jump to navigation

Δεν ξέρω.. 30 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in σκέψεις.
Tags: , ,
add a comment

Προβληματίζομαι πολύ για το κατά πόσο είναι πρέπον να προβάλεται ελεύθερα το περίφημο dvd του Ζαχόπουλου.

Προσωπικά τρεμούν τα γονατάκια μου στην ιδέα να βλέπω αυτό τον τύπο να πηδάει..

280807029.jpg

ΘΕΛΩ 30 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in teh rants.
Tags:
2 Σχόλια

να βλέπω την ψιλικατζού πρώτη στη λίστα της wordpress, όχι τα pageview whores του Ζαχόπουλου, ούτε τη χρυσή αυγή.

ΜΠΟΡΩ;

doornails 30 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in In Real Life, teh rants.
Tags: , , ,
13 Σχόλια

Με αφορμή το ντόρο γύρω από το θάνατο του Χριστόδουλου, είπα να κάνω μια λίστα με μερικούς ανθρώπους των οποίων ο σχετικά πρόσφατος θάνατος αποτελεί (ή τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να αποτελεί) μεγαλύτερο πλήγμα.

Bye bye Tony fuckin Wilson, Douglas Adams, Philip Johnson, Marlon Brando, Jacques Derrida, Pat Morita, Joe Strummer, Charles Bronson, Ray Charles, Screamin’ Jay Hawkins, Walter Matthau, Elia Kazan, Jack Palance, William Hanna, Alistair Cooke, Charles Schultz, Johnny Cash, Richard Harris, Alec Guinness, Andreas Katsulas, Wilson Pickett, James Brown, Chet Atkins, Perry Como, George Harrison, Barry White, Luciano Pavoratti, Ingmar Bergman, Syd Barrett, Alan Bates, Linda Lovelace, Denny Doherty, Christopher Reeve, Bobby Fischer, Robert Palmer, Maurice Gibb, Nina Simone, , Stanley Kubrick, Arthur Miller, Richard Pryor, Anna Nicole Smith, Derrick Plourde – και όσοι ακόμα αναφέρονται στο doornails των nofx, καθώς και η γιαγιά μου.

Δε συμμερίζομαι τον «άνθρωπο» Χριστόδουλο. Ο άνθρωπος διαμορφώνεται από τις επιλογές και τα πεπραγμένα του. Τόσο ο Χριστόδουλος όσο και όλοι οι παραπάνω. Εάν θελέτε να προσθέσετε κάποιον που δεν αναφέρω, feel free.

mis-shapes mistakes misfits 22 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in emoemoemo, teh crais, troo story.
comments closed

H κατάσταση είναι τραγική. Το τελευταίο 24ωρο έχω κοιμηθεί 06.00 με 15.00 και 18.00-23.00. Όπως είναι κατανοητό, no chance να ξανακοιμηθώ τις επόμενες ώρες. Είμαι στο σπίτι μου και χαζεύω ίντερνετ τηλεόραση και warcraft ταυτόχρονα. Χαζεύω γενικώς. Δεν έχω τσιγάρα, πεινάω διαολεμένα και έχω πολύ συγκεκριμένη ανάγκη για πολύ συγκεκριμένη επαφή με πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους. Το επεισόδιο southpark που μισοβλέπω δε βοηθάει καθόλου. Είναι αφιερωμένο στο κάπνισμα. Οι σκέψεις ποικίλουν, όπως πάντα στις άσχημες καταστάσεις. Κυρίως ενοχές που δεν πρόλαβα ή δεν έφτασε να καλύψω με ένα «συγνώμη». Ως προς τον εαυτό μου κυρίως, ή για ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου και δεν έχω πια τη δυνατότητα να επανορθώσω μαλακίες που έκανα, ή για καταστάσεις που εγίναν σκατά βαθμό υπερβολικά προχωρημένο για οποιοδήποτε πισωγύρισμα.

Είναι μια από ελάχιστες φορές που είμαι ορατός στο msn χωρίς ένδειξη busy ή χωρίς κάποιο personal message που να αποθαρύνει τον κόσμο από το να μου μιλήσει. Κάποια στιγμή οι άνθρωποι των οποίων την επαφή έχω αναγκή μπαίνουν. Δε τους μιλάω, περιμένω. Θα μου μιλήσουν αυτοί μετά απο λίγο. Έτσι και γίνεται. Βρίσκεται ένα μπάνιο και 30 λεπτά μακριά, μαγειρεύει μεταμεσονύκτια μακαρόνια – το αγαπημένο μου φαγητό, έχει όλα τα τσιγάρα του κόσμου και ξέρει πως να χειριστεί τις μαυρίλες μου. Το πρόβλημα είναι ότι έχει χάσει κάθε διαθεση να το κάνει αρκετό καιρό τωρα. Περιγράφω την κατάσταση μου και ήδη νιώθω καλύτερα. Έχει κέφια και μου λέει να βρεθούμε. Πετάγομαι και κάνω το γρηγορότερο μπάνιο στον κόσμο, αλλά μέχρι να βγώ η πραγματικότα με έχει προφτάσει. Δε θα προλάβει να κοιμηθεί και δουλεύει αύριο. Έχει δίκιο. Η έξοδος διαφυγής μου απομακρύνεται αργά και σταθερά. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, και όπως πάντα θα την παλέψω. «Life.. don’t talk to me about life». Εξαιρετικά συμπαθητικό αυτό το ρομπότ μερικές φορές.

Η λογική έχει θριαμβεύσει και όταν θριαμβεύει η λογική οφείλουμε να συμορφωνόμαστε. Και όταν πρέπει να συμορφωθούμε είναι ζωτικό το να μπορούμε να καπνίσουμε. Tο ποτήρι έχει ξεχυλίσει. Εχω σκαρφαλώσει με μια καρέκλα στην κορυφή της ντουλάπας μου και κατεβάζω την πρώτη μου κιθάρα. Η τσέπη στο μπροστινό μέρος της θήκης της αποτελεί μια προ διετίας κρυψώνα τσιγάρων. Μια φωτοτυπία, ένα κουτί σπίρτα, ένα άδειο πακέτο παπαστράτου (παλιές δόξες) και ναι, ένας παπαστράτος σπασμένος πρίν το φίλτρο στο βάθος. Η λύση είναι μια. Ανοίγω το τσιγάρο, χύνω τον καπνό στο γραφείο μου, φέρνω τα χαρτάκια και τα φιλτράκια που έχουν περισέψει από τον τελευταίο καπνό μου και τον στρίβω. Σ’αυτό το σημείο ανακάλυψα ότι ένα νορμάλ τσιγάρο περιέχει καπνό για δύο στριφτά. Χρήσιμο. Θα έβγαζα ώραίες φωτογραφίες από τα στάδια αυτής της διαδικασίας αλλά πιστέψτε με δεν έχω καμία μα καμία διάθεση. Ίσως κάνω κάποια αναπαράσταση κάποια στιγμή. Ίσως και όχι. Πάω να καπνίσω. Ουδεν κακόν αμοιγές καλού ε? My ass.

Reference: warcraft emotes: /mock: ”you mock life and all it stands for

Καλό ξημέρωμα. Κλειστά κόμεντς. Δεν έχω διάθεση.

its not the right time to be sober – 21 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in In Real Life, teh rants.
Tags: , ,
1 comment so far

– Νow the idiots are taking over.. Διαβάζω στο in.gr τα παρακάτω:

Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο υπουργός Επικρατείας Θοδωρής Ρουσόπουλος έδωσε για πρώτη φορά δημόσια στοιχεία για το περιεχόμενο της κατάθεσης του διευθυντή του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, Γιάννη Ανδριανού. Συγκεκριμένα, σε ερώτηση αν ο κ. Ανδριανός παρέλαβε το DVD από τον Θ.Αναστασιάδη είπε ότι στο ερώτημα έχει απαντήσει και ο ίδιος, και ο κ. Ανδριανός και στον ανακριτή. «Επιμένει δηλαδή ο κ. Ανδριανός στην άποψη ότι παρέλαβε το DVD από το δημοσιογράφο;» ήταν η επόμενη ερώτηση. «Δεν είναι άποψη. Αυτή είναι η αλήθεια» απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Επίσης, σε ερώτηση αν ήρθε στα χέρια της κυβέρνησης το γνωστό DVD για την υπόθεση Ζαχόπουλου στις 17 Δεκεμβρίου, ο κ. Ρουσόπολος δήλωσε πως υπάρχουν μία σειρά από απαντήσεις του στις οποίες και παρέπεμψε. Σε ερώτηση αν ο κ. Ανδριανός θα προσέλθει στον ανακριτή στην περίπτωση που κληθεί για κατ’ αντιπαράσταση εξέταση, ο κ. Ρουσόπουλος επανέλαβε ότι δεν απαντά σε υποθετικές ερωτήσεις, ενώ ερωτηθείς εάν έχει ο ίδιος κληθεί για κατάθεση απάντησε μονολεκτικά «όχι».

Σε ερώτηση τέλος εάν ο κ. Καραμανλής απευθυνόταν στη Βουλή μόνο στον κ. Αλαβάνο λέγοντας ότι η κυβέρνηση ούτε εκβιάζει, ούτε εκβιάζεται, είπε ότι ο λόγος του πρωθυπουργού είναι σαφής.

Δηλαδή αν είχαμε δικτατορία, όπου υποτίθεται ότι όλα γίνονται κάτω από το τραπέζι, και αδιαφάνεια σκεπάζει τις κινήσεις της κυβέρνησης κλπ κλπ, ο εκπρόσωπος τύπου πόσο διαφορετικά θα είχε απαντήσει?

Παράλληλα, πόσο βλάκες είναι στο πασόκ? Δηλαδή απ’ όλη αυτή την ιστορία πως γίνεται ο Παπανδρέου να έχει χάσει περισσότερη δημοσιότητα από τον Καραμανλή? Και τώρα που το σκέφτομαι αυτός ο Βενιζέλος πόσο άχρηστος μπορεί να είναι για να κατάφερε να χάσει απέναντι στον Γιωργάκη?

Το άρθρο εδώ

bus shuffle 16 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in troo story.
Tags: ,
31 Σχόλια

1. Ο φίλος Πρ. βρίσκεται στριμωγμένος στο χειρότερο λεωφορείο της πόλης. Κρατιέται με τον αντίχειρα και τον δείκτη του από μια κολόνα, γύρω από την οποία είναι τυλιγμένη μια χοντρή γιαγιά που μυρίζει παράξενα. Ο φίλος Πρ. είναι ψηλός και αδύνατος, εξαιρετικά ευγενικό παιδί, και όταν του τη δίνουν στα νεύρα το πολύ πολύ να ρίξει κάνα έντονο βλέμμα. Αυτό λοιπόν και κάνει στη χοντρή γιαγιά γύρω από την κολόνα. Η κίνηση είναι αφόρητη, και κάθε φορά που σταματάει και ξαναξεκινάει το λεωφορείο η γιαγιά είτε του πατάει το πόδι είτε πέφτει πάνω του. Σε ένα κάπως πιο έντονο φρενάρισμα η χοντρή γιαγιά πέφτει δυνατά πάνω στον Πρ. ο οποίος δεν καταφέρνει να κρατηθεί με τα δύο του δάχτυλα και πέφτει. Στη συνέχεια γυρνάει και λέει στον Πρ.: – Μα καλά.. είσαι τόσο βλάκας? Ο Πρ. μετά από αυτό δεν ξαναβγήκε από το σπίτι του για μέρες. Πολύ σπάνια έχει ξανασυζητήσει γι αυτό.

2. Ο φίλος Παπ. είναι παλιός συμμαθητής. Έναι ψηλός και αδύνατος όπως ο φίλος Πρ. αλλά αντίθετα, όχι τόσο ευγενικός. Στο δημοτικό ήταν από τα παιδάκια που έχουν δύο αχνές γραμμές τριχοφυίας στη μούρη τους: Ένα έντονο φρύδι και ένα αχνό μουστάκι. Και βέβαια έτρωγε ΤΟ δούλεμμα. Για το φρύδι δε μπορούσε να κάνει και πολλά, αλλά το μουστάκι κατά την έκτη δημοτικού άρχισε να το ξυρίζει μια στο τόσο. Μια μέρα λοιπόν καθόταν σε ένα λεωφορείο, καλοκαίρι, φορούσε ένα μπασκετικό μπλουζάκι και είχε ξυρισμένο μουστάκι. Μια γιαγιά ανέβηκε στο λεωφορίο με τα ψώνια της, ασθμένουσα και τελείως μούσκεμα, και φυσικά ο Παπ δεν ένιωσε στοιχειωδώς να παραχωρήσει τη θέση του. Αυτό βέβαια δεν πτόησε τη γιαγιά, που τον έπιασε απο τη μπλούζα στο ύψος του ώμου και άρχισε αργά και παραδειγματικά να τον τραβάει για να σηκωθεί, μουρμουρίζοντας κάτι για τους νέους. Ο Παπ σηκώθηκε. Στάθηκε ακριβώς μπροστά στη γιαγιά, την κοίταξε δύο κεφάλια πιο κάτω, και της είπε: πρόσεξε γιαγιά, γιατί όπως πας θα φάμε τα μουστάκια μας.. και επειδή σήμερα εγώ δεν έχω, θα φάμε το δικό σου. Pwned η γιαγιά. Μουρμούρισε λίγο ακόμα για τα σχολεία μας και δεν ξανάβγαλε άχνα.

 

UPDATE:

3. Για κάποιο λόγο στη γειτονιά μου έχει πάρα πολλούς παπάδες, θεοσεβούμενες γιαγιάδες και 20-κάτι φλώρους που συχνάζουν στα ίδια μέρη με τους δύο προηγούμενους. (Ίσως γιατί η περιοχή λέγεται 40 εκκλησιές, δεν ξέρω). Anyway, ανέβαινα τις προάλλες στο σπίτι μου, όπου σε κάποια στάση μπαίνουν τρεις τύποι στην ηλικία μου, ο ένας εκ των οποίων ήταν παπάς ήδη, και οι άλλοι δύο ήταν ντυμένοι σε στυλ «εκκλησιαστικό κουλ». Faith +1 κατάσταση. Ήταν 150 κιλά ο καθένας, φορούσανε κάτι μακριά μαύρα παλτά, κάτι μαύρες τζινιές, κάτι μαύρα πουλοβεράκια και κάτι κρεματζούνια στο λαιμό και γυαλιά. Κάθησαν στις τρεις άκρες του κεντρικού χώρου και άρχισαν να μιλάνε πολύ δυνατά ο ένας στον άλλον και με τρελό αέρα. Τον αέρα που έχει κανείς αν έχει κάνει αρκετές ώρες πολύ καλού σεξ και μετά έχει βγει για ποτό όσο αργά το βράδυ πρέπει, σε ένα κούλ μαγαζί που το ψιλογουστάρει, το ίδιο και τους ανθρώπους γύρω του, και η αυτόπεποίθηση του είναι τέτοια που κοιτάει κάπου και αλλάζει χρώμα ο τοίχος. If you know what I mean, κάπως έτσι νιώθαν οι τύποι. Τους κοίταζα για αρκετή ώρα και μετά σκέφτηκα «THEY ARE ON A MISSION FROM GOD. Δεν εξηγείται αλλιώς..»

big phat shuffle 9 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in shuffle.
11 Σχόλια

Δεύτερη μέρα στο σπίτι με πυρετό και χωρίς κουμπιουτερ (αυτό με τα κουμπιά). Η Ελληνική τηλεόραση ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Όταν δε δείχνει ελληνικές σειρές με τους ίδιους και τους ίδους ταυτόχρονα σε 4 κανάλια, δείχνει διαφημίσεις. Πάλι ταυτόχρονα σε 4 κανάλια. Χρωστάω ό,τι έχει απομείνει από την ψυχική μου υγεία το τελευταίο διήμερο στον ΣΚΑΪ που εάν μάλιστα δεν έδειχνε και αυτή τη βλακοδιαφήμιση του γερμανού με το Ριβάλντο συνέχεια θα ήτανε σκέτο respect κανάλι.

Κατά τα άλλα, teh past brushes up against me and farts loudly. Πλησιάζει ο καιρός που πριν από ένα χρόνο έφευγα στην ολλανδία και τα θυμάμαι όλα πεντακάθαρα. Μόνο ένας χρόνος κι όμως μεγαλώσαμε πολύ. Now she fights for plasticities and he fights for cities -(in general). Πριν από ένα χρόνο είχαν πολύ διαφορετικές δραστηριότητες. Κι εγώ το ίδιο δηλαδή.

Μιλούσα πριν απο λίγο με την Barbs. Είναι προγραμματίστρια και ζει στο λονδίνο. Έιναι ο πιο γαμάτος resto shaman που ξέρω (μετά απο μένα έτσι ? 😛 ). Μου λέει έχασες το χθεσινό raid. Είχε πολύ καλά drops για shammies. Της λέω ότι θα ήθελα πολύ να είμαι αλλά δεν έχω κομπιούτερ. Μου σκάει ένα λυπημένο φατσάκι. Μετά κοιτάω το personal message της: «im so goth, i fart dead bats»! Είναι τρελή θεά η Barbs!!

straight from the top of my dome 7 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in intoxicated.
Tags: ,
4 Σχόλια

σε συνδυασμό με αυτό:

shane.jpg

Have you been him?

Αφιερωμένο σε όσους νιώθουν κάπως έτσι σήμερα στη δουλειά τους..

We’re gonna rock with Kim and Kelley 4 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in musiek, sound and vision.
Tags: ,
add a comment

Έχω δηλώσει και στο παρελθόν ότι είμαι τρελός φαν των αδερφών Deal. Δεν είναι τέλειες; Είναι.

shuffle 02 4 Ιανουαρίου, 2008

Posted by alex in musiek, shuffle, sound and vision.
Tags: , , ,
add a comment

Το καινούριο live των nofx (i heard they suck live) τα σπάει άσχημα. Παίζουν το scavenger type σε τρελά cool γρήγορη εκτέλεση και ακολουθεί ο εξής διάλογος:

El Hefe (προφανώς σε κάποια γκόμενα στο κοινό): -How are you doing with the red hair? Haha looks like her mother had an afair with Ronald Mc Donald! You got to put some chemical on that natural baby!

Fat Mike: –Yeah! hair straightener! Thats what the guys in A.F.I. did!

χεχε 🙂