jump to navigation

Ninja white russian 24 Αύγουστος, 2010

Posted by alex in intoxicated.
Tags:
15 Σχόλια

Ως γνωστόν το white russian γίνεται με γάλα βότκα και καλούα. Μερικοί βέβηλοι βάζουν αφρόγαλο αντί για γάλα, μερικοί πιο βέβηλοι δε, ρίχνουν και κανέλα από πάνω. Ο μεγάλος Λεμπόφσκι το έπινε με γάλα σκόνη. Αυτό το τελευταίο είναι γνωστό και ως «white trashian», όρος που όπως φυσικά καταλαβαίνετε βρωμάει noy.

Δύο πράγματα έχω να πω για το white russian.

1. Πολλά ποτά σου γαμάνε το κεφάλι. Το white russian σου γαμάει συγκεκριμένα το μυαλό. Με τρία τέτοια σκέφτεσαι πραγματικά πολύ περίεργα πράγματα.

2. Το white russian και το black russian σαν ονόματα αποτελούν μια μέγιστη φιλοσοφική αστοχία. Το white έχει όπως είπαμε γάλα βότκα και καλούα, το black έχει βότκα και καλούα. Μιλώντας για την απόλυτη αντίθεση, το άσπρο με το μαύρο, δε μπορούμε στο ένα ποτό να έχουμε 2 ζουμιά και στο άλλο τρία, και μάλιστα τα δύο ίδια. Καταλαβαίνετε. Θα μπορούσε ας πούμε το black να γίνεται με καλούα βότκα και σοκολατούχο γάλα. Ναι. Τότε έχουμε μια σεβαστή αντίθεση.

Anyway, ήθελα να ποστάρω το εξής: Θέλω να πιω κάτι και έχω γάλα και βότκα. Οπότε ξηγιέμαι τη νιτζιά και αντί για καλούα λιώνω μερικούς κόκους καφέ μέσα.

Πολύ σπέσιαλ.

Hell Yeah!

give me some Bushmills i’ll sing you this song 11 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in intoxicated, offline, teh rants, troo story.
Tags: ,
8 Σχόλια

Συζητάμε με τον noy για το αν θα καούμε στην κόλαση ή όχι. Είναι μια από διάφορες αναζητήσεις που έχουμε κατά καιρούς.

Σκεφτόμαστε λοιπόν ότι στην κόλαση ενδέχεται να έχει πολλούς ωραίους τύπους σε αντίθεση με πάνω, και το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σνομπάρουμε τον Χίτλερ, και ο noy συμπληρώνει ότι θα είναι ωστόσο λίγο ζεστές οι ουισκιές μας. Αυτό δε μας πτοεί όμως, γιατί δια της ατόπου απαγωγής μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι αφού στον παράδεισο θα έχει μόνο μαυροδάφνες, όλες οι ουισκιές θα είναι στην κόλαση, άρα και οι single malt στις οποίες είναι γνωστό ότι αν βάλεις πάγο είσαι αμαρτωλός. Σύμφωνα με τον Tarantino υπάρχει ένα ειδικό μέρος στην κόλαση γι’αυτούς που χαραμίζουν ένα καλό ουίσκι. Ελπίζω ότι αυτό το ειδικό μέρος όντως να είναι ένα ειδικό μέρος, και όχι απλά «μια θέση». Και αυτοί με τα παγάκια θα είναι περιορισμένοι εκεί.

Η σωστή θερμοκρασία για να πίνεις ένα καλό ουίσκι εξαρτάται όπως διαβάζω από την περιοχή στην οποία το πίνεις. Γενικά η πιο κατάλληλη είναι αυτή που πλησιάζει περισσότερο σε ένα παραδοσιακό σκοτσέζικο χώρο για να πίνει κανείς τέτοια πράγματα, και κατά γενική ομολογία είναι γύρω στους 15. Το να κρατάς το ουίσκι κρύο, αν δεν είναι φτιαγμένο γι αυτό το λόγο, βλ. Johnny gold, είναι λάθος γιατί περιορίζει αρώματα. Αντιθέτως όπως και στα κονιάκ, η θερμότητα που μεταφέρει το χέρι βοηθάει στην ανάδειξη. Σε κείνα τα ουίσκια που αξίζει κανείς να ασχοληθεί με τα αρώματα η καλύτερη κίνηση είναι η αραίωση με λίγο νερό. Αν βέβαια έχεις φάει προηγουμένως, απ’ότι είδα πριν από λίγο, δε χρειάζεται νερό γιατί κάνει τη δουλειά το σάλιο σου. Ενδιαφέρον.

Το νόημα στο να αραιώνεις το ουίσκι σου είναι το εξής: Υπάρχουν αρώματα που λόγω της σχετικά υψηλής περιεκτικότητας αλκοόλ δεν αναδύονται. Το νερό που κατά τα άλλα δεν επηρεάζει τη γεύση, βοηθάει στο να κατέβει η περιεκτικότητα οπότε απελευθερώνονται. Ορισμένα ακριβά ουίσκια μάλιστα συνοδεύονται από ένα μπουκαλάκι νερό από την πηγή από την οποία φτιάχνονται, ώστε να μην κινδυνεύει η ποτάρα σου να χαλάσει από το σάπιο νερό της βρύσης σου. Δεν βάζεις παγάκια γιατί πέρα από το γεγονός ότι ρίχνουν τη θερμοκρασία σε επίπεδα που δε θέλεις, αραιώνουν το ουίσκι σου ανομοιόμορφα. Στην αρχή δεν έχει αραιώσει αρκετά και μέχρι να λιώσουν τα παγάκια έχει νερώσει γιατί στο μεταξύ το πίνεις και καταλήγει να προστίθεται περισσότερο νερό απ’όσο χρειάζεται.

___________

Τις προάλλες ήμουν σε ένα πανάκριβο μαγαζί το οποίο ας πούμε ότι λέγεται bourbon ‘n metal. Ας ορίσουμε το bourbon ως το ουίσκι που φτιάχνεται από νερό, κριθάρι, μαγιά και τίποτε άλλο, αντί να προκύπτει από ανάμειξη άλλων ουισκιών όπως προκύπτουν τα non bourbon – blended ουίσκια, και ας ορίσουμε ως metal τη μαύρη μουσική που οι απαρχές της βρίσκονται στον αμερικανικό νότο των αρχών του 20ου αιώνα, στην οποία κυριαρχούν οι τρομπέτες και τα σαξόφωνα, και που τεράστιος καλλιτέχνης της ήταν ο Miles Davis ο οποίος μάλιστα εισήγαγε και το συγκεκριμένο είδος metal που λέγεται cool metal. Ας πούμε επίσης ότι αυτό το μαγαζί βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στον πολύ ωραίο δρόμο που ονομάζεται «Προξένου Μενεγάκη» και συνήθως έχει live μουσική. Do you get the metaphors here? Good. Μπαίνω λοιπόν και έχω από το απόγεμα μια πελώρια λαχτάρα να πιω τζιν. Οι φίλοι που κερνούσαν είχαν μόνο ρούμι που δεν ήταν στις επιλογές μου εκείνο το βράδυ οπότε είπα να παραγγείλω κάτι εκτός κεράσματος. Έχοντας καταναλώσει αρκετό τζιν τα τελευταία χρόνια, αποφάσισα ότι πίνω μόνο beefeater όταν θέλω να τη βγάλω με τζιν όλο το βράδυ, ή hendrick’s με περιορισμένο πάγο και μια φέτα αγγούρι όταν θέλω να πάρω μόνο ένα ποτό το οποίο θα απολαμβάνω για πολλή ώρα. Το συγκεκριμένο βράδυ είναι από κείνα που θέλω απόλαυση. Έτσι πηγαίνω στο μπαρ και ζητάω ένα hendricks, υποθέτοντας ότι το bourbon ‘n metal με τη μεγάλη κάβα που έχει θα προσφέρει και τέτοια.

-alex: «Γεια, ένα hendrick’s όπως το περιέγραψα παραπάνω.»

-Πίθηκας στο μπαρ: «Ναι.» και ακολουθούν 2 λεπτά συζήτηση με τον δεύτερο πίθηκα στο μπαρ.

-Πίθηκας στο μπαρ: «Δεν έχουμε hendrick’s. Αλλά και να είχαμε, δεν έχουμε αγγούρια.»

-alex: «ok, τότε θα ήθελα ένα *ένα bourbon*» Bourbon με τον ορισμό που έδωσα παραπάνω.

-Π.σ.μπ: «Δεν έχουμε»

-alex: «Ένα *ένα άλλο bourbon*;»

-Π.σ.μπ: «Ούτε απ’αυτό έχουμε. Θέλεις να σου πω ποια τζιν δουλεύουμε;» Λες και είναι κομμωτήριο και έχω ζητήσει λακ.

-alex: «Αυτά είναι ουίσκια. Μήπως έχετε *ένα τρίτο bourbon 12’άρι*;» Εδώ πρέπει να πω, το να παίρνεις ακριβά ουίσκια σε διαφυλάσσει σχετικά από το να είναι μπόμπες γιατί δε τα παίρνει τόσος κόσμος, γιατί συνήθως θα τα πιει κόσμος που ξέρει τι πίνει οπότε αν είναι μπόμπα θα σου τα φέρει στο κεφάλι, και γιατί γενικότερα  πρέπει να είσαι πραγματικά μεγάλο αρχίδι για να το κάνεις. Επίσης πρέπει να ξέρουμε ότι τα ποτά δε νοθεύονται στο μαγαζί, ούτε καν στις κάβες, αλλά σε προηγούμενο στάδιο πώλησης, οπότε μπόμπες ενδέχεται να πουλάνε και οι κάβες καθώς και τα σούπερ μάρκετ. Έχω πάρει και από τα δύο.

-Π.σ.μπ: «Μισό» Και φωνάζει τον δεύτερο.

-Δεύτερος Π.σ.μπ: «Πες μου»

-alex: «Ένα *ένα τρίτο bourbon 12άρι*»

-Δεύτερος Π.σ.μπ: «Ναι. 10€.»

To 12άρι glenfiddich που παρήγγειλα υποτίθεται ότι έχει φρουτώδη γεύση, φρεσκάδα, καθόλου καπνιστά και καθόλου μπαχαροειδή. Guess what. Είχε την ίδια γεύση που έχει ένα jameson που έχω σπίτι μου που είναι πιο μπόμπα από τη holy hand grenade στα worms και το διατηρώ για εκπαιδευτικούς λόγους.

Στη συνέχεια ξεκίνησε το live. Guess what. Δεν ήταν metal. Ήταν έντεχνο. Ακουστικό.

Ντάξει ρε παιδιά. Τι bourbon ‘n metal να πούμε, πείτε το μπόμπες ‘n έντεχνο να ξέρουμε που πάμε.

κάπως έτσι

ξεσπόριασμα (γενικά) 29 Δεκέμβριος, 2009

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια), intoxicated, shuffle, teh luzl.
Tags: , , ,
2 Σχόλια

Όπως ενδεχομένως θα έχετε προσέξει έχουμε μια κατηγορία που λέγεται intoxicated. Λέγεται έτσι, you guessed it, γιατί είναι ποστς που γράφονται υπό την επήρεια διαφόρων ουσιών. Αυτά τα ποστς λοιπόν έχουν ορισμένες ιδιαιτερότητες. Ενδέχεται να σου βγουν πολύ καλύτερα ή πολύ χειρότερα απ’ότι περιμένεις. Επίσης η εμπειρία λέει ότι πρέπει να τα γράφεις όταν σου έρχονται γιατί όντας intoxicated υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αργότερα να τα ξεχάσεις, και βέβαια κάτι που ακόμα δεν έχουμε λύσει είναι αν πρέπει να συμπεριλαμβάνονται σ’αυτή την κατηγορία και τα ποστς που γράφονται ενώ είμαστε sober για κάτι που συνέβη ενώ δεν ήμασταν. Ένιγουέι. Χθες κατά τις 5 που έπεσα για ύπνο σχετικά intoxicated είχα δύο ιδέες για intoxicated ποστς. Την μεγάλη από τις δύο δε την θυμάμαι, αλλά η άλλη είναι η παρακάτω:

Ο φίλος Χ. είναι ένας τυπάς τον οποίο δεν ξέρω πολύ καλά αλλά τον συμπαθώ πολύ. Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι μας διαβάζει, οπότε αυτά πρέπει να ξεκαθαρίζονται. Τον γνώρισα λοιπόν πριν από τρία νομίζω χρόνια, και ανταλλάξαμε και msn. Αυτό δε θα είχε κανένα νόημα γιατί το χρησιμοποιήσαμε μια και μοναδική φορά πρόπερσι, αλλά αυτή η φορά ήταν τόσο epic που χθες το βράδυ μου φάνηκε τρομερά καλή ιδέα να κάνω ένα ποστ γι αυτό.

4-5 τα χαράματα:

alex: Hai

Χ: Γειαα

alex: Είσαι βραδινός τύπος ε;

Χ: Μπαα, ξεσποριάζω και πάω να κοιμηθώ.

alex: Ξεσποριάζεις; *Κλάνω στο γέλιο*

Χ: Τι γελάς ρε μλκ;

alex: Φίλε αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη έκφραση για τη μαλακία που έχω ακούσει στη ζωή μου. Συγνώμη για τη διακοπή, δώστου να καταλάβει!

X: ?

alex: Τον παίζεις ή όντως αφαιρείς σπόρια από κάτι που έχει σπόρια και που αυτά χρειάζεται να αφαιρεθούν;

Τελικά όντως ξεσπόριαζε τα φουντοειδή του, ωστόσο έτσι προέκυψε η αληθινά πιο epic έκφραση που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κανείς για να υποδηλώσει ότι τον παίζει. Στην θεϊκή τριάδα, μαζί με τα «punch that clown» και «beat the meatstick»!

____________________

Μένοντας στη μαλακία, όπως έχουμε ξαναπεί αρκετές φορές, τελευταία λιώνουμε στο traffic από τσοντάκηδες. Εδώ και μια εβδομάδα παρακολουθώ με ενδιαφέρον το traffic μας για να δω αν θα φτάσουμε τα 100.000 hits πριν την πρωτοχρονιά. Ήταν ακριβώς 93.000 τα χριστούγεννα οπότε σκεφτόμουν ότι μάλλον τα φτάνουμε. Στη συνέχεια όμως πέσαμε καμια 200αριά χαμηλότερα, οπότε άρχισα να αγχώνομαι. Τώρα βλέπω ότι χθες και σήμερα είναι καμιά 300αριά πάνω απ’αυτό που ήταν πριν από 3 μέρες, οπότε αν συνεχίσει έτσι τα έχουμε τα 100k πολύ άνετα. Μάλλον ο κόσμος αποφάσισε ότι δεν ήταν αρκετά μαλάκες φέτος, και ξεσκίζονται στη μαλακία μπας και προλάβουν να το ισοφαρίσουν πριν μπει το 2010.

Ευτυχισμένο το 2010 μάγκες μου! Rock on, but don’t forget to Roll too.

Hangover, a survival guide 27 Νοέμβριος, 2009

Posted by noy in intoxicated, λίστες, offline, teh luzl, troo story.
Tags: , , , ,
18 Σχόλια

Το ‘χω πρόσφατο. Hangover. It’s ugly and it’s merciless. Ακολουθεί ένα και-καλά how to, φτιαγμένο από τα παθήματα μου.

————————————————–

Ας δούμε για λίγο τι συμβαίνει στο σώμα μετά από ένα βράδυ που γίναμε κωλοτρυπίδι. Το σώμα μας είναι γεμάτο από αλκοόλ το οποίο κάνει τον οργανισμό να σταματήσει να παράγει γλουταμίνη, ένα φυσικό διεγερτικό. Έτσι, όταν σταματάμε να πίνουμε σα να μην υπάρχει αύριο, ο οργανισμός για να έρθει στα ίσα του παράγει γλουταμίνη σε ποσότητα παραπάνω απ’ όση χρειάζεται. Αυτό κάνει το μυαλό να διεγείρεται σα να βλέπεις εκρήξεις και βυζιά ενόσο κοιμάσαι, οπότε δε σαπίζεις στον ύπνο. Επίσης, το στομάχι αλλάζει. Από στομάχι γίνεται κώλος. Όχι literally, αλλά καταλαβαίνετε τι λέω. Και στέλνει σήματα στον εγκέφαλο ότι κάτι του γαμάει το είναι, και πρέπει να αποβληθεί δια της μεθόδου «ξερνάω πέταλα». Capish? Τώρα που μάθαμε ‘πιστημονικά τι είναι το hangover μπορούμε να συνεχίσουμε.

————————————————–

So, ήπιες τον κώλο σου χτες. Σήμερα ξυπνάς και μετανιώνεις σα να μην υπάρχει αύριο. Βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή, κάθε που το κεφάλι σου σκίζεται στα δύο και σε κάθε κωλοτούμπα του στομαχιού σου. Τι κάνεις;

Όταν ξυπνάς κάπως έτσι;

«A hair of the dog that bit me»
Αυτό που στην ουσία σημαίνει, είναι να πιείς το ίδιο ποτό το οποίο σου γάμησε το προηγούμενο βράδυ, ή οποιοδήποτε αλκοολούχο σκεύασμα for that matter. Θεωρητικά, βοηθά με κάποια από τα συμπτώματα του hangover. Bollocks. Στην καλύτερη δε θα κάνει τίποτα. Και στη χειρότερη, απλά θα παρατείνει το χρόνο τον οποίο χρειάζονται τα συμπτώματα για να εμφανιστούν. Και όταν το κάνουν θα είναι εντονότερα και πολύ πολύ τσαντισμένα. Γιατί σαν να μην έφτανε στο σ’κώτι σου και το σώμα σου γενικότερα που είχε να χειριστεί εφτά θάλασσες αλκοόλ, εσύ πήγες και του ‘ριξες κι άλλο. Ρούφα τώρα.

Τοματοχυμός με λίγο λεμόνι
Αυτό και καλά βοηθάει τον οργανισμό σου στο μεταβολισμό του αλκοόλ, γιατί η ντομάτα (Τομάτα είναι μόνο στις σύνθετες λέξεις. Μόνη της είναι ντομάτα.) περιέχει φρουκτόζη. Bollocks. Σκέτο τοματόζουμο; Ακόμα και αν είναι αλήθεια (που είναι, η ντομάτα όντως έχει φρουκτόζη) το μόνο που θα καταφέρεις είναι να ξεράσεις. Και δε χρειάζομαι καμιά γαμωντομάτα (ώπα έσπασα τον κανόνα της ντομάτας!) για να το κάνω αυτό, όταν έχω hangover. Το κάνω και μόνος μου. Τώρα αν είστε από τους μυστήριους που πίνουνε Bloody Mary και άρα «σιγά τι έχει ο τοματοχυμός;», τι να πώ; Είστε μυστήριοι.

Όχι.

Οποιοδήποτε άλλο σκεύασμα με φρούτα, λαχανικά, αυγά και δεν ξέρω κι εγώ τι διάλο
Κυκλοφορούν διάφορα γιατροσόφια και ματζούνια για το hangover. Σαν αυτό εδώ. Το συγκεκριμένο για τρολλιά μου κάνει αλλά όπως και να ‘χει υπάρχουν κάποιοι που λανσάρουνε τέτοιες μαλακίες στα σοβαρά. Δικοί μου, είπαμε. Αμα θέλω να ξεράσω, έχω και δάχτυλο.

Ελληνικός (Τούρκικος) καφές με λεμόνι
Ρε τα είπαμε δεν τα είπαμε; Άκου εκεί ελληνικό (τούρκικο) καφέ με λεμόνι. Τι σκέφτεστε;

Καφές
Ο καφές ενδέχεται να βοηθήσει με τον πονοκέφαλο, γιατί κάνει τα αγγεία του εγκεφάλου να συστέλλονται, σε αντίθεση με το αλκοόλ που τα κάνει να διαστέλλονται και να «πρήζονται». Καλά μέχρι εδώ. However, ο καφές είναι διουρητικό. Το αλκοόλ επίσης. Σε αφυδατώνει σα σταφίδα ή σαν παπάρι παππού, που είναι essentially το ίδιο. Τώρα αν εσάς σας φαίνεται καλή ιδέα να στραγγίζετε τον εαυτό σας από πολύτιμα υγρά, εκτός του ότι δε σκαμπάζετε από ‘πιστήμη (την οποία απλόχερα σας παραθέτω), be my guests. Άσε που αν έχετε στομάχι-λούνα παρκ, με μία γουλιά καφέ έχετε φύγει και ξερνάτε πέταλα χωρίς να το καταλάβετε.

Παυσίπονα
Tricky. Παυσίπονα είναι, το λέει και η λέξη. Παύουν τον πόνο. Fuckin’ A, right? Όχι ακριβώς. Γιατί; Αφενός μπορεί να σου γαμήσουν το στομάχι περισσότερο, αφετέρου σου γαμάνε σίγουρα το σ’κώτι. Γιατί εκεί μεταβολίζονται. Τι άλλο είπαμε έχει εκεί; Α, ναι. Εφτά θάλασσες αλκοόλ. Δεν ακούγεται και τόσο καλή ιδέα τώρα, έτσι δεν είναι; Άσε που μερικά παυσίπονα έχουν μέσα καφεϊνη, η οποία είπαμε τι κάνει. Μας σταφιδιάζει. However, αν βαστάει στο στομάχι σας να πάρετε ένα (χωρίς καφεϊνη, ε;) πριν κοιμηθείτε είστε κομπλέ. Σχετικά.

Πρωινό με αυγά, μπανάνες, χυμούς και τέτοια πράματα
Αυτό δουλεύει. Δουλεύει… Βοηθάει τελοσπάντων. Έχετε εσείς αυγά, μπανάνες, χυμούς και τέτοιες μαλακίες στο σπίτι σας; Εγώ όχι. Οπότε και το κάνω skip αυτό το μέρος. Εξάλλου αν όντως έχετε τέτοια ζαρζαβάτια σπίτι σας, μάλλον δεν έχετε hangover. Αν παρόλα αυτά έχετε και τα δύο, μαγκιά σας. Φάτε τα παραπάνω. Εγώ θα περιμένω να δω τον epic καυγά με τη γυναίκα* σας, όταν συνέλθετε. Ή αν είναι αδίστακτη, προτού συνέλθετε. [*insert ότι θέλετε/έχετε: μαμα, μπαμπά, γυναίκα, άντρα, γκόμενα, γκόμενο όποιον τελοσπάντων τα ψωνίζει αυτά]

Φλωριές.

Νερό
Με το αλκοόλ, ο οργανισμός αφυδατώνεται. Τα ‘παμε αυτά. Το νερό βοηθάει στο να αναπληρωθούν τα χαμένα υγρά. Επίσης αραιώνει τη leftover ποσότητα αλκοόλ και διευκολύνει τη διαδικασία μεταβολισμού της. Οπότε πίνετε όσο μπορείτε. Καλού κακού πατήστε ένα ξέρασμα πριν, όχι τίποτα αλλά αν πιείτε ξαφνικά πολύ νερό θα ανακατευτείτε και θα το ξεράσετε και θα πάει τζάμπα.

Energy drinks
Είναι πολύ nineties αυτά αλλά κάνουνε δουλειά. Γιατί εκτός του ότι αναπληρώνουν ζουμιά και τέτοια, περιέχουν γλυκογόνα, άλατα και άλλες μαλακίες που επίσης έχασε ο οργανισμός. Α, και μην πιείτε κανένα energy drink με καφεϊνη. Με κάνετε να επαναλαμβάνομαι και με συγχίζετε. Α, και χωρίς ανθρακικό. Εδώ που τα λέμε, πιείτε νερό. Να πα’ να γαμηθούν τα energy drinks.

Το καλύτερο για το τέλος

Δωσ' του. Δε χρειάζεται να μπείτε τόσο μέσα όμως.

Πατάτε ένα ξέρασμα προκαταβολικό. Αν ανακατεύεστε δεν έχει νόημα να το κάνετε fight back. Αλλιώς θα καταλήξετε σαν εμένα, να ξερνάτε έξω από την πόρτα του μπάνιου. Ως εκεί πρόλαβα να φτάσω. Και σα να μη φτάνει που θα είστε σα γαμώ το κέρατό μου, θα έχετε και να σφουγγαρίζετε κιόλας. Ή να μυρίζετε ξερατά για μία μέρα. Peachy. Anyhoo αφού ξεράσετε, πίνετε με ρέγουλα νερό. Παίρνετε μία πετσέτα και τη δένετε γύρω απ’ το κεφάλι σας. Θα είστε σα νίτζα, ή Ράμπο, ή νοικοκυρά με φακίολι (fuck-ya-all, έτσι δεν ακούγεται;) με φάτσα Garfield, αλλά στο μπεό μας. Δεν πάμε σε καλλιστεία. Υποφέρουμε και δε μας νοιάζει. Κλείνετε πατζούρια, φώτα παίρνετε και ένα μπουκάλι νερό παραμάσχαλα την πέφτετε στο κρεβάτι σας και περιμένετε. Μία μέρα είναι. Που θα πάει; Θα περάσει.

Αν τώρα έχετε ντε και καλά να πάτε κάπου όπως δουλειά, ανειλλημένη υποχρέωση ή δεν ξέρω κι εγώ τι… Well sucks to be you. Ξεράστε, πιείτε όσο νερό μπορείτε, βάλτε την πετσέτα αν δε ντρέπεστε, και φάτε και κάμια μέντα/τσίχλα/μαστίχα για να μη σκοτώσετε κάναν άνθρωπο. Τα γυαλιά ηλίου ακόμα και σε κλειστούς χώρους είναι must. Πείτε ότι έχετε ένα eye-condition, ή φωτοφοβία ή κάτι τέτοιο αντίστοιχα ψαρωτικό.

Περίπου έτσι.

Περαστικά σας και άλλη φορά να ξέρετε. Νεράκια ενώ πίνουμε ποτάκια, τουλάχιστον σε αναλογία 1-1. Εξαρτάται απ’ το ποτό. Works wonders!

Ποτέ ποτέ ποτέ 26 Νοέμβριος, 2009

Posted by noy in intoxicated, offline.
2 Σχόλια

μην ξεχνάτε να πίνετε νεράκια με τα ποτάκια σας. Ποτέ όμως.

Zzzzzzz 7 Νοέμβριος, 2009

Posted by noy in intoxicated.
3 Σχόλια

Ήθελα να κάνω ένα intoxicated post σχετικά με την έξοδο μου σήμερα (χτες; luzl) το βράδυ, αλλά νυστάζω τόσο πολύ και πονάει τόσο πολύ το κεφάλι μου που δεν παίζει. Θα το κάνω αύριο (σήμερα; luzl) ή θα κάνω edit αυτό ή δεν ξέρω κι εγώ τι. Πάω να ψοφολακιάσω.

Καληνύχτα σας (καλημέρα σας; luzl)

no pics, thus it didnt happen :] 6 Νοέμβριος, 2009

Posted by alex in intoxicated, offline, teh luzl.
4 Σχόλια
Με αφορμή το προηγούμενο ποστ:
noy says:
esy sto lykeio paidiko erwtah eixes?
egw eixa efhviko
alex says:
a gamhsou re
egw den perasa efhvia
eimai upgrade
noy says:
oxi re
den thn epaizes 24/7 esy
tis mpalw8ies akouses mono
ante re dostoyevski
alex says:
nai, alla den hmoun emo, den eixa spyrakia, de malwna me tous goneis mou, den h8ela na pe8anw, de vrwmousa, den anarwtiomoun giati yparxw, de misousa to sympan, kai den antalassa to mirko daxtylo tou podiou mou gia na gamhsw
afto einai efhveia
kai twra ton paizw 24/7 otan exw xrono
noy says:
akouges metal kai ta ypoloipa ta pernas twra
egw pshfizw efhveia sta 13
;p
alex says:
na to kanw paste sto blog afto pou leme? einai poly gamato
mpa gama to
eipa oti ton paizw 24/7
noy says:
ama 8es na paradexteis ston kosmo kai sto internets oti otan exeis xrono thn paizeis 24/7
hahaha
alex says:
file to postarw!
This i will regret..

the only cool thing to come out of the 80s 4 Νοέμβριος, 2009

Posted by alex in drafts, intoxicated, troo story.
Tags: , ,
3 Σχόλια

DRAFT. Γράφτηκε πριν από 2 περίπου χρόνια, ένα δυο μήνες αφού έγινε το σκηνικό που περιγράφεται.


– Τί είσαι ρε φίλε, τέρας αυτοπεποίθησης;

– Όχι, αλλά – (και μακάρι να είχα πει πολλά ποτά)

Πως να φτάσετε μια συζήτηση εκεί, και να μη τελειώσει εκεί:

Ανήκετε σε διαφορετικές γενιές. Όταν σ’αυτήν άρεσε ο Matt Dillon εσύ έπαιζες mega drive, όταν αυτή ζούσε το Τσέρνομπιλ εσένα οι δικοί σου σε είχαν βάλει σε κάποιο ειδικό ντουλάπι, και εκεί που εσύ έτρωγες παγωτά στο everest αυτή τα έτρωγε στην «ωραία». Καταλαβαίνετε.
Σήμερα αυτή έχει δουλειά, σπίτι, πρόγραμα, υποχρεώσεις και ρολόι ενώ εσύ, όπως πολύ σωστά έθεσε ένας φίλος, έχεις flying mount.
Ωστόσο υπάρχει συνεννόηση. Στο ελάχιστο που γνωρίζεστε περνάτε πολύ παραπάνω απο τον φυσιολογικό χρόνο μαζί. Στον χρόνο που παιρνάτε μαζί σας πιάνει πονοκέφαλος από το campari και την ταχύτητα με την οποία κινείται η συζήτηση, που μοιάζει περισσότερο με brainstorming, πηδώντας αδιάκοπα από το ένα θέμα στο άλλο. Τέλος πάντων ας μην πολυλογώ, είναι σαφές.
Ας πιάσουμε τα πράγματα λίγο από το εσωτερικό. Όπως και όλες τις άλλες φορές που σου συνέβει αυτό, ας το παραδεχτούμε, δεν είναι μόνο ο πνευματικός πλούτος που δημιουργεί την έλξη. Ναι, είναι όμορφη. Και το βλέπεις, και σου αρέσει.
Συζητάτε λοιπόν και σου λέει ότι επικοινωνείτε πολύ καλά, και ότι οι ηλικίες από ένα σημείο και μετά δεν μετράνε. Και μετά σου λέει ότι έχει αποφασίσει να μην κάνει «κάτι» με ανθρώπους που τους περνάει περισσότερο από δύο χρόνια. Και αυτό ομολογουμένως απέχει πολύ από σένα. Καταπίνεις, ανοίγεις το στοματάκι σου και της λες: «Δώσε βάση ( ακριβώς έτσι), το γεγονός ότι όταν εσύ πηγαινες πενταήμερη εγώ πήγα για πρώτη φορά ημερίσια χωρίς τη γιαγιά μου δε σε εμποδίζει καθόλου στο να συζητάς μαζί μου 3 ώρες τώρα έτσι; αλλά στο ενδεχόμενο να μου αρέσεις αποτελεί μέγιστο εμπόδιο έτσι;» και αυτή σου λεεί το προαναφερθέν «Τί είσαι ρε φίλε, τέρας αυτοπεποίθησης;» και μετά σου λέει ότι η θέση της είναι δύσκολή, ενώ ταυτόχρονα βάζει και βγάζει δύο φορές ένα μπουφάν. Κι εσύ της λες ότι η θέση της δεν είναι καθόλου δυσκολη, αλλά ότι ένιωσες το χρέος να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις σώζει πολύ χρόνο το να κάνεις τις ερωτήσεις πρώτα, και μετά να γκομενίζεις. Άλλωστε το βάρος της υποχρέωσης για την διατήρηση της ώριμότητας δεν βαραίνει τους δικούς σου ώμους! Μετά σε κοιτάει σα να κάνουνε πουλάκια τα μάτια της, σα να σκέφτηκε ότι μάλλον είναι κάτι που κάνουν αυτοί από τα 80s το οποίο οι των 70s δεν γνωρίζουν, χαμογελάει και στο επόμενο δίωρο πίνετε μερικά ποτά, μιλάτε ακόμα περισσότερο, βρίσκετε θέμα για το ερευνητικό της πτυχιακής σου, και αποφασίζετε να βγείτε και την επόμενη μέρα.

«Οpen another big box of cheap wine / we’re (she is) over thirty, we’re doing just fine!»

πιο πριν ή πριν πιω; 31 Μαρτίου, 2009

Posted by alex in intoxicated, offline.
Tags:
9 Σχόλια

Ξέρετε αυτές τις φορές που δεν έχεις όρεξη να βγεις αλλά παρολαυτά βγαίνεις; Καταλαβαίνετε, αυτές που μπορεί να κρυώνεις λίγο, ή να έχεις λίγο πονοκέφαλο, ή κούραση, αλλά δε θέλεις με τίποτα να κάτσεις μέσα; Δεν ξέρω τι είναι περισσότερο: δε θέλεις να κάτσεις μέσα, ή θέλεις να βγεις όσο το δυνατόν λιγότερο μπορεί να το θέλει κανείς αυτό;

Είναι χαρακτηριστικό. Βγαίνεις από το σπίτι και όλα είναι κάπως άβολα. Τα ρούχα δεν κάθονται καλά, κάτι τρέχει με την ταχύτητα του βήματος, το shuffle βγάζει μαλακίες κομμάτια, τα τσιγάρα στραβοστρίβονται. Δεν έχεις όρεξη για κάποιο συγκεκριμένο ποτό. Όλα τα γνωστά. Μετά αρχίζεις να φτιάχνεις λίστες με τα πράγματα που έχεις να πεις. Έτσι πάει. Πρώτα αυτά που θα πιεις και μετά αυτά που θα πεις. Προσπαθείς να θυμηθείς τι έχεις πει στην παρέα που πας να βρεις και τι όχι, τα βάζεις σε μια σειρά, τα πιο χλιαρά πρώτα, τα καλύτερα για αργότερα. Αν δε τους ξέρεις πολύ καλά το πράγμα θα κυλήσει με λίγο περισσότερο ενδιαφέρον. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα έχουν να σου πουν και πως θα αντιδράσουν στα δικά σου. Από την άλλη μπορεί να καταλήξετε να μην έχετε τίποτα να πείτε. Αυτό συνήθως εξαρτάται από το τι πίνετε. Μην περιμένεις να σε βοηθήσει μια μπύρα στο να βρεις κάτι να πεις αν κολλήσεις. Θέλει καλύτερα ποτά. Αν πάλι βγαίνεις μόνος το πράγμα είναι αλλιώς. Θέλει απόλυτη άγνοια ή σχετικά καλή γνώση του που πηγαίνεις και τι πρόκειται να βρεις εκεί. Αλλιώς δε θα πετύχει. Τα τηλέφωνα της τελευταίας στιγμής είναι μια απογοήτευση. Φτάνεις να ψάχνεις τον κατάλογο όνομα προς όνομα. Υπάρχουν μερικοί που βγαίνετε συχνά, αλλά με την πρώτη ευκαιρία αναπτύσσεις την πολυτέλεια να μη θέλεις να τους δεις. Τελικά εννοείται πως θα τους πάρεις κι αυτούς! Και όλα αυτά φαίνονται καλύτερα από το να μείνεις μέσα.

Από την άλλη, κι αυτό είναι πιο προσωπικό, είναι η πόλη. Φοβάμαι που η Θεσσαλονίκη έχει αρχίσει να μου αρέσει το τελευταίο εξάμηνο. Θέλω να φύγω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Το μόνο πράγμα που μου άρεσε εδώ είναι το ότι υλοποιεί το πως μια πόλη συνεχίζει να υπάρχει αν αποφασίσεις να τη φτιάξεις κάνοντας λάθος ό,τι περνάει από το χέρι σου. Φοβερό case study. Τι θα γίνει αν τελικά βρεθώ να μένω εδώ; Τα ταξίδια τώρα μου φαίνονται κάπως κουραστικά. Συγκεκριμένα κάθε φορά σκέφτομαι τη Λισαβόνα. Είχα ξενυχτίσει στο αεροδρόμιο των Βρυξελών – εγγυημένα το χειρότερο του πολιτισμένου κόσμου – όπου είχα φτάσει με τρένο από την Ολλανδία, μπήκα στο αεροπλάνο τα χαράματα, με ξύπνησε ένα αρχίδι αεροσυνοδός της tap κουνώντας μου τον ώμο για να μου δώσει ένα γιαούρτι, και έφτασα εκεί που έπρεπε στη Λισαβόνα κατά τις 11. Τότε απλά δεν κοιμάσαι. Βγαίνεις να δεις την πόλη. Ε, αυτή την κούραση δε θέλω με τίποτα να την ξανανιώσω. Παλιά το ξημέρωμα σε χώρους αναμονής ήταν κάτι που έκανε το μυαλό μου να παίρνει στροφές. Τώρα δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι.

Οκ μεγαλώνω. Συγχωρέστε με, αλλά όταν τα πράγματα είναι κάπως στο μυαλό μου για 24 χρόνια και αρχίζουν να έρχονται ανάποδα στα 25 νιώθω την ανάγκη να γκρινιάξω. Η πρώτη παράγραφος μπορεί να είναι γιατί παίζει να βγαίνω υπερβολικά πολύ. Η δευτερη ενδεχομένως γιατί νιώθω πρώτη φορά τόσο κοντά στο να φύγω. Αλλά το να το εξηγείς δε σε κάνει απαραίτητα να νιώθεις καλύτερα. Είναι σα να σπάς το πόδι σου και ο γιατρός να σου λέει ακριβώς τι έχεις πάθει. Στα @@ μου ρε γιατρέ. Έτσι κι αλλιώς ο πόνος θα συνεχίσει.

Το κέρατο μου. 7 Μαρτίου, 2009

Posted by alex in intoxicated, offline.
Tags: , , , , ,
9 Σχόλια

Προσπαθώ να βρω μια εκτέλεση του «ο Άδωνις» του Κραουνάκη που να μην έχει το Λαζόπουλο μέσα (θέλω να ακούσω εκείνο το «ο καφέεες και τα τσιγάααρα μουυυ») , και το μόνο που βρίσκω είναι ο μπουμπούκος να ιδρωκοπάει σα βιαστής σε κάτι δελτία ειδήσεων.

Και μια που άρχισα. Γιατί ω γιατί εγώ που βιώνω την κρίση των 25 κάθε μέρα στο πετσί μου (I ❤ κρίσεις) μένω έξω μέχρι τις 5 και εκείνη η υπέροχη 4 χρόνια μικρότερη κοπελίτσα κουράζεται στις 2.30; When i was 21 i just wanted to fuck on the floor and break things, Henry Rollins. Που οδεύουν αυτές οι γενιές; Και στην τελική κοιμάμαι που κοιμάμαι 3 ώρες μετά, γιατί να τη βλέπω στον ύπνο μου μέχρι το πρωί; Για να νιώσω 21 ακούω placebo από τότε που σηκώθηκα. Και τώρα που το ανέφερα, πως γίνεται να πέφτω για ύπνο στισ 5.30 μετά από ένα επικίνδυνο βράδυ με κείνο τον φίλο του Ίνδικτου τον Jameson, και να σηκώνομαι με το μάτι γαρίδα, και χωρίς απολύτως τίποτα να κάνω στις 8.15;

Τι συμβαίνει σ’αυτό τον κόσμο; Γιατί δε το πιάνω, τέτοιο τσακάλι, εγώ;  Is it not electrifying at first? Does it not drop then? Isn’t it a box of many flavours? Are we enough? Έτσι για να παραθέσω και madrugada.

Άντε καλημέρα..