jump to navigation

mis-shapes mistakes misfits 22 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in emoemoemo, teh crais, troo story.
trackback

H κατάσταση είναι τραγική. Το τελευταίο 24ωρο έχω κοιμηθεί 06.00 με 15.00 και 18.00-23.00. Όπως είναι κατανοητό, no chance να ξανακοιμηθώ τις επόμενες ώρες. Είμαι στο σπίτι μου και χαζεύω ίντερνετ τηλεόραση και warcraft ταυτόχρονα. Χαζεύω γενικώς. Δεν έχω τσιγάρα, πεινάω διαολεμένα και έχω πολύ συγκεκριμένη ανάγκη για πολύ συγκεκριμένη επαφή με πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους. Το επεισόδιο southpark που μισοβλέπω δε βοηθάει καθόλου. Είναι αφιερωμένο στο κάπνισμα. Οι σκέψεις ποικίλουν, όπως πάντα στις άσχημες καταστάσεις. Κυρίως ενοχές που δεν πρόλαβα ή δεν έφτασε να καλύψω με ένα «συγνώμη». Ως προς τον εαυτό μου κυρίως, ή για ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου και δεν έχω πια τη δυνατότητα να επανορθώσω μαλακίες που έκανα, ή για καταστάσεις που εγίναν σκατά βαθμό υπερβολικά προχωρημένο για οποιοδήποτε πισωγύρισμα.

Είναι μια από ελάχιστες φορές που είμαι ορατός στο msn χωρίς ένδειξη busy ή χωρίς κάποιο personal message που να αποθαρύνει τον κόσμο από το να μου μιλήσει. Κάποια στιγμή οι άνθρωποι των οποίων την επαφή έχω αναγκή μπαίνουν. Δε τους μιλάω, περιμένω. Θα μου μιλήσουν αυτοί μετά απο λίγο. Έτσι και γίνεται. Βρίσκεται ένα μπάνιο και 30 λεπτά μακριά, μαγειρεύει μεταμεσονύκτια μακαρόνια – το αγαπημένο μου φαγητό, έχει όλα τα τσιγάρα του κόσμου και ξέρει πως να χειριστεί τις μαυρίλες μου. Το πρόβλημα είναι ότι έχει χάσει κάθε διαθεση να το κάνει αρκετό καιρό τωρα. Περιγράφω την κατάσταση μου και ήδη νιώθω καλύτερα. Έχει κέφια και μου λέει να βρεθούμε. Πετάγομαι και κάνω το γρηγορότερο μπάνιο στον κόσμο, αλλά μέχρι να βγώ η πραγματικότα με έχει προφτάσει. Δε θα προλάβει να κοιμηθεί και δουλεύει αύριο. Έχει δίκιο. Η έξοδος διαφυγής μου απομακρύνεται αργά και σταθερά. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, και όπως πάντα θα την παλέψω. «Life.. don’t talk to me about life». Εξαιρετικά συμπαθητικό αυτό το ρομπότ μερικές φορές.

Η λογική έχει θριαμβεύσει και όταν θριαμβεύει η λογική οφείλουμε να συμορφωνόμαστε. Και όταν πρέπει να συμορφωθούμε είναι ζωτικό το να μπορούμε να καπνίσουμε. Tο ποτήρι έχει ξεχυλίσει. Εχω σκαρφαλώσει με μια καρέκλα στην κορυφή της ντουλάπας μου και κατεβάζω την πρώτη μου κιθάρα. Η τσέπη στο μπροστινό μέρος της θήκης της αποτελεί μια προ διετίας κρυψώνα τσιγάρων. Μια φωτοτυπία, ένα κουτί σπίρτα, ένα άδειο πακέτο παπαστράτου (παλιές δόξες) και ναι, ένας παπαστράτος σπασμένος πρίν το φίλτρο στο βάθος. Η λύση είναι μια. Ανοίγω το τσιγάρο, χύνω τον καπνό στο γραφείο μου, φέρνω τα χαρτάκια και τα φιλτράκια που έχουν περισέψει από τον τελευταίο καπνό μου και τον στρίβω. Σ’αυτό το σημείο ανακάλυψα ότι ένα νορμάλ τσιγάρο περιέχει καπνό για δύο στριφτά. Χρήσιμο. Θα έβγαζα ώραίες φωτογραφίες από τα στάδια αυτής της διαδικασίας αλλά πιστέψτε με δεν έχω καμία μα καμία διάθεση. Ίσως κάνω κάποια αναπαράσταση κάποια στιγμή. Ίσως και όχι. Πάω να καπνίσω. Ουδεν κακόν αμοιγές καλού ε? My ass.

Reference: warcraft emotes: /mock: ”you mock life and all it stands for

Καλό ξημέρωμα. Κλειστά κόμεντς. Δεν έχω διάθεση.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: