jump to navigation

To pull the trigger? 31 Ιανουαρίου, 2010

Posted by noy in σκέψεις, offline.
Tags: ,
17 Σχόλια

Έχεις στο σκοτεινό σου υπόγειο έναν τύπο που δεν πολυγουστάρεις. Θα ‘θελες να τον αφήσεις να φύγει, αλλά δεν το κάνεις. Χωρίς προφανή λόγο. Επίσης, εδώ και μια βδομάδα τον πυροβολείς σταδιακά στα πόδια. Την πρώτη μέρα στα δάχτυλα. Τη δεύτερη στους αστραγάλους. Την τρίτη στα καλάμια. You get the drill. Έχει φτάσει η έβδομη μέρα. Ο τύπος παραπαίει. Τι κάνεις; Τον αφήνεις να φύγει όπως μπορεί; Ή τον βγάζεις από τη μιζέρια του με μια τελειωτική βολή και χορεύεις πάνω απ’ το πτώμα του;

Ενναλλακτικά. Όταν έχεις μια βδομάδα να διαβάσεις το τελευταίο σου μάθημα για πτυχίο και ξύνεις παραδειγματικά τ’ αρχίδια σου για όλη τη διάρκεια της said εβδομάδας, την τελευταία μέρα τι κάνεις; Διαβάζεις ό,τι προλάβεις; Ή το χέζεις και πας για καφέ – φαΐ – καφέ – ποτάκια (in that order);

Δε νομίζω ότι το συγκεκριμένο κάνει apply αυτή τη φορά. Sadly. Έτσι. Για να κάνουμε και λίγο circlejerk.

Advertisements

i have a bad feeling about this.. 26 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in souls of artists & hands of master craftsmen, sound and vision, teh arts.
Tags: ,
6 Σχόλια

Διαβάζω Βυζαντινή αρχιτεκτονική ακούγοντας τα σάουντρακς των starwars.

Άλλη φάση..

UPDATE: Αχά! Και επισήμως μ’αυτό το ποστ φτάσαμε τα 300. \o/

σκυλάδικο 25 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in musiek, souls of artists & hands of master craftsmen, sound and vision, teh arts, teh luzl.
Tags: , ,
3 Σχόλια

Με μπάσα φωνή και από ηχοσύστημα ραδιοταξί:

το κεφάλι μου στον τοίχο θα χτυπήσω

μπας και τη μέρα μου καλά ξανά-αρχίσω

μα το πρωί, όπως λέει μια παροιμία,

έρχεται φορά.. μονάάάάάχα μίίαααα

μονάάάάάάάχα μίίίίίίίίίαααααααα.

Σοβαρά ξέρω ταξιτζήδες που θα το αγόραζαν αυτό. Επίσης αν ενδιαφέρεται κανείς αφήστε κομεντ, σε 15 μέρες μπαίνουμε στο στούντιο.

όσα παίρνει ο άνεμος 25 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in offline, shuffle, teh crais, teh luzl, troo story.
Tags: , , ,
17 Σχόλια

Ένα Σ/Κ σαν όλα τα άλλα αράζω στη σαλονιά μου, στην καναπεδιά μου, με τη λαπτοπιά μου στο λαπ μου και με την τηλεορασιά να παίζει αμερικάνικο σκουπιδαριό ΣΚΑΙ. Αυτό είναι ένα πολύ μελετημένο άραγμα γιατί η θέση μου είναι ακριβώς αυτή ώστε τα μάτια μου να χρειάζονται να διανύσουν τη μικρότερη δυνατή απόσταση ανάμεσα στις δύο οθόνες. Επίσης το σταθερό και το κινητό στο μπράτσο του καναπέ, το tv control από την άλλη μεριά και το λαπτοπ πάνω μου, μου δίνουν αυτή τη ζεστασιά του geek operations center που είναι ότι καλύτερο για lame μεσημέρια. Η θέση μου επίσης είναι η ιδανική για να βλέπω τη θέα και από τις δύο πλευρές του σαλονιού αριστερά και δεξιά από την τηλεόραση, καθώς και να εποπτεύω τον καιρό από το παράθυρο στην αριστερή γωνία του τοίχου της τηλεόρασης. Αυτό γίνεται κάθε Σ/Κ που δεν έχω κάτι να κάνω, που δεν πάω για καφέ, που έχω κοιμηθεί σπίτι μου,και που είμαι ο μόνος που έχει κοιμηθεί σπίτι μου. Ξεκινάει με το που πατήσω το power του λάπτοπ, που είναι το πρώτο σημείο στο οποίο στηρίζομαι όπως βγαίνω από το κρεβάτι και συνεχίζεται μέχρι να πάω για καφέ ή μέχρι το βράδυ που ενδεχομένως θα πάω βόλτα. Χρειάζεται να σηκωθώ μόνο για κατούρημα, για metaxa και για νερό. Τα δύο τελευταία θα μπορούσα να τα εντάξω στο αραγματικό σύμπλεγμα αλλά διατηρώ την απόσταση γιατί μου αρέσει να χρειάζεται να σηκωθώ γι αυτά. Με την πρώτη ευκαιρία που θα σηκωθώ παίρνω και ένα πιάτο για να φάω μέσα το μεσημεριανό μου, το οποίο επίσης θα σηκωθώ για να παραλάβω από την εξώπορτα. Αυτό είναι ένα θέμα γιατί το σπίτι είναι μακρόστενο και ο καναπές απέχει 16 και κάτι μέτρα από την πόρτα, και 4 δευτερόλεπτα από το όριο υπομονής των πακετάδων, οι οποίοι χτυπάνε δύο φορές.

Στο τυπικό Σ/Κ λοιπόν κάνω όλα αυτά τα ωραία πράγματα που ανέφερα, και κάποια στιγμή αποφασίζω ότι πεινάω. Όταν πεινάω ψάχνω τι θα αρχίσω να βλέπω ακριβώς αφότου παραγγείλω, ώστε το φαΐ να έρθει λίγο μετά την αρχή του θεάματος, για να έχω ξεπεράσει τον μίνι ενθουσιασμό που προκαλεί το να αρχίζεις να βλέπεις κάτι, ώστε να μπορώ να αφιερωθώ στον καινούριο μίνι ενθουσιασμό που προκαλεί το φαΐ που σου έρχεται έτοιμο. Δε μου αρέσει να αλληλοεπικαλύπτονται οι μίνι ενθουσιασμοί, θέλω έναν τη φορά. Με εξαίρεση το how i met your mother (δεν είναι αστείο με μάνες αυτό), που κρατάει μόνο 20′ και το βλέπω με το που έρθει το φαγητό, γιατί η εμπειρία μου έχει διδάξει ότι τα στενά χρονικά όρια ενδέχεται να σου περιορίσουν ενθουσιασμούς.

Όλο αυτό το lifestyle σαββατοκύριακου μου αρέσει γιατί δεν έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους. Αυτό είναι σημαντικό γιατί τις καθημερινές περνάω πολύ χρόνο με ένα σωρό ούγκανους και μερικούς πάρα πολύ ωραίους τύπους και όλο αυτό νιώθω ότι με έχει κουράσει λίγο. Η ελάχιστη δυνατή επαφή λοιπόν είναι από τα πρωταρχικά μου ζητούμενα τα Σάββατα το πρωί.

________________

Οι πορδές είναι η πιο άμεση μορφή χιούμορ. Αυτό το λέει ο φίλος μου ο Σφίγγας και έχει απόλυτο δίκιο. Το ίδιο και οι κλανιές, αλλά σε μικρότερο βαθμό. Πρέπει να υπογραμμίζεται η διαφορά ανάμεσα σε κλανιά και πορδή, αλλά αυτό θα γίνει σε άλλο ποστ. Προς το παρόν θα χρησιμοποιώ τους δύο όρους σα να είναι ταυτόσημοι.

Οι πορδές είναι κάτι που μπορεί να σου φτιάξει το κέφι ή να σου το χαλάσει στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που κρατάει. (Αν ξεπεράσει αυτά δευτερόλεπτα και κρατήσει περισσότερα θα σου φτιάξει σίγουρα το κέφι, δε γίνεται να σου το χαλάσει.) Υπάρχουν πορδές που διώκονται ποινικά σε κάποιες χώρες. Μύρισα μια τέτοια το Σάββατο που μας πέρασε. Ο μπάσταρδος έκλασε μέσα στο στούνιο. Πόσο ασυνείδητος πρέπει να είσαι για να κλάσεις μέσα σε ένα στούντιο; Υπάρχουν και άλλες πορδές που πρέπει να βραβεύονται. Αυτές είναι που αφήνεις μετά από πρώτα ραντεβού που μάλιστα συνήθως συνδυάζονται με blue balls και με τρομερό πονόκοιλο και ενδέχεται να κρατήσουν και διψήφιο αριθμό δευτερολέπτων. Αυτές επίσης μετριούνται και σε ορόφους γιατί πραγματικά δεν αντέχεις άλλο και τις ρίχνεις στο ασανσέρ της κοπέλας όπως φεύγεις, οπότε μετράς πόσους ορόφους συνεχόμενα έκλανες. Οι πορδές είναι ωραίο πράγμα, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι θέλουν τις στιγμές τους.

Οι πορδές επίσης είναι η επισφράγιση της φιλίας. Δύο άντρες θα γίνουν πραγματικοί φίλοι την πρώτη φορά που ο ένας από τους δύο θα ρίξει την πρώτη και θα γελάσουν μαζί. Γενικά είναι μια εκδήλωση οικειότητας.

________________

Εκεί λοιπόν που απολαμβάνω την ηρεμία με την εαυτάρα μου έχοντας επιλέξει εφιάλτη στην κουζίνα για να δω τρώγοντας, έρχονται οι γύροι μου. Σηκώνομαι, πάω προς την είσοδο, ξαναχτυπάει το θυροτηλέφωνο, το ανοίγω, ανεβαίνει ο πακετάς, ανοίγω, μου δίνει τους γύρους μου, τον πληρώνω, του δίνω πουρμπουάρ, μου λέει καλή όρεξη, του λέω καλή συνέχεια, μου λέει ευχαριστώ, και στα 3 δευτερόλεπτα που εγώ σπρώχνω την πόρτα για να κλείσει και που ο πακετάς γυρνάει για να κατέβει τη σκάλα ΠΑΤΑΕΙ ΕΝΑ ΚΛΑΝΙΔΙ ΑΔΕΡΦΑΚΙ ΜΟΥ, ΑΛΛΟ ΠΡΑΜΑ. Μου γύρισαν οι βολβοί. Ήταν δυνατό, διαρκές και απ’αυτά που όπως λέει ο noy ακούγονται σαν να κλάνεις μέσα σε ένα πιάτο σούπα, ή εναλλακτικά σαν να έχεις ένα πιάτο σούπα μέσα στο βρακί σου.

Έτσι εξανεμίστηκε το ωραίο μου Σάββατο. :/

lost, season 6 24 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in series, sound and vision.
Tags: , , , ,
6 Σχόλια

Ξεκινάει στις 5 Φεβρουαρίου.

Έβλεπα αυτό από το cracked (SPOILER WARNING, αν δεν έχετε δει και τις 5 seasons), και είναι ένα vid που κλείνει πολύ ωραία.

*Bob Dylan style* These questions we have had better be answered in season 6, and the answers had better not be shit.

Για να δούμε..

Morning awesomeness 20 Ιανουαρίου, 2010

Posted by noy in offline, teh luzl, troo story.
Tags: ,
11 Σχόλια

Πρωί μετά από ουισκιές στο σπίτι μου. Ξυπνάει ο john, ξυπνάω εγώ και τελευταίο ξυπνάει το καμάρι μας ο οδοντοτός (χρρρρρρρ γρρρρρρρ βρρρρρρ γρρ γκρρ γκρρ γρρρρρ). Ο alex δηλαδή. Κλασική φάση πρωινής ανιωθίλας με καφέ και το απαραίτητο διάβασμα του ιντερνέ. Κάποια στιγμή σηκώνεται ο alex να πάει τουαλέτα. Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα (γιατί το πρωί laggάρω ανελέητα) θυμάμαι ότι δεν έχει νερό yet again. Οπότε σηκώνομαι και αρχίζω να τρέχω προς το μπάνιο (το οποίο ακούγεται ότι είναι μακρύτερα απ’ ότι πραγματικά είναι, αλλά κάπως έπρεπε να το δραματοποιήσω) φωνάζοντας «ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ! ΠΕΡΜΕΝΕ ΠΕΡΜΕΝΕ ΠΕΡΜΕΝΕ!» (Ναι ρε, πέρμενε. Για πείτε γρήγορα περίμενε x τρις. Ακούγεται έτσι ή όχι; Άντε μπράβο. Το δοκιμάσατε, έτσι δεν είναι;)

alex: Τι ρε μαλάκα;

noy: Δεν έχει νερό. Περίμενε.

Και επιστρέφω με ένα άδειο πλαστικό μπουκάλι (τα infamous κατουρλομπούκαλα). Γιατί άλλο ενός ανθρώπου τα κατρουλιά «ατράβηχτα» κι άλλο τριών.

Του το δίνω. Το παίρνει και το περιεργάζεται. Το κοιτάει, με κοιτάει, το ξανακοιτάει, με ξανακοιτάει. Ξεβιδώνει το καπάκι και το ξανακοιτάει.

*παύση*

alex: Μήπως έχεις κι ένα ακόμα, με μεγαλύτερη διατομή;

noy: Γιατί;

alex: Γιατί θέλω και να χέσω.

'Γειά μας.

Late night awesomeness 20 Ιανουαρίου, 2010

Posted by noy in offline, teh luzl, troo story.
Tags: ,
2 Σχόλια

Το τέλος βραδιάς με ουισκιές στο σπίτι μου. Θα διανυκτερεύσουν εδώ ο alex και ο john. Αγκαλίτσα. How cute. Anyway, αφού ανοίγουμε τον καναπέ και τα σχετικά ακολουθεί ο εξής διάλογος:

john: Πάω να πλύνω τα δόντια μου.

alex: Έχεις φέρει και οδοντόβουρτσα ρε φλώρε;

john: Αν ξέρω ότι θα κοιμηθώ αλλού, πάντα παίρνω οδοντόβουρτσα. Εσύ δηλαδή με τι πλένεις τα δόντια σου αλλού;

alex: Με ροκ!

ΡΟΚ.


Κάνει τα δόντια ΑΟΡΑΤΑ!

Ps. Ροκ, ε; Rock. Μη διαβάσει κανείς ποκ.

Stumble upon, Penis Copter 19 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in intertubes.
Tags: , ,
3 Σχόλια

Ξέρετε το stumble upon ; Τικάρεις μερικά πράγματα σχετικά με τα ενδιαφέροντα σου και σου βγάζει τυχαία αντίστοιχες μαλακίες από τα iternets. Το μάθαμε χάρη στον φίλο dewalex. Εκεί βρήκα αυτό το vid, και νομίζω ότι είδα αρκετά για σήμερα..

Έι! 16 Ιανουαρίου, 2010

Posted by noy in offline, teh luzl, troo story.
Tags: , ,
4 Σχόλια

Έχω ένα θέμα με τα λάθος τηλεφωνήματα στο σπίτι μου. Επίσης έχω μια αγάπη να γράφω γι’ αυτά. So, πριν από 2 λεπτά συνέβη το εξής.

*Ring ring ring*

Το σηκώνω, και προτού προλάβω να πω οτιδήποτε, «μιλάει» ο μαν.

μαν: Έι! (λίγο βουκολικά, if you know what I mean)
noy: Ορίστε; (ευγενέστατος ε;)
μαν: (φωνάζοντας) Ε, ΤΙ; ΛΑΘΟΣ ΕΚΑΝΑ. (και πάλι λίγο βουκολικά)
noy: (φωνάζοντας πίσω) ΤΟ ΞΕΡΩ.

Και μου το κλείνει.

times they are a-changin’ 15 Ιανουαρίου, 2010

Posted by alex in emoemoemo, intertubes, teh crais, teh rants.
Tags: , , , , ,
2 Σχόλια

Post με πολλή ορολογία για μη σχετικούς. Μπορώ να βάλω 800 links για να καταλάβετε τι λέω, που δεν υπάρχει περίπτωση να τα διαβάσετε όλα, ή αλλιώς μπορείτε να κάνετε κάτι άλλο :]

Κάποτε θυμάμαι παίζαμε dota και το παν ήταν ο host. Αν μπορούσες να hostάρεις ήσουν the man και όλοι οι άλλοι ήταν τα πουτανάκια σου. O host ήταν το Α και το Ω. Ο host ήταν επίσης αυτός του οποίου τη μάνα έβριζες αν lagαρες. Έμπαινες στο eleos και έλεγες «kana gg??» γιατί όλα τα games τότε ξεκινούσαν από «gg». Μπαίνεις τώρα και δε χρειάζεται πια host. Έχει bots που φτιάχνουν games. Δε χρειάζεται καν να είσαι στο eleos, αρκεί να κοιτάς τι νούμερο game θα φτιάξει το bot μετά. Κάποτε έσκαγε naix στο ar ή κένταυρος και ήξερες ότι το game είχε τελειώσει. Τώρα θέλεις μεταπτυχιακό στην αγγλική φιλολογία μόνο και μόνο για να διαβάσεις τι κάνουν τα spells του ήρωά σου. Παλιά όποιος τον έπινε λίγο λίβαρε χωρίς ενοχές. Σήμερα τα bots έχουν banlist.

Κάποτε επίσης παίζαμε WoW. Το epic ήταν κάτι που το φορούσες και είχες μικρούς οργασμούς. Τότε με τις μπλεδιές σου ήσουν κομπλέ. Μετά υπήρχε attunement. Έπρεπε να στρώσεις λίγο κώλο για να κάνεις raid. Τα heroics ήθελαν cc και το tank δεν έσπαγε μούρες, μόνο άντεχε να τρώει ξύλο. Το gear δεν κρεμόταν από τα δέντρα και τα item sets ήταν κάτι που σεβόσουν. Από πέρσι όλοι φοράνε epics και στις γιαγιάδες τους. Κάποτε δεν έβλεπες end game content αν δεν ήσουν αρκετά καλός παίχτης για να το δεις. Τώρα το βλέπεις γιατί είναι για τα πανηγύρια, και με 10 άτομα αντί για 25 για να είναι ακόμα περισσότερο για τα πανηγύρια, και άμα θέλεις να είναι πιο δύσκολο ενεργοποιείς το hard mode. Yeah, that cuts it. Κάποτε το mana eficiency υπήρχε σαν όρος, καθώς και το healing aggro. Μετά το τελευταίο patch με τα cross realm groups μπορείς να μαζεύεις 15 emblems την ώρα. Αυτό σημαίνει καμιά 60+ σε μια μέρα. Επίσης ο alt σου λεβελιάζει με 20% παραπάνω xp και itemάρες με τα heirloom. Δε χρειάζεται πια να ψάξεις πιο addon θα χρησιμοποιείς για questing και για coords γιατί το παιχνίδι τα έχει ενσωματώσει. Έχει πάρα πολύ νόημα να σου λέει το npc ότι θέλει να βρεις το χαμένο τέτοιο και μετά να ανοίγεις το map και να σου λέει που είναι. Παλιότερα χρειαζόταν να μετακινηθείς, ή να γλύψεις κάνα mage για portal, αλλά όχι, γιατί να πρέπει να περιμένεις για μετακινήσεις σε ένα τεράστιο περιβάλλον που λέγεται «world» of warcraft; Τώρα έχει portals για τα πάντα. Κρίμα που έχουμε 75 mounts ο καθένας από το lvl 20.

Welfare καιροί δικέ μου.