jump to navigation

Fuckyeah midnight risotto + burger feedback 11 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in souls of artists & hands of master craftsmen.
Tags: ,
trackback

Το risotto όπως λέει κι ο φίλος oxotnic, που μαγειρικά με έκανε άνθρωπο, είναι επιστήμη. Έχει πολύ συγκεκριμένη ρευστότητα, αυτή της λάβας, δηλαδή δεν πρέπει να μένει εκεί που το σέρβιρες, ούτε να παίρνει το σχήμα του πιάτου σαν λαπάς. Πρέπει να απλώνει μέσα στο πιάτο πάρα πολύ αργά. Η παραγωγή του θέλει κόπο, τρόπο, συνεχή παρακολούθηση, το σωστό ρύζι και παρμεζάνα. Και άσπρο κρασί. Γενικά είναι λίγο pain in the ass πιάτο για να το κάνεις σωστά και αν δεν ήταν τόσο γαμάτο νομίζω ότι δε θα το έκανε κανείς.

Αν ωστόσο το δούμε στην ιστορία του, μιλάμε για κάτι φτωχούς Ιταλούς (αυτούς τους τρομερά efficient μάγειρες και αηδιαστικούς πέφτουλες) που έβραζαν το χοντρό ρύζι που τους βρισκόταν ανακατεύοντας το με ότι άλλο είχαν διαθέσιμο και ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΑΜΗΣΟΥΝ, αλλά αυτό είναι άσχετο. Έτσι το risotto έχει πάμπολες μορφές γιατί το μόνο βασικό συστατικό του είναι το ρύζι (και η παρμεζάνα). Αλλά ας πούμε ότι έιναι μόνο το ρύζι γιατί δεν είχα παρμεζάνα.

Αυτό που βλέπετε είναι true risotto, χωρίς πόρους άλλα με μεράκι. Δλδ έκανα ένα ρύζι και έριξα μέσα ότι είχε το ψυγείο μου: Ένα σωρό βραστά λαχανικά και λίγη κοτόσουπα.

___________________

Μένοντας στα πλαίσια του φαγητού.

Οι φίλοι Μάκης και Χρύσα, συγκεκριμένα η Χρύσα, ο Μάκης δηλώνει ότι η μόνη συμβολή του ήταν να τα φάει, ξηγήθηκαν burgers σαν τα δικά μας και είχαν την καλοσύνη να μας στείλουν φωτογραφία.

By the looks of it, του έδωσαν και κατάλαβε. «Μπαμπάτσικα», όπως τα χαρακτήρισαν μπιφτέκια, σωστή καρβουνίλα στο ψωμάκι, σωστό τσενταρικό. Και κυρίως καλή φωτογραφία. Δεν καταλαβαίνω γιατί, μια που ούτε τα έφτιαξα ούτε τα έφαγα, αλλά χάρηκα τρέλά!

Σχόλια»

1. Makis - 11 Σεπτεμβρίου, 2010

μα είναι να μη χαρείς???
τα βλέπεις και ανοίγει η ψυχή σου…
θες να τα σκεπάσεις με κουβερτούλα και να τα βάλεις για ύπνο…

2. alex - 11 Σεπτεμβρίου, 2010

hahahah ;D

Κι εμένα με πιάνει μια ξενέρα μετά, και δε θέλω να τα φάω. Για μερικά δευτερόλεπτα.

3. noy - 11 Σεπτεμβρίου, 2010

WAAAAAANT! Και φυσικά ΔΕΝ αναφέρομαι στο ριζόττο.
Θέλω burgers γαμώ τη Θεσσαλονίκη μου γαμώ.

Α, και props στη Χρύσα και το Μάκη!

4. Fotis D. - 11 Σεπτεμβρίου, 2010

«I want to take these burgers out to dinner, then maybe a movie.. Then, take them back to my place. Put on a little Terence Trent D’Arby. And then… I would just…….fool around a bit. Nothing serious. Just take it slow, you know?»
😀😀

(Mε το ριζότο θα έκοβα τα προκαταρτικά πάντως)

5. Dorothy - 12 Σεπτεμβρίου, 2010

Duuuude! Αυτός ο μπόμπιρας είναι τρελά ο 2ος γιος σου or what?!?!

Τα υπόλοιπα δεν θα τα σχολιάσω γιατί βρίσκομαι painfully χιλιόμετρα μακριά από την κουζίνα σου και τα δικά μου μαγειρικά skills περιορίζονται στο… τράβηγμα της φωτογραφίας πιάτων άλλου μάγειρα!! Κλαψ.

6. alex - 12 Σεπτεμβρίου, 2010

Είναι ο δεύτερος, ναι. Έξυπνο παιδί! :p

Θα οργανώσουμε κανένα event με burgers όταν τελειώσουμε, θα ενημερωθείς :]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: