jump to navigation

Ο Κάιζερ, the Twins, TO aima και ο Azeroth. Analfasi. 9 Απριλίου, 2010

Posted by noy in teh luzl, troo story, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
trackback

DRAFT. Αυτό το post γράφτηκε τμηματικά από το Δεκέμβριο του 2009 μέχρι και σήμερα. Θεωρούσα ότι κάτι του έλειπε και δεν το postαρα. For better or for worse, life provided me with an opportunity to give it an extra something. Θα έλεγα τι είναι αυτό αλλά spoiler στο ίδιο μου το post δεν κάνω. Άρα ναι. Αν θέλετε να μάθετε θα πρέπει να το διαβάσετε όλο. Bitches. Αν δε θέλετε… *δημοτικό powah* ΧΕ-ΣΤΗ-ΚΑ! Καθρεφτάκι δεν έχω όμως.

———-

This is a tale of swords, fireballs, bravery and leavers. Oh and friendship.


Άνοιξη 2005: Good ol’ days

Δε θυμάμαι πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Θυμάμαι να παίζουμε Warcraft III, στο παλιό μου σπίτι με τον alex. Θυμάμαι επίσης ότι ο geo και ο john, με θεωρούσαν ηλίθιο στην αρχή, γιατί είχα ένα bad hair day για δύο χρόνια, και με απέφευγαν. -Όποιος μου προσάψει οποιονδήποτε στυλιστικό χαρακτηρισμό τον έχω εξαϋλώσει εκέι που βρίσκεται, και του έχω κάψει το βίντεο χωρίς να το καταλάβει. Μου χαλάτε τον ειρμό με τα υποθετικά σας σχόλια. Μαλάκες. Anyhoo, back to the story.- Ώσπου μια μέρα με σύρανε στο «Ναό» οι Twins, για DotA. Ανάθεμα αν καταλάβαινα τι γινόταν. Αλλά είχε πλάκα, και το «κωλόζωο» έβγαινε πιο συχνά απ’ τα στόματά μας απ’ ότι άρθρα.

Anyway, it started to grow on us. It was our thang. Dotες στο Jizzspot, και μετά για μεταμεσονύκτιες κρέπες ή καλτσόνε στο Trobognee (Άλλαξα τα ονόματα για τα lulz κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.). Παρατούσαμε δουλειές, γυναίκες, παιδιά, σκυλιά, fapping, ANY-FUCKING-THING! για να πάμε για DotA once The Call was made. Because that’s how it SHOULD be. Φανταστείτε το Lion-o να κάνει όλη τη χορογραφία του «ΘΑΝΤΕΡ, ΘΑΝΤΕΡ ΘΑΝΤΕΡΚΑΤΣ! ΩΩΩΩΩΩΩ!» και οι άλλοι να στέκονται και να παίζουνε τη μπούτσα τους. Όχι Panthro. Βάλ’ τη πάλι μέσα and a-go-go! Έτσι και γινόταν. And it was good.


Νοέμβρης 2006: The Beginning is the End is the Beginning

Ώσπου, one fateful day ο ένας εκ των twins αγόρασε το World of Warcraft. Ήταν ένα σημάδι, το οποίο ο alex, ο john κι εγώ αγνοήσαμε προσωρινά. Μέχρι που και ο john αγόρασε το WoW. Αλλά είχαμε ακόμα πίστη. Εξάλλου το είχαμε πει μεταξύ μας βλέποντας τύπους να παίζουν WoW στο Jizzspot: «ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ! ΕΝΑΝ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ! ΤΙ ΒΑΡΕΤΟ! ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΟΥΝΕ LEATHER ΚΑΙ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ! ΑΛΛΑ ΤΙ ΠΟΛΛΑ ΚΟΥΜΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ, Ε; ΑΛΛΑ, ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ; ΕΝΑΝ; ΚΑΜΜΕΝΟΙ!» Ώσπου an even more fateful night, έλαβα αυτό από τον john σε απάντηση πρότασης για DotA στο Jizzspot:

Θα κάτσω μέσα δικέ μου. Είναι το τέλος μιας εποχής. Όχι πια DotA. Μόνο WoW.

To this very day, this sms is scarred on my heart. Το μυαλό μου δε μπόρεσε να το αντέξει. Η καρδιά μου σταμάτησε στιγμιαία αλλά ευτυχώς συνέχισε right after that. Άστραψε ο ουρανός. Έγινε σεισμός. Πέθαναν τέσσερα κοάλα και οχτώ πιγκουίνοι λοφιοφόροι. -Και μετά τα έφαγα μαλάκες vegetarians.- This was too much to grasp. Διάβασα το sms ξανά και ξανά και ξανά και με αυτό το βάρος στην καρδιά έδωσα, έριξα ένα κατούρημα και έπεσα για ύπνο, μην ξέροντας τι επεφύλασσε το μέλλον για μένα και το party μου.


Δεκέμβρης 2006: The Domino Effect

Λίγο αργότερα οι συγκυρίες έφεραν τα πράγματα έτσι, και βρέθηκα να παίζω κι εγώ WoW. Έσπασα. I’m only human. Και επειδή ο alex μας το έπαιζε σκληρό καρύδι, του το πήρα δώρο για τα γενεθλιά του. -Αν πει ποτέ οτί αυτό δεν ήταν το καλύτερο δώρο που το έκαναν EVAR, είναι μεγάλος μαλάκας και να πάει να γαμηθεί κι αυτός και ο πράσινος σαμάνος του μαζί. Where was I? Μαλάκες, τα υποθετικά σας σχόλια μου γαμάνε τον ειρμό. Α, ναι.- Κι έτσι ο geo έμεινε μόνος του, να παρατηρεί τα αχνιστά μας κεφάλια, και να κάνει απεγνωσμένες αλλά άκαρπες προσπάθειες να πάμε για DotA. Only to receive this as an answer, όταν νιώθαμε να απαντήσουμε:

Τι DotA ρε; Παίξε WoW να γίνεις άντρας. Η DotA είναι αρχαιολογία.


Δεκέμβρης 2009: Rehab

Τρισήμισι χρόνια, 2 expansion, χιλιάδες dungeons και μερικές εκατοντάδες items μετά φτάνουμε στο σήμερα. Ex-wowers όλοι. Εκτός απ’ το geo. Σοβαροί και ευυπόληπτοι άνθρωποι πλέον, both online και offline. Κοιτάμε πίσω και τι βλέπουμε; Καμαρώνουμε κύριοι. Και κυρίες, νταξ’. Καμαρώνουμε που όχι απλά βγήκαμε αλώβητοι από όλη αυτή την ιστορία που λέγεται World of Warcraft, αλλά και κερδισμένοι. Θα έλεγα γιατί, αλλά όσοι δεν ξέρετε από online gaming παραείστε προκατειλλημένοι για να καταλάβετε, και όσοι ξέρετε, ξέρετε. Τέσπα, πολύ συναίσθημα και ανάλυση έπεσε. Onward with the story.

Αρχίδια. Δεν έχει άλλο. Ξαναπαίζουμε Dotες. That’s that.

Άντε τα λέγαμε τώρα γιατί με περιμένουνε στο Jizzspot. The Call has been made.

———-

Flashforward to a night in March 2010: Untitled

Αγαπητό μου νυχτολόγιο,

Σήμερα επαναπατρίστηκε ο geo για τις Άγιες Τούτες Μέρες και τηρώντας την παράδοση πήγαμε για DotA. Απ’ τη στιγμή που κάθισα στην προεδρική καρέκλα μέχρι τη στιγμή που φύγαμε (γύρω στις 4:00 το πρωί) ένιωθα σαν ένα απ’ τα καημένα ζώα στο ανέκδοτο με το λαγό που έχει πάρει αναβολικά. Και να σκεφτείς οτί ΤΑ ΔΙΝΑΜΕ ΤΡΕΛΑ! Δεν ένιωσα τίποτα. Τί-πο-τα. In fact, βαρέθηκα και ένιωσα σα να είχα πετάξει 4 ώρες στα σκουπίδια.

Με μεγάλο πόνο στην καρδιά και quoting τον john έχω να δηλώσω το εξής:

Είναι το τέλος μιας εποχής, δικέ μου. Όχι πια DotA. Μόνο LoL.

Σχόλια»

1. alex - 9 Απριλίου, 2010

May our blades never dull \m/

Το ανέκδοτο με τον λαγό και τα αναβολικά (εκεί το λέει εξτασι)

Γαμούσε ο πράσινος σαμάνος μου!

noy - 9 Απριλίου, 2010

Our blades shall never dull. \m/

Ωραίος είσαι που έβαλες και το ανέκδοτο!

2. Geo - 9 Απριλίου, 2010

A Γαμηθείτε όλοι σας.

3. motor2head - 10 Απριλίου, 2010

τώρα εγώ αν πω «παίχτε κάνα DnD να νιώσετε», θα με πείτε και μαλάκα… οπότε, αντέ ρε! με γειά το νέο κάψιμο!!!!

4. STR - 12 Απριλίου, 2010

free??? exv kati ores 2-3 meres tis vdomadas pou -apo ti stigmi poy den ananeosa wowcard- pane gia pro kai psaxnoune paterouli…

5. alex - 12 Απριλίου, 2010

Νόμιζα ότι σου το είχα πει. Ψηθείτε.

6. STR - 13 Απριλίου, 2010

και μπάι δε γουέιν, δώστε Posts στο λαό ρε…
ειναι ευχάριστο να σας διαβάζουμε…

7. MrDoODLe - 13 Απριλίου, 2010

/salute
Χαιρετίζω τούτο το post αγαπητέ noy.
Και μας εύχομαι να βρισκόμαστε μια φορά τον χρόνο να ρίχνομε
τα υπερτροφικά *****λιά μας στις μουριτσες των ενίοτε
13/21χρονων Or the other way around.

till the day i die❤

Ps.Shotgun στο να μαθω στο μάυρο παιδάκι του alex πως τα δίνουν στην DoTA.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: