jump to navigation

WALLA WALLA 13 Ιουλίου, 2014

Posted by alex in emoemoemo.
trackback

TimeBanditsWally1

Μιζέρια.

Σοβαρά, φουλ μιζέρια. Δε σκόπευα να γράψω εδώ, αλλά τελευταία την έχει βαρέσει στον noy να ξανακάνουμε μπλογκ, και αναρωτιέμαι γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε αυτό που ήδη έχουμε. Μετά θυμήθηκα ότι που και που έχει πλάκα να κάνεις τσάνελ όλη τη μιζέρια σου σε ένα κείμενο και αποφάσισα να το δοκιμάσω.

Φέτος είχα διάφορες ιδέες. Μια απ’αυτές είναι οι τηλεκατευθυνόμενες βαλίτσες. Όχι μόνο δε χρειάζεται να τις σέρνεις μαζί σου, αλλά μπορείς να παίζεις κιόλας ενώ περιμένεις στα αεροδρόμια. Μια άλλη ήταν το να μπορείς να ανταλλάζεις εγκεφάλους. Γνώρισα μια τύπισσα με την οποία καταλήξαμε ότι αν ανταλλάσσαμε μυαλά δε θα άλλαζαν πάρα πολλά πράγματα. Που και που μάλλον θα απορούσε γιατί σκέφτεται αυγά ποσέ με σπαράγγια και ψωμί με προζύμι, κι εγώ αντίστοιχα θα αναρωτιόμουν γιατί θέλω να φάω κι άλλες βιταμίνες (έτρωγε πολλές βιταμίνες), αλλά ναι, θα ήμασταν απόλυτα λειτουργικοί. Τα περνούσαμε ομολογουμένως ζάχαρη. Επικοινωνούσαμε σε τέτοιο βαθμό που κάποια στιγμή από μόνη της με ρώτησε αν κι εγώ εκτιμώ αυτή τη λεπτή ποιητική γοητεία που εμπεριέχει κάθε αποτυχία. Εάν δε διαβάζετε πολύ συχνά αυτό το μπλογκ, εκεί δεξιά έχει ένα αρχείο με 8 χρόνια ποστς που αναλύουν ακριβώς αυτό. Το πόσο την εκτιμώ.

Έφυγε πριν από 5 μέρες. Γύρισε στην άλλη άκρη του πλανήτη, στην κανονική ζωή της, και στον άντρα της. Προς το τέλος δεν είχαμε πολλά να πούμε. Καθόμασταν όλο το βράδυ, σηκωθήκαμε το χάραμα και πήγαμε μέχρι τη Γλασκώβη για να πετάξει. Ωραία η Γλασκώβη παρεμπιπτόντως. Μου πήρε 2 ώρες για να καταλάβω ότι δεν είχα πατήσει σκατά κι ότι μυρίζει όλη η πόλη έτσι, και αναγκαστήκαμε να πάρουμε ταξί για το αεροδρόμιο, γιατί στον δρόμο που κάνει στάση το λεοφορείο είχαν δολοφονήσει κάποιον πριν από δύο ώρες και είχε αλλάξει το δρομολόγιο. Εγώ γύρισα σπίτι μου. Έφαγα πρώτα μια πρωινάρα στη Γλασκώβη, απέφυγα να με δολοφονήσουν, πήρα ένα τρένο και γύρισα στο Εδιμβούργο. Από τότε περνάω τις μέρες μου κλεισμένος στο σπίτι με το βρακί, διαβάζοντας πολύ λιγότερο απ’όσο θα έπρεπε, και πίνοντας Τζέιμσον. Αν είχα και ρόμπα θα τη φορούσα. Που και που σκέφτομαι ότι δεν είναι λογικό να μου λείπει τόσο. Μετά κάνω αυτό που πρότεινε μια φίλη, να αναλογίζομαι πόσο ωραία αποτέλεσα το διάλειμμα της, και μετά να σκέφτομαι, ΟΧΙ, μετά να κάνω βίζουαλάιζ πως θα τα περνάει τώρα στο σπίτι της με τον άντρα της. Το οποίο δε μου φτιάχνει καθόλου το κέφι.

Προχθές όμως βγήκα. Κανόνισα με ένα φίλο να πάμε σε ένα γαμάτο μπαρ για να πιω αυτό. Που είναι το καλύτερο ποτό. Ήταν γαμάτο όπως πάντα, αλλά η έξοδος μου βγήκε ξινή γιατί πετύχαμε έναν βλάκα Ιταλό γνωστό μας και μας ζάλισε τα συκώτια. Είναι τυπικός Ιταλός, οπότε όχι για όλες τις ώρες. Ένιωθα ότι θέλω να του τραβήξω τέτοια μπούφλα που να του φύγει όλο το τεμπεραμέντο. Να ξυπνήσει την άλλη μέρα και να είναι Βέλγος.

Σήμερα αποφάσισα να γίνω άνθρωπος αλλά απέτυχα. Ξύπνησα το πρωί, καθάρισα την κουζίνα, πέταξα τις γόπες, έβαλα πλυντήριο, έκανα μπάνιο και πήγα για ψώνια για να τραφώ με κάτι της προκοπής αλλά ξέχασα να πάρω αυγά. Γύρισα στο σπίτι και είπα στον εαυτό μου με παράπονο “Αυγά ρε μαλάκα. Αυγά.” Μετά σκέφτηκα τι άλλο μου λείπει, και ξαναβούλιαξα. Εφτιαξα τοστάκια με μισή καρδιά. Η άλλη μισή ήταν ραγισμένη. Ξες.

 

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: