jump to navigation

Marky Ramone pasta sauce 30 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in teh luzl, troo story.
Tags: ,
add a comment

Ο Marky Ramone βγάζει τη δική του σάλτσα για μακαρόνια. I shit you not.

Αναρωτήθηκα για λίγο τι σκατά ξέρει ο Marky Ramone από σάλτσες για μακαρόνια, αλλά μετά θυμήθηκα ότι ο φίλος μου ο Δικάβαλος ξέρει από σάλτσες για μακαρόνια, τις καλύτερες που έχω φάει, και αν ο φίλος μου ο Δικάβαλος κάνει τις καλύτερες που έχω φάει τότε ο Marky Ramone που είναι λίγο πιο ροκ θα κάνει τουλάχιστον καλές.

Ο συλλογισμός δεν έχει νόημα, το ξέρω, αλλά θα αγόραζα δυο βάζα. Ένα για να το δοκιμάσω και ένα για να εξηγήσω στα παιδιά μου για το πανκ ροκ και για τον θείο τους τον Δικάβαλο.

Μπορείτε να προμηθευτείτε τη δική σας στο site του Marky.

Advertisements

ΓΟΥΣΤΑΡΩ 24 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια), intertubes.
Tags: , ,
1 comment so far

να googlάρω «γαμισια και burgers» και να καταλαμβάνουμε τα πρώτα έξι αποτελέσματα!

Αλλά έτσι, με γιώτα. Για τους true πύρκαβλους.

Γαμήσια και burgers. Ποιότητα ζωής!

mile end 24 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in troo story.
1 comment so far

Διαβάζω ιστορία ευρωπαϊκής πολεοδομίας, και λέει ότι η Φλωρεντία ήταν το Μάντσεστερ του μεσαίωνα. Εννοεί ότι όλοι κουμπώνονταν και πήγαιναν στο Ηacienta ή ότι όλοι άκουγαν Σtone Ρoses και Οasis; Ότι εκεί ο μεσαιωνικός Rolls γνώρισε τον μεσαιωνικό Royce, ή ότι είχαν δύο ομάδες ποδοσφαίρου, την Φλωρεντία United που την ξέρει όλος ο κόσμος και την Φλωρεντία City που δε την ξέρει κανείς αλλά την υποστηρίζουν φανατικά όλοι οι κάτοικοι της πόλης; Μάλλον θα αναφέρεται στο γεγονός ότι το Μάντσεστερ ήταν η πρώτη βιομηχανική πόλη.

Το σύγγραμμα από το οποίο διαβάζω δεν έχει ρήματα. Δεν αστειεύομαι, έχει μόνο ουσιαστικά και μερικά επίθετα. Παθαίνω αυτό μια φορά ανά παράγραφο. Αυτό θα πει σημειώσεις. Αυτές οι γιαγιάδες που το διδάσκουν γουστάρουν τόσο πολύ να κάνουν δύσκολη τη ζωή αυτών που δίνουν χωρίς να έχουν παρακολουθήσει το μάθημα, που αν μπορούσαν οι σημειώσεις θα ήταν ηλεκτροφόρες, και θα σου τις αποφόρτιζαν σταδιακά μετά από κάθε διάλεξη. Αυτό με τα ρεύματα εν μέρει ήταν ιδέα της kaede. Κατά τα άλλα πάντως δε μπορώ να πω, τα μαθήματα τους είναι τεράστιο σχολείο.

Και ένα φακτ: Ποιά ήταν η προσδοκιμότητα ζωής στο Bradford κατά την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης;

20 χρόνια. That was it.

Σ’αυτό το ποστ δεν έχω αποφασίσει αν είμαι αστείος ή όχι, αλλά στα @@ μου (UPDATE) , γιατί απ’ότι φαίνεται το πέρασα!

Burgers vs Zombies 21 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in freaktion.
Tags: ,
4 Σχόλια

Ονειρεύτηκα ότι έπαιζα plants vs zombies με McDonalds. Τα sunflowers ήταν πατάτες, ta pea shooters ήταν hamburgers, τα cheeseburgers ήταν winter peas γιατί το τυρί έκανε slow, και τα hamburgers μπορούσες να τα κάνεις upgrade σε big mac και βαρούσαν πιο δυνατά, ή σε big tasty, αλλά γι αυτό χρειάζονταν δύο σειρές και ήταν απλά awesome, αλλά δε θυμάμαι τι ακριβώς έκαναν. Νομίζω ήταν μόνο awesome. Θα σας έλεγα ότι είχε και chicken mc nuggets για wall nuts και milkshakes και μηλόπιτες για περισσότερα κουμάντα, και θα έβγαζε νόημα, αλλά θα ήταν ψέματα. Στον ύπνο μου έπαιζα μόνο με πατάτες, hamburgers, cheeseburgers, double cheeseburgers, big macs (που ήταν relatively ακριβά και δε τα έπαιξα, κάτι που ισχύει γενικότερα) και big tasties που ήταν, πολύ σωστά, awesome.

Περισσότερα για το plants vs zombies μπορείτε να βρείτε εδώ. Περισσότερα για zombies μπορείτε να βρείτε αν τσεκάρετε αυτή τη φορουμάκλα, η οποία έχει threads με ονόματα όπως zombie biology και zombie fighting tactics.

Και μια που λέμε για ζόμπια και burgers, νομίζω ότι ένας καλός συνδυασμός των δύο είναι τα burgers σε κονσέρβα. Δες:

Braaaaains!

Κανείς δε μπορεί να πει ότι 20 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια), souls of artists & hands of master craftsmen, sound and vision.
Tags: , ,
3 Σχόλια

σ’αυτή τη διπλωματική δεν κάναμε ζωάρα.

Βάλτε αυτό και αυτό το βίντεο να παίζουν στο repeat. Λέω προκαταβολικά ότι το ένα παίζει κύματα και το άλλο γλαρόνια.

Ωραία. Επιλέξτε ένα ερευνητικό θέμα για το οποίο να χρειάζεται να δείτε fantomas, επιλέξτε μια μέρα που να φυσάει πολύ, και κάντε τη δουλειά in style.

Γεια σας τώρα, πάμε να κάνουμε βίντεοκλήση ο ένας στον άλλο στο skype!

Dutch urban art 17 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in intertubes.
Tags:
2 Σχόλια

Βάζουμε κι εμείς το λιθαράκι μας στην κωλοτρυπίδα των ιντερνετς!

Κατα λάθος ένα μολύβι! 14 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by noy in intertubes, teh luzl, troo story.
Tags:
24 Σχόλια

Some memes never get old!

Προχτες το βράδυ βαριόμουνα. Δύο φίλοι μου ήταν online.

‘Nuff said. PICTURE TIME!

Obviously εγώ είμαι ο θολός. Γιατί είμαι σαν το Μπάτμαν. Είναι σημαντικό να μην ξέρεις ποιος είμαι. Τα ‘χουμε πει αυτά.

Anyhoo. MOAR PICTURE TIME!

Ακολούθησαν ζωγραφιές. Τις οποίες και εικονοέκρινα. Με πούτσες. What’s that? Awww too bad. Έχω ήδη κλείσει το παράθυρο.

Anyhoo. LAST PICTURE TIME!

Περισσότερες πληροφορίες για το meme εδώ κι εδώ.

10 πράγματα που θα πω στον γιο μου να κάνει 13 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in internal affairs (τσόντες και τέτοια).
16 Σχόλια

Μερικές φορές με τον noy συζητάμε τι θα κάναμε αν έβγαιναν τα παιδιά μας σαν κι εμάς. Είναι μια αγχωτική σκέψη.

Άλλες φορές πάλι συζητάμε αν θα προτιμούσαμε μια καυτή νύχτα φλογερού πάθους, ανείπωτου έρωτα και καυτού σεξ πάνω σε φλοκάτες μπροστά στο τζάκι με κρασιά και με πρωινό ξύπνημα με αγκαλιές με:

ΤΟΝ ΦΩΤΟΥΛΗ:

ή τον ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΗ:

Φριχτό ε; Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Το θέμα μας είναι οι γιοί μας. Έχουμε συχνά το όραμα ότι θα κάνουμε γιους που θα είναι γαμάτοι. Θα μεγαλώνουν υπό τους ήχους του αγνού πανκ ροκ από τα γεννοφάσκια τους, θα έχουν τρομερές φαβορίτες από το δημοτικό, θα ξέρουν τη διαφορά whiskey – whisky στα 10 τους, θα μπορούν να ξεχωρίζουν συγκαλυμμένους χίπηδες στα 15 τους και θα οδηγούν Triumph Bonneville στα 18 τους. Βέβαια το ότι θα είναι βελτιωμένες δικές μας εκδόσεις σημαίνει ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτεροι τεμπέληδες και ακόμα πιο efficient στο να προβάλουν το αντίθετο. Έτσι καταλήγουμε ότι πρέπει στοιχειωδώς να φροντίσουμε να μη συναντήσουν ο ένας τον άλλο. Για παράδειγμα, λέω συχνά ότι θα πω ρητά στο παιδί μου, όταν περάσει στο πανεπιστήμιο και δει έναν σκοτεινό τύπο σε μια γωνία να καπνίζει, να μη θεωρήσει ότι ακούει Led Zeppelin. Δεν ακούει. Αντίστοιχα ο noy θα πει στο παιδί του αν ποτέ τον ρωτήσει ένας χαρούμενος με ένα γαλάζιο χταπόδι πάνω σε μια κίτρινη μπλούζα αν ακούει Led Zeppelin, να τον αγνοήσει και να φύγει. Αλλιώς τη γαμήσαμε. Αν τα παιδιά μας κάνουν τις δικές μας μαλακίες θα μας βγει ο κούκος αηδόνι.

Στη δυσμενή περίπτωση που ο γιος μου δε θα πάρει από τη μάνα του, και συναντήσει τον γιο του noy, γράφω εδώ δέκα πράγματα που πρέπει να κάνει.

  1. Βρείτε έναν χαρισματικό ημικάραφλο γιεγιέ και κάντε ροκεντρόλ μπάντα. Θα το καταδιασκεδάσετε, θα κάνετε ένα σωρό live και δε θα χρειαστείτε ποτέ πρόβες. Το να μάθετε μουσική είναι προαιρετικό.
  2. Βλέπετε το pulp fiction μια φορά το μήνα. Τουλάχιστον.
  3. Φέρτε αμπσέντι από την Πράγα. Θα μάθετε να εκτιμάτε εκτός από την καταστροφή, τη διαδικασία που οδηγεί στην καταστροφή. Είναι πολύ σημαντικό.
  4. Πάτε στην Πράγα.
  5. Τρώτε πίτσες με πολύ τυρί ενώ παίζετε warcraft. Το warcaftάκι θα σας αποτρέψει από το να πλυθείτε κι έτσι θα μπορείτε να μυρίζετε κάθε τόσο το τυρί από το πάνω χείλος σας κάνοντας duck face έτσι:


    Είναι ανεκτίμητο και φαίνεται σαν να συμφωνείς γουστάροντας.

  6. Αναζητήστε father figures. Εμείς ως πατέρες θα σας στηρίζουμε αλλά ένας μπαμπάς ακόμα με αυτοκίνητο θα σας πηγαίνει πιο συχνά βόλτες. Ένας πιο πότης θα σας κάνει πιο πότες, ένας πιο high tech θα σας κάνει πιο high tech, ένας πιο ροκ θα σας κάνει πιο ροκ. Και αν έχει και τατού και μηχανή θα σας κάνει ακόμα πιο ροκ.
  7. Ποτέ μην πάτε σε πορεία χωρίς κωλόχαρτο.
  8. Ανοίξτε blog. Το να ποστάρεις σε κάνει να νιώθεις λιγότερο ρεμάλι όταν δεν διαβάζεις.
  9. Μάθετε να δουλεύετε ΓΑΜΙΟΝΤΑΣ. Στα δικά σας επίπεδα τεμπελιάς είναι essential για να κάνεις την παραμικρή προκοπή.
  10. Κατηγοριοποιείτε και φιλοσοφείτε την κάθε μαλακία που κάνετε. In the darkest hour, σε κάνει να νιώθεις καλύτερα.

Και ένα bonus. Ποτέ μην αγοράσεις το dookie των greenday. Ο πάνκης που σέβεται τον εαυτό του κλέβει το dookie από κάποιον συμμαθητή του στο γυμνάσιο.

Εμείς στο μεταξύ θα έχουμε βγάλει μουστάκια και θα σας περιμένουμε.

Fuckyeah midnight risotto + burger feedback 11 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in souls of artists & hands of master craftsmen.
Tags: ,
6 Σχόλια

Το risotto όπως λέει κι ο φίλος oxotnic, που μαγειρικά με έκανε άνθρωπο, είναι επιστήμη. Έχει πολύ συγκεκριμένη ρευστότητα, αυτή της λάβας, δηλαδή δεν πρέπει να μένει εκεί που το σέρβιρες, ούτε να παίρνει το σχήμα του πιάτου σαν λαπάς. Πρέπει να απλώνει μέσα στο πιάτο πάρα πολύ αργά. Η παραγωγή του θέλει κόπο, τρόπο, συνεχή παρακολούθηση, το σωστό ρύζι και παρμεζάνα. Και άσπρο κρασί. Γενικά είναι λίγο pain in the ass πιάτο για να το κάνεις σωστά και αν δεν ήταν τόσο γαμάτο νομίζω ότι δε θα το έκανε κανείς.

Αν ωστόσο το δούμε στην ιστορία του, μιλάμε για κάτι φτωχούς Ιταλούς (αυτούς τους τρομερά efficient μάγειρες και αηδιαστικούς πέφτουλες) που έβραζαν το χοντρό ρύζι που τους βρισκόταν ανακατεύοντας το με ότι άλλο είχαν διαθέσιμο και ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΑΜΗΣΟΥΝ, αλλά αυτό είναι άσχετο. Έτσι το risotto έχει πάμπολες μορφές γιατί το μόνο βασικό συστατικό του είναι το ρύζι (και η παρμεζάνα). Αλλά ας πούμε ότι έιναι μόνο το ρύζι γιατί δεν είχα παρμεζάνα.

Αυτό που βλέπετε είναι true risotto, χωρίς πόρους άλλα με μεράκι. Δλδ έκανα ένα ρύζι και έριξα μέσα ότι είχε το ψυγείο μου: Ένα σωρό βραστά λαχανικά και λίγη κοτόσουπα.

___________________

Μένοντας στα πλαίσια του φαγητού.

Οι φίλοι Μάκης και Χρύσα, συγκεκριμένα η Χρύσα, ο Μάκης δηλώνει ότι η μόνη συμβολή του ήταν να τα φάει, ξηγήθηκαν burgers σαν τα δικά μας και είχαν την καλοσύνη να μας στείλουν φωτογραφία.

By the looks of it, του έδωσαν και κατάλαβε. «Μπαμπάτσικα», όπως τα χαρακτήρισαν μπιφτέκια, σωστή καρβουνίλα στο ψωμάκι, σωστό τσενταρικό. Και κυρίως καλή φωτογραφία. Δεν καταλαβαίνω γιατί, μια που ούτε τα έφτιαξα ούτε τα έφαγα, αλλά χάρηκα τρέλά!

Συνειδητοποίηση: 8 Σεπτεμβρίου, 2010

Posted by alex in σκέψεις.
3 Σχόλια

Γράφω τη λέξη «συνειδητοποίησες» σε μια φίλη. Συγκεκριμένα γράφω «syneidhtopoihses» γιατί είναι στο msn και μιλάω με greeklish, και συνειδητοποιώ:

Αυτή η λέξη είναι υπερβολικά μεγάλη και πολύπλοκη στην ορθογραφία της σε σχέση με το πόσο συχνά τη χρησιμοποιούμε.