jump to navigation

Pisstories 18 Μαΐου, 2010

Posted by noy in teh luzl, troo story.
Tags: , ,
trackback

Pisstory #1

Είμαι για ποτάκια σε γνωστό μπαρ της πόλης (πολύ παπαράτσικο αυτό, πάντα ήθελα να το γράψω). Όπως (πολύ πιθανό να) έχουμε πει τα ποτάκια, μαζί με τα νεράκια που πίνουμε συνοδεύοντας τα, μας οδηγούν στο να κατουράμε συχνά και ενδεχομένως πολύ. Τούτο το post λοιπόν, είναι αφιερωμένο σ’ αυτές καθώς και σε μερικές άλλες κατουρηματικές.

/info
κατουρηματική, η (ουσ): το act του να πηγαίνεις για κατούρημα. πχ. «Φεύγοντας θα κάνουμε μια κατουρηματική, ε;»
/info

Πηγαίνω προς την τουαλέτα λοιπόν, η οποία έχει τη «δομή» μιας πολύ τυπικής τουαλέτας σε μπαρ. «Προθάλαμο» που φιλοξενεί το νιπτήρα, και σε χωριστό χώρο τη χέστρα, διαχωρισμένο με πόρτα από τον προηγούμενο.

Μπαίνω στον προθάλαμο και με λύπη (γιατί κατουριέμαι του θανάτου) διαπιστώνω ότι είναι occupied. Οπότε και υιοθετώ τη στάση «θα δείρω κανέναν» (τα χέρια οκλαδόν δηλαδή) και περιμένω. Δεν έχω ένα λεπτό που περιμένω και χωρίς να έχω υποδηλώσει κάπως την παρουσία μου με κανένα τρόπο (χτύπημα στην πόρτα, βήξιμο, καθάρισμα λαιμού κλπ, βλ. Pisstory #2) ακούω το εξής από το χώρο της χέστρας:

Φίλε, αν δε σε πειράζει και δε βαριέσαι, πήγαινε στις γυναικείες. Θα δυσκολευτείς πολύ εδώ μέσα.

O.o

Μην ξέροντας τι να νιώσω (ευγνωμοσύνη; έκπληξη; τρόμο; πανικό; να γελάσω;), κοντοστάθηκα για λίγα δευτερόλεπτα και απομακρύνθηκα από τις τουαλέτες ακατούρητος. Το οποίο και μετάνιωσα διπλά και τρίδιπλα γιατί το λοφορείο άργησε του πούστη.

———-

Pisstory #2

Κατουράω στην ίδια τουαλέτα του παραπάνω μπαρ. Άλλη μέρα ρε αγόρι μου. Αφού εκείνη η ιστορία τελείωσε με μένα να κατουριέμαι στο λοφορείο.

Ενόσω κατουράω (χωρίς τσουρρρρρρ, γνωστό και ως Φ100, γιατί έχουμε και ένα class when it comes to peeing in public) ακούω τους εξής ήχους απέξω:

*ΒΒΒβββββββββ* (το μηχάνημα που βγάζει χαρτί)

*Χρρσσσσσστ* (χαρτί που κόβεται)

*ΒΒΒββββββββ*

*Χρρσσσσσστ*

*ΘΘΘΘρρρρρρρρρρ* (φύσιμα μύτης σε Λα μινόρε. Ναι ρε, μινόρε. Έχει μια θλίψη ο ήχος)

*ΘΘΘΘρρρρρρρρρρρρρρριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι* (φύσιμα μύτης σε Λα μινόρε δίεση. Το ζόρι βλέπετε ανεβάζει το pitch)

*ΘΘΘΘρρρρρρρρρρρρρρρρρριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι* (φύσιμα μύτης σε Σι μινόρε. Ανέβηκε κι άλλο το pitch)

Αφού ο τύπος ανέβηκε μισή κλίμακα φυσώντας τη μύτη του ζοριζόμενος… Ε, ζόρι-ζόρι δε θέλει και πολύ. Ακούω το εξής:

*ΠΠρρρρρρρρρρρρρρρρρρρθθθθθθθρρρρρρββββφφφφφφφ* (κλανίδι μακρόσυρτο, παραπονιάρικο και ζορισμένο με αθόρυβο «κλείσιμο»)

The end.

Σε σύνδεση με το Pisstory 1. Όλα τα παραπάνω είναι άκρως δόκιμοι τρόποι για να υποδηλώσει κανείς την παρουσία του στην τουαλέτα, με εξαίρεση ίσως το κλανίδι που για κάποιους είναι πιο τολμηρό και πιο εξωτικό. Βέβαια στην προκειμένη, αυτά δεν είχαν τέτοιο χαρακτήρα γιατί όταν βγήκα από την τουαλέτα δεν ήταν κανείς.

———-

Bonus Pisstory! Μποναμάς κατουρηματικής!

Δεύτερο έτος. Προ αμνημονεύτων δηλαδή. Είναι καλοκαιράκι σχετικά (δηλαδή ενθυμούμαι βερμουδικό) και έχουμε μεταμεσονύχτια πρόβα στο χώρο της Μουσικής Ομάδας (στην Αρχιτεκτονική, όχι εκείνους τους φλώρους της πολυτεχνικής με τα κλαπατσίμπανα και τα τρομπόνια). Δε θυμάμαι τι έκανα πριν αλλά φτάνοντας στο πολυτεχνείο συνειδητοποιώ ότι κατουριέμαι. Πάω λοιπόν για κατουρηματική (which didn’t go by that catchy name back then) και… Ντρέπομαι λίγο αλλά δε γαμείς. Σιγά το πράμα. Όλοι το ‘χουμε πάθει κάποια στιγμή. Ε, ναι. Πιτσιλίστικα λίγο. Στη βερμούδα μου. Οπότε και μου φαίνεται καλή ιδέα ενώ πλένω τα χέρια μου να το κάνω λίγο μπουγέλο. Μπας και συγκαλυφθεί το «έγκλημα», οπότε και όσο πιο τυχαία μπορώ πετάω νερα στο επίμαχο σημείο καθώς και τη μπλούζα μου. Ότι δροσίστηκα λίγο ρε αδερφέ.

Anyhoo, μην τα πολυλογώ. Κατεβαίνω, ανοίγω την πόρτα και με το που μπαίνω μπροστά μου βρίσκεται ο Αρχάγγελος της Μουσικής Ομάδας (καλά και γαμώ τα aliases του βρήκα!). Με κοιτάει, μετά γελάει γουρλώνοντας και αλοιθωρίζοντας ελαφρώς τα μάτια του ενω ταυτόχρονα κουνάει το κεφάλι και τα χέρια του όπως μόνο αυτός ξέρει και λέει:

Τι έγινε δικέ μου; Κατουρήθηκες και μετά μπουγελώθηκες για να μην το πάρουμε πρέφα;

Σχόλια»

1. STR - 18 Μαΐου, 2010

bakis? gag?
i want the truth!
(-«you cant handle the truth!»)

noy - 18 Μαΐου, 2010

Αρχάγγελος λέμε ρε.

2. 50ft queenie - 18 Μαΐου, 2010

Νταξ. /highfive

Αλλά σκεφτόμουν το «γουρλώνοντας και αλοιθωρίζοντας ελαφρώς τα μάτια του ενω ταυτόχρονα κουνάει το κεφάλι και τα χέρια του» και έχω ζαλιστεί ρε φίλε…

Πώς το κάνει αυτό; o_0

noy - 18 Μαΐου, 2010

Ahahahahahaha!

Και τώρα που το καλοσκέφτομαι κουνάει ΚΑΙ το ένα του πόδι αν κάθεται!

50ft queenie - 18 Μαΐου, 2010

Είναι παιδί ίντιγκο; Είναι μέλος της Μένσα; Είναι εξωγήινος;

Μήπως απλά έχει Πάρκινσον;

3. alex - 18 Μαΐου, 2010

Η mensa του πέφτει λίγη.

noy - 18 Μαΐου, 2010

What he said.

4. 50ft queenie - 18 Μαΐου, 2010

Άι καν χαζ μίτινγκ; Παίζει έλλειψη προτύπων τελευταία και οσμίζομαι καλή φάση.

5. LNa - 18 Μαΐου, 2010

Καμιά ιστορία για κατουρλομούκαλα..? no?

noy - 19 Μαΐου, 2010

Έχουμε αλλού πίστοριζ για κατουρλομπούκαλα αφού!

6. Giorgos - 20 Μαΐου, 2010

Να στε καλα που κάθομαι σα το χαζό μόνος μου και δακρύζω απ τα γέλια. Noy, ίσως και να χεις ταλέντο!

noy - 20 Μαΐου, 2010
7. Hai « Brightbites - 8 Σεπτεμβρίου, 2011

[…] εκεί ώστε να μη χρειάζεται π.χ. να διαβάζετε που κατουράει ο noy. Έτσι είμαστε όλοι […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: