣ;;»

Είχα να συγχυστώ έτσι από τότε που ήθελε να κάτσει μπροστά σε μια διαδρομή που ΕΓΩ θα κατέβαινα τελευταίος. Μετά με κοίταξε για δύο δευτερόλεπτα ψάχνοντας το σωστό επιχείρημα για να συνεχίσει να πηδάει την ^_^, μάλλον δε το βρήκε, είπε «ΜΑΛΑΚΑΣ ΡΕ ΦΙΛΕ» πάρα πολύ γρήγορα και έφυγε. Θράσος έτσι;

Μετά απ’αυτό συνεχίσαμε τα γ@μήσια με την ^_^ αλλά με μισή καρδιά, και δεν άργησα καθόλου να ξυπνήσω :[