jump to navigation

για δες.. 31 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in Uncategorized.
7 Σχόλια

Πριν από έναν ακριβώς χρόνο γύρισα από την Ολλανδία. Τότε είχα γράψει αυτό. Γαμώ τα δίκια είχα. Και guess what, φέτος έχω να κάνω ακριβώς τα ίδια :[

temptation 31 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in musiek, sound and vision.
Tags: , , , ,
1 comment so far

Τέλειο. Ο Jarvis μας είχε τρομάξει λίγο τα τελευταία χρόνια αλλά εδώ τα σπάει. Η Beth Ditto τα σπάει έτσι κι αλλιώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οπότε μιλάμε για φοβερή εκτέλεση!

wrong wrong wrong 25 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in intertubes.
Tags:
1 comment so far

Πολύ κακή συνέχεια φωτογραφιών.. Το βρήκα εδώ

last time i saw you, you were just split in two 25 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in mooveez, sound and vision.
Tags:
3 Σχόλια

Θυμάται κανείς το hedwig and the angry inch?

Μας είχε σημαδέψει τα μετεφηβικά μας χρόνια. Η μουσική κυρίως, την ταινία την έβρισκα πάντα λίγο cheesy. Όχι αρκιβώς cheesy δηλαδή, γιατί είναι ποιοτικότατη, αλλά μου φαινόταν να έχει ένα over-κάτι. Αγαπημένο track δεν κατέληξα ποτέ αν ήταν το midnight radio ή το wicked little town. Αργότερα είδα και το shortbus, όπου αυτή η χαρακτηριστική gay glam αισθητική του MItchell έχει εξελιχθεί, αλλά όταν σε μια ταινία βλέπω πάνω από 100 ψωλές, ξενερώνω. Πάντως ένα standard τρόπος να δει κανείς σωστή ταινία είναι να αναζητά αυτές στην προβολή των οποίων στο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης άδειασε η μισή αίθουσα. Εγγύηση.

Cheers 🙂 χάρηκα πολύ που τα θυμήθηκα!

An «almost» anniversary 24 Ιουλίου, 2008

Posted by noy in internal affairs (τσόντες και τέτοια), shuffle, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
5 Σχόλια

!!WARNING!! Random stuff inc.

Σκατά. Έχασα το anniversary της απουσίας μου κατά τρεις μέρες. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο γεγονός οτί μάλλον δεν πολυκοιτάω το ημερολόγιο. Βέβαια φροντίζω τουλάχιστον να μαθαίνω τι μέρα είναι για να μη χάνω τα raids.

So, πέρασαν δύο μήνες απ’το τελευταίο μου post, όχι οτί σας έλειψα ή τίποτα τέτοιο αλλά να ‘χαμε να λέγαμε. Δύο μήνες από λίγη εξεταστική, μια νέα κομπιουτερική experience και μπόλικο Warcraft. Α, και ένα σύντομο πέρασμα από τις φοιτητικές κατασκηνώσεις, και το μόνο που μπορώ να πω, quoting τον Danny Glover από τα Lethal Weapon είναι, I’m too old for this shit! Δύο μήνες από αρκετή ζέστη topped with την υπέροχη υγρασία που η Νυφούλα του Θερμαϊκού μόνο ξέρει να προσφέρει. Τέσπα μην το γυρίσω και στο QQ. Είπαμε, να ‘χαμε να λέγαμε. ;p Άσε που το έχει γυρίσει σε γαμάτη δροσιά τις τελευταίες μέρες (άσχετα που γύρω στο απόγευμα ρίχνει καρέκλες).

Anyhoo! (Fuck my ass…What else? που λέει και ο Jack Black στο Drive Thru. Α και συγγνώμη γονείς των φίλων του alex, αν και εγώ δεν έχω ένα status σοβαρότητας να διατηρήσω 😛 ) Απ’ ότι φαίνεται δεν είχα και πολλά να πω, ίσως και γι’ αυτό να μην postαρα *coughcoughwarcraftcough*. Απλά είπα να πω κι εγώ ένα γεία ξανά γιατί ζήλεψα λίγο. ;p

Sooo, καλές διακοπές σε όσους (θα) κάνουν! Ο alex κι εγώ είμαστε γνήσια παιδιά της αστικής κουλτούρας οπότε και δεν κάνουμε (yeah right), άσε που έχουμε shitload of δουλειά να κάνουμε για το Σεπτέμβρη. Τι το θυμήθηκα τώρα αυτό γαμώ… Πάω να λιώσω στο Warcraft μέχρι να το ξεχάσω και να μιλάω μόνο για spell hit rating.

Cheers! Και τα λέγαμε!

i’m gonna post 23 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in intoxicated, offline.
Tags: , ,
6 Σχόλια

Like Pablo said: «I wanna fuck. I want you and you and i want you, and i’m gonna fuck.»

Δεν έχω ιδέα για τι πράγμα ποστάρω, αλλά είμαι τύφλα, έχω αποθυμήσει να είμαι τύφλα, μου έχει λείψει το να είμαι τύφλα, και ναι, θα ποστάρω.

Ξεκινώντας. Τι στον πούτσο (συγνώμη γονείς φίλων μου που με διαβάζετε, παραμένω όπως ξέρετε πολύ σοβαρός άνθρωπος) κάνεις όταν παραγγέλνεις ένα havana με coca cola και στιμμένο λεμόνι και σου φέρνουν ένα τέτοιο το οποίο δεν έχει γεύση τέτοιου; Πηγαίνεις στον μπάρμαν, σωστά; Και τι στον πούτσο κάνεις αν ο μπάρμαν πιεί μια γουλιά ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΤΟ ΣΟΥ, στο δώσει πίσω και σου πει «δεν ξέρω φίλος, αυτό είναι αυτό που παράγγειλες»; Δεν έχω ιδέα. Εγώ παράγγειλα μια μπύρα. Και μάλιστα σε μπουκάλι.

Στη συνέχεια. Αν πας στην τουαλέτα, με τη φάτσα του ανθρώπου που σχεδόν όλοι συμπάθησαν και περιμένοντας βλέπεις μια γκόμενα να γαβγίζει σε μια άλλη που βρίσκεται εντός της τουαλέτας, τι κάνεις; Κάνεις κάτι πέρα από το να χαμογελάσεις σ’αυτήν που βρίσκεται απ’έξω; Και αν δεν το κάνεις, όταν μπαίνει η τύπου σφίχτης μίστρες σερβιτόρα, που πριν σε ρώτησε τι ακριβώς δε σου αρέσει στο ποτό σου, και αρχίσει να φωνάζει ότι είναι η σερβιτόρα και ότι οι άλλοι μπορούν να περιμένουν, τι κάνεις; Της δίνεις τη σειρά σου; Της τη δίνεις. Αλλά μετά; Όταν σου πει να περιμένεις για να μη μπει κανείς επειδή κατουράει στων ανδρών, εσύ φεύγεις και μετά απο σένα μπαίνει ένας τεράστιος χοντρός που την τελευταία φορά που πήδηξε (σόρυ γονείς των φίλων, στη θέση τους δε θα σας είχα δείξει το blog μου) πιο πριν είχε δει saved by the bell, τί κάνεις τότε, ε;

Και για να εμβαθύνω. Όταν σε όλο αυτό το κόλπο τα πίνεις με τον πρώην πρόεδρο του φαν κλάμπ του Μπομπ του Σφουγγαράκη στη βόρεια Έλλάδα, και το μυαλό σου στρέφεται συνέχεια γύρω από μια ταμπέλα σε ένα επεισόδιο που λέει «εδώ βρίσκονται θαμμένα τα όνειρα και οι ελπίδες του κυρίου Καλαμάρη», τι κάνεις τότε; Που βρίσκονται θαμμένα τα δικά σου όνειρα και οι δικές σου ελπίδες, και γιατί είναι θαμμένα;

Ιδέα δεν έχω ρε, ιδέα. Fuck me, πάω να ξανακατουρήσω. Τουλάχιστον με αυτό το σέρβις που βιώσα σήμερα μπορώ να πω ότι όταν μεθάω πια το κάνω in style.

Oh you were majesty 15 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in emoemoemo.
Tags: ,
4 Σχόλια

Your roads were heavy and your longing was cut from bone.

Στο μυαλό μου μπορώ ακόμα να δω τις προσδοκίες μου να απλώνονται στους δρόμους της πόλης, να περνούν από τη σκέψη μου στις αισθήσεις του σώματός μου, και πάλι πίσω στη σφαίρα των αναμνήσεων μου. Μπορώ να δω πως η ομορφιά που τη μια μέρα με γέμιζε μπορεί την επόμενη να με πνίγει, και χώρος γύρω μου να μη σταματάει να με αγκαλιάζει. Όταν το πρόσωπο που προηγουμένως άγγιζα, ζωντάνευε στο μυαλό μου κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια μου, η πόλη ήταν εκεί για μένα. Δε μου’χει ξανασυμβεί αυτό. Τα μέρη όπου έχω απλώσει τα όνειρα και τα συναισθήματα μου δε με ξαναδέχονται ποτέ. Με απωθούν. Είδα πως είναι να αρκεί μόνο μια σκέψη για να είμαι χαρούμενος, χωρίς την ανάγκη να φύγω σε κάποια άλλη. Υποθέτω πως αυτό πρέπει να είναι το να ξέρει κανείς τι θέλει. Πρωτόγνωρο συναίσθημα για μένα, και το αρπάζω με όλες μου τις αισθήσεις. Θέλω να δω πως είναι η ζωή έτσι. It’s a Berlin thing.

σκέψη 14 7 Ιουλίου, 2008

Posted by alex in σκέψεις, teh rants.
Tags:
1 comment so far

Έι βλάκα:

Το να υποστηρίζεις κάτι το οποίο είναι κατά τα άλλα σωστό δε σημαίνει ότι παύεις να είσαι βλάκας. Επίσης το να υποστηρίζεις κάτι που δεν ξέρεις σε κάνει να φαίνεσαι ακόμα μεγαλύτερος βλάκας, και όχι, το ότι στο εξήγησε ό ιδεολογικός σου καθοδηγητής, είτε αυτός είναι μια μικροσκοπική χτικιάρα γκόμενα που γουστάρει ανεξάρτητες θεατρικές σκηνές, είτε ένας κνίτης που καλλιεργεί «τσε looks» , είτε ένας γιγάντιος χρυσαυγίτης (how fuckin’ funny does that sound??), δεν αρκεί. Ακόμα, το να ομαδοποιείσαι με άλλους αντίστοιχους με σένα βλάκες δε βοηθάει σε τίποτα. Δεν είναι ότι θα σκεφτείτε ομαδικά ή κάτι τέτοιο, δε δουλεύει έτσι το πράγμα. Συνεχίζοντας, θα πρέπει να ξέρεις ότι οι συλλογικότητες στις οποίες έχεις την ανάγκη να συμμετέχεις, παραδοσικά τείνουν να σε κατατάσσουν στην κατηγορία του «αγωνιστικού μπλοκ», «συγκρουσιακού πυρήνα», «proper meat-shield», κλπ, κατάλαβες. Αυτό σημαίνει ότι όχι απλά δε θα γίνεις λιγότερο βλάκας, θα τις αρπάζεις κιόλας.

Πρέπει να ξέρεις ότι όσο πιο γρήγορα γίνεται φίλος σου κάποιος, τόσα περισσότερα θέλει από σένα, και δε μιλάω για τον παιδικό σου έρωτα, μιλάω για έναν φοιτητοπατέρα με τον οποίο έχεις βρεθεί να πίνεις κρασιά το απόγεμα της ημέρας που τον γνώρισες. Επίσης πρέπει να ξέρεις ότι η περίπτωση σου έχει μελετηθεί διεξοδικά χρόόόνια πριν, όταν η ψυχολογία προσπαθούσε να ακουμπήσει την κοινωνιολογία, με τις περίφημες μελέτες της ψυχολογίας της μάζας. Περιττό να αναφέρω ότι η μανούλες σ’αυτά τα κόλπα ήταν οι σοβιετικές κυβερνήσεις. Καταλαβαίνεις λοιπόν, φαντάζομαι, ότι τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Αντιθέτως τα πράγματα είναι πολύ, μα πολύ δύσκολα. Α, και ένα τελευταίο hint όπου ακούς πολλά τετράστιχα, βρώμα η δουλεία.

Τώρα δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά, μάλλον γιατί είμαι εκνευρισμένος με κάτι καθυστερημένους που τοποθετούνται κατά της δημιουργίας υποθαλάσσιας στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Όχι ότι είναι για να τοποθετείται κανεις υπέρ, αλλά πέτυχα κάτι παπαριές στο indymedia και μου την έδωσε.