jump to navigation

To pull the trigger? 31 Ιανουαρίου, 2010

Posted by noy in σκέψεις, offline.
Tags: ,
trackback

Έχεις στο σκοτεινό σου υπόγειο έναν τύπο που δεν πολυγουστάρεις. Θα ‘θελες να τον αφήσεις να φύγει, αλλά δεν το κάνεις. Χωρίς προφανή λόγο. Επίσης, εδώ και μια βδομάδα τον πυροβολείς σταδιακά στα πόδια. Την πρώτη μέρα στα δάχτυλα. Τη δεύτερη στους αστραγάλους. Την τρίτη στα καλάμια. You get the drill. Έχει φτάσει η έβδομη μέρα. Ο τύπος παραπαίει. Τι κάνεις; Τον αφήνεις να φύγει όπως μπορεί; Ή τον βγάζεις από τη μιζέρια του με μια τελειωτική βολή και χορεύεις πάνω απ’ το πτώμα του;

Ενναλλακτικά. Όταν έχεις μια βδομάδα να διαβάσεις το τελευταίο σου μάθημα για πτυχίο και ξύνεις παραδειγματικά τ’ αρχίδια σου για όλη τη διάρκεια της said εβδομάδας, την τελευταία μέρα τι κάνεις; Διαβάζεις ό,τι προλάβεις; Ή το χέζεις και πας για καφέ – φαΐ – καφέ – ποτάκια (in that order);

Δε νομίζω ότι το συγκεκριμένο κάνει apply αυτή τη φορά. Sadly. Έτσι. Για να κάνουμε και λίγο circlejerk.

Advertisements

Σχόλια»

1. tougo - 31 Ιανουαρίου, 2010

μπορείς (χαλαρά) να βάλεις τον τύπο στο υπόγειο να διαβάσει για σένα και να τον στείλεις να γράψει και όλας.

Σε γενικές γραμμές αν θες να το παίξεις σοβαρός…τελευταία μέρα δεν διαβάζεις…κάνεις διάλειμμα.

😛

2. kaede - 31 Ιανουαρίου, 2010

It depends. Τι δίνεις? :p

3. noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

Είπα να κάνω το πρώτο και έτσι είπα πολύ δυναμικά ΟΧΙ σε έναν καφέ.
Αλλά στα Simply; Δε μπορείς να πεις όχι στα Simply, dammit.

Βυζαντινή τέχνη δίνω btw.

4. funky beep - 31 Ιανουαρίου, 2010

Διαβάζοντας έστω και μία μέρα θεωρείται ότι έχεις κάνει την προσπάθειά σου. Μικρή μεν, προσπάθεια δε. Συνεπώς αν δεν τα καταφέρεις θα χρεωθείς την αποτυχία. Αντιθέτως αν δεν προσπαθήσεις δεν υφίσταται αποτυχία.

Πηγαίνεις για καφέ – φαγητό – καφέ – ποτάκια. Ξέρεις ότι όλα αυτά είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη διατήρηση του υψηλού status των διαπροσωπικών σου σχέσεων οι οποίες είναι σημαντικότερες από το οποιοδήποτε μάθημα. Με άλλα λόγια δείχνεις αυτοσεβασμό και κοινωνική συνείδηση.

Υ.Γ.: Αν πρόκειται για ιστορία πολεοδομίας ίσως αξίζει μια προσπάθεια.

noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

Μ’ άρεσε αυτό για τη διατήρηση του υψηλού status των διαπροσωπικών σχέσεων. Έτσι θα λέω!

5. kaede - 31 Ιανουαρίου, 2010

Και γω της ίδιας γνώμης θα ήμουν, αλλά μπορείς να παραγγείλεις και στο σπίτι αφού είναι το τελευταίο σου μάθημα! Σε περίπτωση που δεν ξέρεις πάντως, το 1/3 του βαθμού είναι απτο μικροσκοπικό φυλλαδιάκι της λαικής τέχνης, οπότε it’s worth it! Μετά πέφτει καμια τεχνοτροπία απτα άλλα φυλλάδια, και μια εκκλησία απτο βιβλίο. Και έχω τις sos εκκλησίες άμα θέλεις ^^

noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

Επίσης πρέπει να γράψεις βάση και στις 3 ερωτήσεις. Τ_Τ

It’s too late for tears νομίζω.

6. Bakis - 31 Ιανουαρίου, 2010

Όταν ο οργανισμός σου αντιδράει σε μια κατάσταση πειθαρχίας και συγκέντρωσης κι εσύ συνεχίζεις να τον πιέζεις όσο μπορείς, για να κάνει αυτό που θεωρητικά είναι το σωστό, τότε ο οργανισμός σου αντιδράει ακόμη περισσότερο και πολύ πιο ύπουλα.

Εν ολίγοις, συνεχίζοντας απεγνωσμένα την προσπάθεια να πείσεις τον εαυτό σου να στρώσεις την κωλάρα σου μπας και γίνει κανα θαύμα, προκαλούνται οι εξής αντιδράσεις.

Εκρίνονται παραπάνω ορμόνες με αποτέλεσμα το δεξί (ή αριστερό) σου χέρι να αισθάνεται απερίγραπτη μοναξιά! Για δες… Όλως τυχαίως(!) το ίδιο αισθάνεται και το πουλί σου!! Δεν προλαβαίνουν να περάσουν το στάδιο της νοσταλγίας και ανταμώνουν (στο γνωστό ραντεβού) με πάθος και ορμή έως ότου καταφέρουν να μετατρέψουν την «σπίθα» σε «εκρηκτική ατμόσφαιρα».
Μετά από αυτό επανέρχεται για λίγο η ψευδαίσθηση της ευθύνης να κάνεις το σωστό. Διαβάζεις 10-15 λεπτά. Είναι γνωστό όμως ότι «ένα = κανένα». Επαναλαμβάνεται λοιπόν το εκρηκτικό ραντεβού ανάμεσα στα δυο πιο συμφιλιωμένα μεταξύ τους μέρη του σώματος σου.
Μετά από αυτό έρχεται η υπνηλία!! Με υπερβολική γαλήνη πέφτεις για ύπνο και ξυπνάς την επόμενη μέρα έτοιμος να πας στην εξέταση. (το έτοιμος έγκειται στο γεγονός ότι είσαι σε θέση να μεταφέρεις το κορμί σου από το σπίτι σου μέχρι την σχολή. αυτό και μόνο)

Όταν λοιπόν αύριο κοπείς και σε πούμε μαλάκα, δεν θα νιώσεις άσχημα. Ίσα ίσα… θα έχεις 2 ωραιότατες αναμνήσεις από το προηγούμενο σου βράδυ που θα απεικονίζονται με ένα ελαφρύ χαμόγελο στο πρόσωπό σου.

😉

noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

Σ’ ωραίος ρε φίλε! ‘Πιστημονικότατο!

7. LNa - 31 Ιανουαρίου, 2010

Bakis.
Δεν τον ονομάζουν τυχαία enthusiast έτσι;

Διαβάζεις ό,τι προλάβεις. Έτσι πέρασα όλα τα μαθήματα (με 5άρια μεν αλλά δε γαμ*έται).
Αν είσαι άνθρωπος «της τελευταίας στιγμής» you might as well be proud of it.
Αν είσαι απλά κάποιος που βαριέται.. τι να πω, πάνε για καφέ 😛

noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

Μωρέ άνθρωπος της τελευταίας στιγμής είμαι. Αλλά ξέρω ‘γω; Κάποιες φορές πρέπει να ξέρεις πότε να τα παρατάς. Κι εγώ clearly δεν ξέρω. ;p

Τρία «ξέρω» σε τρεις προτάσεις. Ναι, ναι για γραπτό λόγο είμαι. ΕΤΟΙΜΟΣ!

8. alex - 31 Ιανουαρίου, 2010

Πάντως δε μπορείς να πεις, έτσι; Περνάμε ΚΡΕΜΑ αντί να διαβάζουμε!

noy - 31 Ιανουαρίου, 2010

ΚΡΕΜΑ ΛΕΕΙ; ΚΡΕΜΑ ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΜΕΛΙ ΔΙΚΕ ΜΟΥ!

9. Giorgos - 1 Φεβρουαρίου, 2010

@Bakis

Μίλησες στην Ψυχή μου. Εnough said.

@noy @alex

Γαμημένα ρεμάλια. Γιατί; Γιατί καίτε τους γεμάτους iq εγκεφάλους σας. Θα έρθω πάνω να το κουβεντιάσουμε όσο πιο άμεσα γίνεται.

(Μετά ξέρετε τι θα κάνουμε έτσι;)

10. τσοντεσ με γριεσ - 1 Φεβρουαρίου, 2010

Και τελικά τι έγινε;

11. dewalex - 1 Φεβρουαρίου, 2010

ti 8eos eisai re baki.anevase esu kanena blog

12. To pull the trigger? | The finalle « Brightbites - 3 Φεβρουαρίου, 2010

[…] To pull the trigger? | The finalle 3 Φεβρουαρίου, 2010 Posted by noy in offline, σκέψεις. Tags: για τη μπούτσα, ξυσαρχιδισμός trackback Τι έγινε; […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: