jump to navigation

All things come to an end 11 Οκτωβρίου, 2010

Posted by noy in offline, teh luzl, troo story.
trackback

Αυτό το post γράφτηκε αρχικά μόλις δώσαμε διπλωματική, αλλά δε μου είχε φανεί μπαμπάτσικο οπότε και δεν το postαρα. Συνέχισα να το γράφω με το που δώσαμε ερευνητικό (δηλαδή στις 27 Σεπτέμβρη) και μέχρι τώρα πάλευα να γράψω παραπάνω ιστορίες. Όχι ότι δεν έχουμε. Έχουμε. Αλλά βαριέμαι. Οπότε και το postάρω as is, προτού το γεγονός του ότι τελειώσαμε τη σκολή γίνει αρχαιολογικό fact. Και αν ξεβαρεθούμε προσθέτουμε κι άλλες. Αλλά ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι δε θα το κάνουμε. ;p

Sooooo.. Παραδώσαμε διπλωματική. Πως νιώθω; Relieved.

Σα να έριξα το ΚΑΛΥΤΕΡΟ.ΧΕΣΙΜΟ.EVER.

 

Courtesy of midgetmanofsteel.com

 

Ξες. In all seriousness, προς στιγμήν ένιωσα ότι δεν έχω τίποτα σημαντικό να αναβάλλω πλέον. Αλλά μετά θυμήθηκα ότι έχουμε και ερευνητικό. Ναι. Οι μαλάκες οι αχρηστέκτονες έχουμε δύο πτυχιακές εργασίες. Μια σχεδιασμού και μία θεωρητική. Ναι. Είμαστε μεγάλοι παναχρηστήμονες.

Λέω να κάνω κι εγώ έναν τύπου απολογισμό της όλης φάσης. Τις ευχαριστίες νομίζω τις κάλυψε πολύ καλά ο σύντροφος alex. Πιστεύω ότι μια περιγραφή από περιστατικά που διαδραματίστηκαν αυτό το διάστημα και κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας είναι ό,τι πρέπει. AMIRITE OR AMIRITE?


Περιστατικό #1: «Βάαααλεεεεεε»
πρωταγωνιστούν οι: alex, noy

Ο καθένας στο κουμπιούτερ του (κουμπιά δεν έχει;) κάνει σκέδια, πινακίδες, 3d η κάτι of the sort. Δεν έχει σημασία ποιός λέει τι.

-Πεινάς;

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Ναι ρε φίλε πεινάω τρελά.

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Άντε να φάμε σύντομα όμως, γιατί δε ντη μπαλεύω.

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

Τι ‘α φάμε;

*ακολουθέι burst επικοινωνιακής επιτυχίας*

-Ό,τι θες.
-Σουβλάκια.
-Φάγαμε χτες. Πίτσα;
-Φάγαμε προχτές.
-Ε, δεν έχει τίποτ’ άλλο ρε ψηλλλέ.
-Γκούντις.
-Άντε καλά. Τι θες;

*παύση απροσδιόριστης χρονικής διάρκειας*

-Ε, ΑΝΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΘΑ ΦΑΜΕ ΚΑΜΙΑ ΩΡΑ; (φωνάζει εκνευρισμένος αυτός που έπρεπε να είχε απαντήσει στην ερώτηση «τι θες;»)


Περιστατικό #2: «Σκληρός»
πρωταγωνιστούν οι: Δικάβαλος, noy

Είμαστε για χαλαρωτικά ποτάκια μετά από ώρες δουλειάς στη σκολή. Ο Δικάβαλος ,σα σωστός σκλάβος διπλωματικής (άλλων, εμείς δεν κάνουμε τέτοια), είναι θεο-γαμημένα-νήστικος και έχει ξεπατώσει όλα τα ψιψιψόνια. Εκεί λοιπόν που μασουλάει ξηροκάρπια συμβαίνει το εξής:

*ΖΖΖΓΓΓΓΚΡΡΡΡΑΟΥ* (sound fx μέσα από το στόμα του συντρόφου Δικάβαλου)

noy: – Δικέ μου, νομίζω ότι τρως το δόντι σου.

Ο Δικάβαλος διατηρώντας μια έκφραση επικής στωϊκότητας και χωρίς να σταματαει το μασούλημα, δείχνοντας το στόμα του λέει:

– Αιγίνης.

*ΚΡΑΤΣ ΚΡΑΤΣ ΚΡΑΤΣ*

———-

«ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ» UPDATE.

Sooooo, δώσαμε ΚΑΙ ερευνητικό.

Πως νιώθω; Empty inside. Seems like there’s no purpose in life anymore. Τώρα όντως δεν έχω τίποτα σημαντικό να αναβάλλω. ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΩ ΕΤΣΙ!; Ακολουθούν αντίστοιχα περιστατικά που διαδραματίστηκαν κατά την περίοδο περάτωσης της ερευνητικής μας εργασίας, και φυσικά επίσης κινούνται μεταξύ μύθου και πραγματικότητας. Ω, ΜΑ ΤΙ ΕΥΓΛΩΤΤΙΑ!

Περιστατικό #3: «THN LIZZIE ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!»
πρωταγωνιστούν οι: alex, noy

Είμαστε στο σπίτι του alex και γράφουμε το ερευνητικό. Πιο συγκεκριμένα, ο alex κάνει expand κομμάτια του σκελετού σε κείμενο κι εγώ στήνω την παρουσίαση. Κάποια στιγμή κοιτάει την οθόνη μου. Τη στιγμή εκείνη γράφω για το πρώτο αυτοκίνητο της Ford «Tin Lizzie», αλλά έχω γράψει απλά το εξής: «1908: Το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής από τη Ford (Lizzie)». Η σκηνή που ακολουθεί, είναι κάτι ανάμεσα σε αυτό (FFW στο κομμάτι με τα tattoo) και αυτό.

alex: Tin Lizzie.

noy: Ε ναι νταξ’.

alex: Ε, γραψ’ το.

noy: Σιγά ρε μαλάκα. Φαίνεται.

alex: Τι φαίνεται ρε μαλάκα; Γραψ’ το.

noy: Γιατί να το γράψω ρε παπάρα; Είναι περιττό.

alex: Τι περιττό ρε ηλίθιε;

*αρχίζουν να ανεβαίνουν οι τόνοι*

noy: Σκάσε ρε παπάρι. Γιατί να βάλω «την»;

(see what we did thur?)

alex: TIN Lizzie. Tin. Πως λέμε THIN Lizzie? Αλλά TIN. (άκου τι βρήκε να πει ο άλλος για να καταλάβω και καλά)

noy: Ναι γιατί να βάλω ΤΗΝ; Φαίνεται απ’ το Lizzie ότι είναι «θηλυκό».

alex: TIN ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ. ΟΧΙ ΤΗΝ. ΤΙΝ! ΤΙΙΙΝ!

noy: ΝΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΗΝ;

alex: ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ. ΤΙΝ. ΤΙΝ. ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!

noy: ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΡΕ! ΕΛΕΟΣ. ΣΚΑΣΕ!

alex: ΤΙΝ ΡΕ! ΤΙΝ! ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝ!

Και τότε διαπράττει τη μεγαλύτερη βλασφημία που μπορεί να κάνει κάποιος όταν κάθεσαι στον υπολογιστή σου. Έβαλε τα χέρια ΤΟΥ μεσ’ τη μούρη ΜΟΥ και άρχισε να γράφει. Στο πληκτρολόγιό ΜΟΥ. ΕΝΩ κάθομαι. OH THE BLASPHEMY! Ανοίγει το entry στη wikipedia, για το εν λόγω αμάξι. Οπότε και βλέπω ότι λέγεται «Tin Lizzie».

noy: Αααααα.

alex: Βλλλάκας.

We both burst in roaring laughter. Some moments are just THAT epic.

Περιστατικό #4: «Η φόρμα»
πρωταγωνιστούν: alex, noy

Αργότερα την ίδια μέρα. Πόσο καιρό νομίζετε ότι κάναμε ερευνητικό; Anyway. Ο alex μου έχει δώσει μια φόρμα του να φοράω επειδή το αρχικό plan δεν ήταν να μέινω σπίτι του, οπότε δεν είχα πάρει τις γκριζιές μου (το entry για τα items) μαζί.

Κάποια στιγμή πηγαίνω τουαλέτα και γυρίζω στο σαλόνι όπου και δουλεύουμε. Εκεί που μιλάμε στο όρθιο με τον alex και καπνίζουμε, κάνει μια παύση ενώ ταυτόχρονα κοιτάει στο σημείο που βρίσκονται τα family jewels μου (όπως λεεί και ο Bear Grylls).

*παύση alex και stare στα family jewels*

alex: Ρε μαλάκα. Μου κατούρησες τη φόρμα.

noy: Όχι ρε. Τι λες.

alex: Τότε τι είναι αυτός ο λεκές;

noy: Ποιός; Τι λεκ..

*σκύβω να κοιτάξω ενώ ταυτόχρονα τραβάω προς τα πάνω το επίμαχο σημείο. Της φόρμας ρε. Της φόρμας. Για το θεό δηλαδή.*

noy: Α. Μάλλον νερά θα είναι μωρέ.

alex: Και τότε γιατί είναι ακριβώς εκεί; Έλα παραδέξου το. Σου ‘φυγε η φρουτοζουμερή σταγόνα.

noy: Τι σταγόνα ρε; Κάτι εμπλοκή θα έπαιξε.

alex: Τον ηλίθιο. Μου κατούρησε τη φόρμα.

noy: Πωωωω το μπούστη. Τι θες να κάνω ρε; Να την πάρω να την πλύνω;

alex: Όχι. Θέλω όταν σου δίνω μια φόρμα να βάλεις, στοιχειωδώς να μη μου την κατουράς.

THE END. FINITO. ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΚΑΛΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΙΛΟΓΟ. ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ. ΕΤΣΙ ΚΙΟΛΑΣ. ΜΕ CAPS.

Σχόλια»

1. STR - 11 Οκτωβρίου, 2010

το περιστατικό 3 παραλίγο να γίνει αφορμή να απολυθώ από τη δουλειά μου. Κανείς δεν πίστεψε ότι απλά διάβασα κάτι και έπεσα στο πάτωμα γελώντας. Όλοι ήταν σίγουροι ότι το ‘χασα…

noy - 18 Οκτωβρίου, 2010

Λυπάμαι βαθύτατα για τη συμφορά που παραλίγο να φέρει το post μου.

WHO AM I KIDDING!? ;p

2. RaZzMaTaZz - 11 Οκτωβρίου, 2010

epic.
/bows

3. kaede - 12 Οκτωβρίου, 2010

2+3. xDDDD

4. motor2head - 12 Οκτωβρίου, 2010

ε, οχι και τόσο σκληρός… ακόμα πονάει το δόντι μου… ΧD

noy - 18 Οκτωβρίου, 2010

Μη χαλάς το μύθο ρε πούστη.

5. Dorothy - 12 Οκτωβρίου, 2010

Μεταφέρω το σχόλιο μου σε δημόσια θέα:

Epic things have epic endings.

Αν δεν υπήρχαν τέτοια σκηνικά θα ήταν διπλωματική-ερευνητικό κάποιου άλλου, όχι δικά σας! Hats off!

noy - 18 Οκτωβρίου, 2010
6. Pascualle - 12 Οκτωβρίου, 2010

χωρις κωστΑΚΙ αλεξΑΚΙ το καμαρΑΚΙ ειναι απλα μια καμαρα… χεχε…

7. σκληρές ιστορίες « Brightbites - 19 Οκτωβρίου, 2010

[…] χαρακτηριστικές τέτοιες περιγράφονται εδώ, κι εδώ. […]

8. Hai « Brightbites - 8 Σεπτεμβρίου, 2011

[…] εκεί ώστε να μη χρειάζεται π.χ. να διαβάζετε που κατουράει ο noy. Έτσι είμαστε όλοι […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: