jump to navigation

lisbon is the place 17 Δεκέμβριος, 2009

Posted by alex in offline, sound and vision.
Tags: , ,
trackback

Γενικά το έχω ξαναπεί, η Λισαβόνα είναι το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο. Απ ότι έχω δει δηλαδή. Θα ήταν ας πούμε η Ιθάκη μου αν ήμουν ο Οδυσσέας ή η Χαλκιδική μου αν ήμουν Θεσσαλονικιός. Δηλαδή είμαι Θεσσαλονικιός, αλλά όχι αυτός που θα περίμενε κανείς. Ντάξει όχι, υπερβολή, δεν είναι και Χαλκιδική, αλλά τέλος πάντων μου άρεσε πάρα πολύ και ανά πάσα στιγμή αν με ρωτούσε κανείς που θα ήθελα να βρίσκομαι θα απαντούσα εκεί.

Είχα πάει για ένα workshop το οποίο θα λίνκαρα αν οι κόπανοι για τους οποίους το κάναμε το είχαν ανεβάσει στο internet. Τέλος πάντων ήταν δουλειά πάνω στην ίδια την πόλη σε σχέση με το ποτάμι τον tejo, και το απροσπέλαστο περιμετρικό λιμάνι που αποκόπτει αυτά τα δύο. Αλλά δε θέλω να μιλήσω γι αυτό. Δε θα ήθελα να μιλήσω ούτε για την εμπειρία του να πηγαίνεις μέχρι εκεί, πράγμα που νομίζω ότι κάπου το έχω ξαναγράψει, και που σίγουρα το περιγράφει πολύ ωραία η kissogram εδώ. Επίσης τα σχετικά με την πόλη τα αναλύει τέλεια ο τύπος που με φιλοξενούσε. Είναι από τα πιο γαμάτα κείμενα που έχω διαβάσει. Οπότε πραγματικά δεν έχω και πολλά να πω. Μόνο το εξής:

Αυτή η πόλη έχει πάρα πολλά φοβερά πράγματα. Το πρώτο είναι το φως. Είναι κάπως πιο κίτρινο. Το άλλο φοβερό είναι οι ανηφόρες και οι κατηφόρες, το τρίτο φοβερό είναι οι Πορτογάλοι, το τέταρτο φοβερό είναι ο ατλαντικός, το πέμπτο φοβερό είναι ότι πίνουν μόνο ζεστό εσπρέσο, το έκτο ότι με την kissogram τους εξηγήσαμε ότι μπορούν να βάζουν το καλοκαίρι τον ζεστό εσπρέσο σε ένα ποτήρι με παγάκια και να γίνεται κρύος που το ονόμασαν «κον ζέλο», και το έβδομο φοβερό είναι τα κοτόπουλα. Άπειρα τέλεια κοτόπουλα. Το αναλύει και ο bombanova, ο οποίος δεν είναι και κάνας τυχαίος. Με το που περνούσαμε έξω από κοτοπουλάδικο μας φώναζαν «Σενιόρ Αντρέας! Κουάντος κουάντος;», που σημαίνει «κύριε Αντρέα, πόσα πόσα;» και ο Αντρίκος που ξαναλέω δεν είναι κάνας τυχαίος, απαντούσε με ένα τεράστιο χαμόγελο «Ντόες! Κον πίρι πίρι!», το οποίο σημαίνει «δύο, με πίρι πίρι» που είναι μια καφτερή σάλτσα. Έτσι καταλήγαμε στο σπίτι του που είχε τέλεια θέα στο ποτάμι με δύο ψητά κοτόπουλα στη σούβλα ή στη σχάρα, που αυτά τα τελευταία όπως λέει και ο noy είναι σαν κάποιος να τα πήδηξε, με 2 μερίδες πατάτες, ένα βάζο μαγιονέζα και ένα μπιτόνι κοκακόλα. Επίσης έτσι επέστρεψα στην Ολλανδία με 2-3 επιπλέον κιλά σε 25 μέρες! Φροντίστε οπωσδήποτε αν πάτε να μείνετε σε κάποιον που να είναι σα τον Αντρέα. Ο τύπος είναι τόσο θεός που έμπαινε στο μπάνιο με πορτογαλική εφημερίδα, και επειδή δεν ήξερε πορτογαλικά έπαιρνα και το λεξικό μαζί.

το φώς

και τα κοτόπουλα

και το άλλο που είναι σα να το πήδηξες

Advertisements

Σχόλια»

1. Giorgos Vareloglou - 19 Δεκέμβριος, 2009

Αγαπώ τα κείμενα σου, γιατί βλέπουν το κόσμο, τα πάντα με ένα άλλο μάτι. Τα αγαπώ γιατί μόλις με έκανες να θέλω να πάω πολύ στη Λισσαβώνα.

2. alex - 19 Δεκέμβριος, 2009

\o/

😀

3. noy - 21 Δεκέμβριος, 2009

George, έχεις κάτι καφέ στη μύτη σου ρε.

On another note, κι εγώ θέλω να πάμε. Με Αντρίκο. ;_;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: