jump to navigation

Whatta do, whatta do whatta do! 7 Νοεμβρίου, 2009

Posted by noy in musiek, sound and vision.
Tags: , , , , , , ,
2 comments

Whatta do? I’m Breathless! Τους είδαμε στο White Boppin’ Tower (γιατί δεν κάναμε post γι’αυτό is beyond me really) μαζί με BMW Rockers 57, Free Soul, Bullets και άλλους. And whaddaya know? Τα σπάνε άσχημα! Γι’αυτό και θα τους ξαναδούμε το επόμενο Σάββατο στις 13 του μήνα στο EightBall.

Breathless_at_8ball_13-11-09

Πάρτε κι ένα live τους στο Ράδιο Αρβύλα για να πάρετε μια γέπση. Βέβαια σε κανονικό live τα σπάνε περισσότερο.

Όσοι μπορείτε και θέλετε, σήμερα παίζουν οι BMW Rockers ‘57 στο Λαγκαδά. Θα πηγαίναμε αλλά είμαστε κατά του life-style του αυτοκινήτου (ololo) και δε βρήκαμε κάποιον να μας πάει. ;<

Ροκεντρόλ!

Zzzzzzz 7 Νοεμβρίου, 2009

Posted by noy in intoxicated.
3 comments

Ήθελα να κάνω ένα intoxicated post σχετικά με την έξοδο μου σήμερα (χτες; luzl) το βράδυ, αλλά νυστάζω τόσο πολύ και πονάει τόσο πολύ το κεφάλι μου που δεν παίζει. Θα το κάνω αύριο (σήμερα; luzl) ή θα κάνω edit αυτό ή δεν ξέρω κι εγώ τι. Πάω να ψοφολακιάσω.

Καληνύχτα σας (καλημέρα σας; luzl)

Δύο πράγματα (3) 6 Νοεμβρίου, 2009

Posted by noy in 2 πράγματα.
Tags: ,
3 comments

Ψαχουλεύοντας για μία ακόμη φορά το blog, I stumbled upon this category, τα “δύο πράγματα”, και ψήθηκα να συμβάλλω κι εγώ.

Το βαρύ:
Είναι από τις πιο σκατένιες αισθήσεις, να κοιμάσαι και να ξυπνάς περιμένοντας κάτι να συμβεί και να μην ξέρεις τι είναι αυτό που περιμένεις. [More on this later, in another post]

Το ελαφρύ:
Γι αυτή τη συνταγή θα χρειαστείτε:

  • 1 χαλασμένο γάλα του ενός (1) λίτρου
  • 2 ή περισσότερα χαλασμένα γιαούρτια
  • 1 χαλασμένο χυμό, κατά προτίμηση πορτοκάλι ή εσπεριδοειδών γενικότερα
  • 1 πακέτο μπαγιάτικες φρυγανιές ή κρακεράκια
  • 4-6 χαλασμένα αυγά
  • μερικές φέτες χαλασμένο τυρί του τοστ, χωρίς μούχλα όμως, και τέλος
  • μερικά παραγγελιοτέτοια της επιλογής σας

Εκτέλεση:

Παίρνετε το χαλασμένο γάλα και αφού το αδειάσετε στο νεροχύτη, πετάτε τη συσκευασία σε μία μεγάλη σακούλα σκουπιδιών. Στη συνέχεια προσθέτετε, με τον ίδιο τρόπο, το χυμό. Μετά βάζετε τα γιαούρτια, ένα-ένα (χωρίς τη χάρτινη συσκευασία του 3pack δηλαδή) προς εξοικονόμηση χώρου. Ακολουθούν τα αυγά, τα οποία και προστίθενται πολύ προσεκτικά ώστε να μην σπάσουν. Άν τα έχετε στη χαρτονένια αυγοθήκη, είναι προτιμότερο να τα προσθέσετε έτσι, προς αποφυγή χαμού και δυσοσμίας. Τέλος προσθέτετε το τυρί του τοστ και τις φρυγανιές-κρακεράκια, ως έχουν. Κλέινετε τη σακούλα προσωρινά και περιμένετε ώσπου να γεμίσει. Προσοχή! Μην την κάνετε κόμπο ακόμα!

Ένω περιμένετε τη σακούλα να γεμίσει, μπορείτε να ετοιμάσετε το κύριο πιάτο. Παίρνετε τα παραγγελιοτέτοια της επιλογής σας και αφού αποφασίσετε τι προτιμάτε, διαβάζετε προσεκτικά τον κατάλογο και επιλέγετε το πιάτο σας για σήμερα. Στη συνέχεια σηκώνετε το τηλέφωνο και κάνετε την παραγγελία σας. Καλή σας όρεξη!

Tip: Η αναμονή συνοδεύεται πολύ ωραία με ένα ποτήρι νερό και τσιγάρο. Αυτοσχεδιάστε, προσθέτοντας επεισόδια από την αγαπημένη σας σειρά, μία ταινία ή ακόμα και ανούσιο slackerιασμα στο ίντερνετς.

no pics, thus it didnt happen :] 6 Νοεμβρίου, 2009

Posted by alex in intoxicated, offline, teh luzl.
2 comments
Με αφορμή το προηγούμενο ποστ:
noy says:
esy sto lykeio paidiko erwtah eixes?
egw eixa efhviko
alex says:
a gamhsou re
egw den perasa efhvia
eimai upgrade
noy says:
oxi re
den thn epaizes 24/7 esy
tis mpalw8ies akouses mono
ante re dostoyevski
alex says:
nai, alla den hmoun emo, den eixa spyrakia, de malwna me tous goneis mou, den h8ela na pe8anw, de vrwmousa, den anarwtiomoun giati yparxw, de misousa to sympan, kai den antalassa to mirko daxtylo tou podiou mou gia na gamhsw
afto einai efhveia
kai twra ton paizw 24/7 otan exw xrono
noy says:
akouges metal kai ta ypoloipa ta pernas twra
egw pshfizw efhveia sta 13
;p
alex says:
na to kanw paste sto blog afto pou leme? einai poly gamato
mpa gama to
eipa oti ton paizw 24/7
noy says:
ama 8es na paradexteis ston kosmo kai sto internets oti otan exeis xrono thn paizeis 24/7
hahaha
alex says:
file to postarw!
This i will regret..

Telecaster ρε φίλε.. 6 Νοεμβρίου, 2009

Posted by alex in offline, teh luzl.
Tags: ,
4 comments

Ο Γιάννης είναι ο καλύτερος μου φίλος από το σχολείο. (Όχι ο john, κι ο john καλός είναι, αλλά καθόταν στο πίσω θρανίο.) Στο πανεπιστήμιο όμως οι δρόμοι μας χώρισαν χοντρά. Εγώ έγινα εγώ και ο Γιάννης έγινε πάνω κάτω το αντίθετο, ωστόσο συνεχίσαμε να βρισκόμαστε αραιά και για να ξαναλέμε πόσο άσχημος είναι ο Richard Ashcroft, πόσο γαμάτα τραγούδια είναι το stormy clouds και το velvet morning, πόσο δεν κουνιούνται οι oasis όταν παίζουν live και πόσο γέλιο βγάζαμε με τα σκίτσα μου από τους καθηγητές. Ακούγεται lame αλλά αν το έχεις κάνει όταν ήταν η εποχή του έχει πλάκα να το επαναλαμβάνεις. Γενικά δε θα είχαμε καμία σχέση σήμερα, και δεν έχουμε ιδιαίτερη, αλλά έχουμε ένα τρομερό όγκο από κοινού χαβαλέ στον οποίο μπορούμε να ανατρέχουμε όποτε βρισκόμαστε.

Πριν από κάνα μήνα λοιπόν, συμμαζεύοντας τη βιβλιοθήκη μου βρήκα τους φακέλους με τα σκίτσα, και έχοντας μιλήσει με τον Γιάννη πριν από καμιά βδομάδα σκέφτηκα να τον πάρω να περάσει από το σπίτι, να μαγειρέψουμε τίποτα, να πιούμε τον κώλο μας και να τα δούμε. Κάπως έτσι το είχα στο μυαλό μου. Το επόμενο σ/κ ήταν οι εκλογές, (μερικές από τις δραστηριότητες του Γιάννη που μας διαφοροποιούν ανεπανόρθωτα) οπότε το κανονίσαμε για το μεθεπόμενο. Την Παρασκευή που προηγούνταν τον πήρα ξανά, και το κλείσαμε για την Κυριακή το μεσημεροαπόγεμα. Ξυπνάω λοιπόν το πρωί, μαζεύω το χάος στην κουζίνα, προμηθεύομαι κάτι κρασιά “σχεδιάζω” το μενού ( oh yes :] ) και αράζω περιμένοντας να πάρει τηλέφωνο ή να εμφανιστεί. Guess what, δεν εμφανίστηκε. Ούτε επικοινώνησε up to this day. Δεν έσκασα ιδιαίτερα, έκανα αυτό που έτσι κι αλλιώς κάνω κάθε Κυριακή, αλλά έμεινα μαλάκας γιατί με έστησε ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο που θα περίμενα να με στήσει. Στατιστικά και μόνο. Δε τον πήρα βέβαια τηλέφωνο, γιατί ντάξει, το επόμενο βήμα θα ήταν να έχω φροντίσει να κουρέψω ένα πολύ συγκεκριμένο κομμάτι του σώματος μου, και δεν εννοώ τις φαβορίτες μου. Enough said. Έτσι λοιπόν δεν ξανασχολήθηκα.

Πριν από μισή ώρα, δλδ γύρω στη μία και 30 τη νύχτα μου ήρθε ένα sms από τον Γιάννη που έλεγε:

Telecaster ρε φίλε..

Απάντησα λοιπόν:

Τεράστιο όργανο, αλλά πως σου ήρθε;

Και μου είπε:

Youtube, red hot chili peppers, parallel universe

Και του είπα:

Μπαίνεις μια msn;

Και μου είπε:

Τον έκλεισα ρε μλκ, πάω για νάνια. Θα σε πάρω αύριο.

4 ερωτήσεις:

  1. Am i his bitch or what?
  2. Αν με πάρει αύριο να τον γαμοσταυρίσω λίγο πριν πούμε τα νέα μας ε;
  3. Το ξέρουμε ότι δε θα με πάρει αύριο ε;
  4. Παίζει ο Frusciante με tele;

Αλλά βέβαια. Τι περιμένεις από τύπο που του στέλνεις μήνυμα από τις διακοπές της τρίτης λυκείου  για να του πεις ότι χώρισες με τον παιδικό σου έρωτα και σου απαντάει με μια αναπάντητη.

WORST FUCKING PET PEEVE OF ALL TIME 5 Νοεμβρίου, 2009

Posted by alex in teh rants.
2 comments

Όταν ξανανάβεις ένα πολύ μικρό στριφτό και η φλόγα καίει τις τρίχες μέσα στο ένα ρουθούνι σου.

Με αποτέλεσμα για 2 ώρες ΝΑ ΜΥΡΙΖΕΙΣ ΚΑΨΑΛΙΣΜΕΝΗ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΚΑΘΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΜΕΝΟ ΡΟΥΘΟΥΝΙ.

ΓΑΜΩ

Χωρίς νόημα. 5 Νοεμβρίου, 2009

Posted by noy in drafts, teh luzl, troo story.
Tags: ,
1 comment so far

DRAFT. Γράφτηκε σε κάποια εξεταστική Σεπτεμβρίου. Πιθανότατα αυτή του 2009.

Κάτι η προσπάθεια να διαβάσω, τα τελευταία κύματα ζέστης, η έλλειψη WoW (ναι κάνω αποτοξίνωση από επιλογή αλλά δε)…

Anyhoo κάτι παίζει και δεν νιώθω πολύ τελευταία. Όχι οτι πρόκειται να περιγράψω κάτι υπερβολικά γαμάτο και φοβερό, απλά κάτι που με εντυπωσίασε, ως προς το βαθμό ανιωθίλας που μπορώ να φτάσω.

Η κατάσταση εχει ως εξής: έχω μπροστά στο πληκτρολόγιο ανοιχτό το βιβλίο της Βυζαντινής Τέχνης (βοήθειά μας). Οπότε slackerιάζω κανονικότατα στο intrawebz ενώ ταυτόχρονα ρίχνω ματιές στο βιβλίο (pure win ε?).

So, ενώ κάνω το παραπάνω, μου έρχεται κατούρημα σε μια φάση. [note: Aυτό συμβαίνει αρκετά συχνά όταν τη βασική σου διατροφή αποτελούν το νερό και ο καφές. 'Οχι δεν κάνω δίαιτα. /note]. Anyhoo, πάω λοιπόν στο μπάνιο και πρωτού κάνω οτιδήποτε, πατάω το καζανάκι. Χωρίς λόγο. Μετα, αφού κατουράω κανονικά, τη σκουπίζω ευλαβικά, πατάω το τέτοιο απ’το καλαθάκι, ανοίγει, και πετάω το χαρτί μέσα. Στη λεκάνη.

Χωρίς νόημα όμως? ;p

———-

Extra ανιωθίλα: Αυτό το draft το βρήκα τυχαία ενώ συμμαζεύαμε το blog χτες. Ήταν στα pages και όχι στα drafts όπου και θα έπρεπε να είναι. Run and seek.

Sowwy 4 Νοεμβρίου, 2009

Posted by brightbites in internal affairs (τσόντες και τέτοια).
add a comment

Αλλάζουμε categories και tags. Ενδέχεται να γίνει της πσωλής στα feeds σας. Σε σας τους 10 δηλαδή. Ξέρετε ποίοι είστε. Λυπούμαστε βαθύτατα (not really, αλλά έτσι δε λένε;), αλλά μετά δε θα είναι όλα τα ποστς μας στο uncategorized και θα έχουμε και tag cloud που θα λέει περισσότερα πράγματα από “brightbites, music, tsontes”. Παρά το γεγονός ότι είναι τέρμα καλτ, είναι λίγο ξεφτίλα.

Εκ της διευθύνσεως.

the only cool thing to come out of the 80s 4 Νοεμβρίου, 2009

Posted by alex in drafts, intoxicated, troo story.
Tags: , ,
3 comments

DRAFT. Γράφτηκε πριν από 2 περίπου χρόνια, ένα δυο μήνες αφού έγινε το σκηνικό που περιγράφεται.


- Τί είσαι ρε φίλε, τέρας αυτοπεποίθησης;

- Όχι, αλλά – (και μακάρι να είχα πει πολλά ποτά)

Πως να φτάσετε μια συζήτηση εκεί, και να μη τελειώσει εκεί:

Ανήκετε σε διαφορετικές γενιές. Όταν σ’αυτήν άρεσε ο Matt Dillon εσύ έπαιζες mega drive, όταν αυτή ζούσε το Τσέρνομπιλ εσένα οι δικοί σου σε είχαν βάλει σε κάποιο ειδικό ντουλάπι, και εκεί που εσύ έτρωγες παγωτά στο everest αυτή τα έτρωγε στην «ωραία». Καταλαβαίνετε.
Σήμερα αυτή έχει δουλειά, σπίτι, πρόγραμα, υποχρεώσεις και ρολόι ενώ εσύ, όπως πολύ σωστά έθεσε ένας φίλος, έχεις flying mount.
Ωστόσο υπάρχει συνεννόηση. Στο ελάχιστο που γνωρίζεστε περνάτε πολύ παραπάνω απο τον φυσιολογικό χρόνο μαζί. Στον χρόνο που παιρνάτε μαζί σας πιάνει πονοκέφαλος από το campari και την ταχύτητα με την οποία κινείται η συζήτηση, που μοιάζει περισσότερο με brainstorming, πηδώντας αδιάκοπα από το ένα θέμα στο άλλο. Τέλος πάντων ας μην πολυλογώ, είναι σαφές.
Ας πιάσουμε τα πράγματα λίγο από το εσωτερικό. Όπως και όλες τις άλλες φορές που σου συνέβει αυτό, ας το παραδεχτούμε, δεν είναι μόνο ο πνευματικός πλούτος που δημιουργεί την έλξη. Ναι, είναι όμορφη. Και το βλέπεις, και σου αρέσει.
Συζητάτε λοιπόν και σου λέει ότι επικοινωνείτε πολύ καλά, και ότι οι ηλικίες από ένα σημείο και μετά δεν μετράνε. Και μετά σου λέει ότι έχει αποφασίσει να μην κάνει «κάτι» με ανθρώπους που τους περνάει περισσότερο από δύο χρόνια. Και αυτό ομολογουμένως απέχει πολύ από σένα. Καταπίνεις, ανοίγεις το στοματάκι σου και της λες: «Δώσε βάση ( ακριβώς έτσι), το γεγονός ότι όταν εσύ πηγαινες πενταήμερη εγώ πήγα για πρώτη φορά ημερίσια χωρίς τη γιαγιά μου δε σε εμποδίζει καθόλου στο να συζητάς μαζί μου 3 ώρες τώρα έτσι; αλλά στο ενδεχόμενο να μου αρέσεις αποτελεί μέγιστο εμπόδιο έτσι;» και αυτή σου λεεί το προαναφερθέν «Τί είσαι ρε φίλε, τέρας αυτοπεποίθησης;» και μετά σου λέει ότι η θέση της είναι δύσκολή, ενώ ταυτόχρονα βάζει και βγάζει δύο φορές ένα μπουφάν. Κι εσύ της λες ότι η θέση της δεν είναι καθόλου δυσκολη, αλλά ότι ένιωσες το χρέος να ξεκαθαρίσεις την κατάσταση, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις σώζει πολύ χρόνο το να κάνεις τις ερωτήσεις πρώτα, και μετά να γκομενίζεις. Άλλωστε το βάρος της υποχρέωσης για την διατήρηση της ώριμότητας δεν βαραίνει τους δικούς σου ώμους! Μετά σε κοιτάει σα να κάνουνε πουλάκια τα μάτια της, σα να σκέφτηκε ότι μάλλον είναι κάτι που κάνουν αυτοί από τα 80s το οποίο οι των 70s δεν γνωρίζουν, χαμογελάει και στο επόμενο δίωρο πίνετε μερικά ποτά, μιλάτε ακόμα περισσότερο, βρίσκετε θέμα για το ερευνητικό της πτυχιακής σου, και αποφασίζετε να βγείτε και την επόμενη μέρα.

“Οpen another big box of cheap wine / we’re (she is) over thirty, we’re doing just fine!”

Άσχετοι 4 Νοεμβρίου, 2009

Posted by alex in drafts, teh luzl, teh rants, troo story.
Tags: , , ,
add a comment

DRAFT. Γράφτηκε κάπου τον Αύγουστο – Σεπτέμβρη 2009. Τζάμπα χάρηκα βέβαια, γιατί τη συνέχεια μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Ξυπνάω χθες το πρωί και δεν έχω ίντερνετς. Βγάζω μια κτηνώδη κραυγή και κάνω soft reset στο router. Τίποτα. Hard τίποτα. Ξανά, @@. Παίρνω απόφαση να αντιμετωπίσω τον εφιάλτη και τον παίρνω τηλέφωνο. Το τμήμα εξυπηρέτησης της vodafone. Πρέπει να το παραδχτώ. Περιμένεις πλέον ελάχιστα στο τηλέφωνο, και συνήθως είναι κάτι κοριτσάκια με πάρα πολύ γλυκιές φωνές. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ @@ ΤΟΥΣ. Επίσης, η vodafone δίνει το χειρότερο router στο σύμπαν, ένα κούφιο κομμάτι πλαστικό που βγάζει μια usb και μια ethernet, και περιμένουν να το χρησιμοποιήσεις. Δηλαδή αν έχεις πρόβλημα με τα ιντραγουέμπζ το πρώτο που σου λένε είναι ότι δε μπορούν να σου πουν τίποτα μέχρι να συνδέσεις το δικό τους router. Βγάζω λοιπόν τη routerάκλα μου την linksys και βάζω τη μαλακία. Ρυθμίζω τη μλκιά και συνεχίζω να μην έχω ιντερνετς. Παίρνω και πάλι τη vodafone, πανευτυχής αυτή τη φορά, γιατι θα με βοηθήσουν. Η βοήθεια της vodafone έρχεται ως εξής: -Restart κάνατε; -Ναι. -Από την πρίζα ή από το reset; -Και από τα δύο. -Ξανακάντε. -Ξανάκανα άλλες τρεις φορές. -Ωραία. Τότε θα δηλώσω βλάβη.

Δεν έχω ιντραγουέμπζ. Πάω για ποτάκια.

Σήμερα το πρωί ξυπνάω με ένα sms που λέει το username μου και τον κωδικό μου στη forthnet. Θα άρχιζα να αναρωτιέμαι πόσο ήπια χθες το βράδυ και τι έκανα, αλλά δυστυχώς η φάση δεν είναι τόσο cool. (Είχα βάλει forthnet πριν από 2 βδομαδες και το είχα ξεχάσει.) Και επειδή τα λάθη μας οφείλουμε να τα παραδεχόμαστε, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πάρω τηλέφωνο τη vodafone να τους πω ότι τελικά δεν έχω βλάβη. (Μην έρθει και κάνας μυστήριος και μου ανακατέβει τα καλώδια.) Στη συνέχεια παίρνω τηλέφωνο ..

ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;